tag:blogger.com,1999:blog-58940575949165639782012-02-02T02:36:55.791+05:30නිදහසේ සිතුවෙමිRanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.comBlogger2161100tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-30919561215750192732012-02-01T10:42:00.004+05:302012-02-01T10:52:32.173+05:30

'' ඒකනෙ..... පොඩි අයිය කියන්නෙ ඉඳ හිටලවත් අරක්කු ටිකක් බොන්නෙ නැති අය කිසිම විස්වාසයක් තියන්ට බැරි උදවිය කියල.....රවි අයිය මොකද ඒ ගැන හිතන්නෙ?'''' මට නම් බොලේ ඒ කතාවට එකඟ වෙන්න බෑ...බොනවද නොබොනවද කියන එකෙන් මිනිහෙකුගෙ හොඳ නරක තීරණය කරන්න අමාරුයි.......දැන් මම බොනව...මම හොඳ ද නරකද කියල තීරණය කරන්න ඕන ඒ කාරණය උඩ නෙවෙයි.....පුද්ගලයෙක් විදිහට මම හොඳ ද නරකද කියන එකයි වැදගත් බිව්ව හරි නැතා හරි....''''

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-89281043039573164352012-01-31T10:21:00.004+05:302012-02-01T10:42:12.959+05:30

'' මේ කතාව මුල ඉඳම්ම මම පටන් ගන්නම් අයියෙ,...... අපෙ අම්මට හිටියෙ එකම වැඩිමල් සහෝදරයෙක් විතරයි.ඒ මාම අම්මට වඩා අවුරුදු හතක් විතර වැඩිමල්.අම්මට වයස දහයක් වගෙ වෙද්දි අටමස්තානෙ වන්දනාවක ගිහිල්ල එද්දි බස් එක පෙරලිල අම්මගෙ අම්මයි අප්පච්චියි..... ඒ කිව්වෙ අපෙ ආතයි අත්තම්මයි දෙන්නම අන්තරා වෙලා.අම්මයි මාමයි ඒ ගමන ගිහිල්ල නෑ.....''චුට්ටි මා අතින් හිස් කෝප්පෙ අරන් ගිහිල්ල කෝප්ප දෙකම මේසෙ උඩින් තියල ආයෙම

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-27829049946318588592012-01-30T00:45:00.005+05:302012-01-31T10:20:52.599+05:30

සිංහල වියුණු ලිවීමට පිවිසීමෙන් මා ලද ප්රතිලාභ අතර මුදුන් මල් කඩ වනුයේ හිත හොඳ එසේම හෘදයාංගම වූ සහෘදයින් රැසක් හඳුනා ගැන්මට ලැබුනු මහාර්ඝ අවස්ථාවයි.හෘදයාංගම මිනිසුන් ඉතා සීඝ්රයෙන් මිහිතලයෙන් වඳවී යන සත්ව කොට්ඨාශයක් වූ වර්තමානයෙහි ඒ භාග්යය නම් සුළු කොට තැකිය යුත්තක් නොවේමය.එවන් එක් හෘදයාංගම සහ එසේම සුන්දර වූ යුවතියක වෙනුවෙනි අද මේ වියුණු සටහන කැප කෙරෙනුයේ.ඇය නමින් ජනනි හංසකිංකිණි වූවාය. අද ඇගේ

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-18089765299816233082012-01-28T01:58:00.005+05:302012-01-28T09:01:58.890+05:30

චුට්ටියි මමයි නිවිල තිබුනු පහන් ඔක්කොම තෙල් දාල තිර හදල පත්තු කලා....අපි දෙන්නම දැල්වූ පහන් දෙකක් අරගෙන එකින් එක පහන ලඟට ගිහිල්ල පහන් දල්වපු ඒ සුන්දර දර්ශනය දැනුත් මතක් වෙද්දි හිතට නැඟෙන්නෙ වචනයෙන් කියාගන්න බැරි පිවිතුරු හැඟීමක්.....පහන් එකිනෙක දැල්වෙද්දි, ඒ පහන් වලින් නැඟුනු ආලෝකය චුට්ටිගෙ මුහුණ පුරා තැවරිල ඒ මුහුණ දිදුලද්දි මම ඒ දිහා බලා හිටියෙ මයෙ ඇස් අහකට ගන්ට බැරි ගානට.ඔන්න ඉතින් අන්තිමට

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-89112070603054224132012-01-26T10:45:00.005+05:302012-01-26T11:53:36.478+05:30

චුට්ටි මොනවද කියන්න හදනව කියල මට තේරුණා.'' ඉන්න නංගි මට කියන්න දෙන්න....මම ඔයාට ආදරෙයි.....ඊයෙ ඉස්සෙල්ලාම මම ඔයාව දැක්කෙ....එතකොට අද වෙනකොට මම ආදරෙයි කියල කියන එක මහ විහිළුවක් වගෙ පේන්ට පුළුවන්.....මම දන්නව මම මෙහෙම කිව්වොත් ඊයෙ ජීවිතේ ඉස්සෙල්ලම දැක්ක කෙල්ලෙකුට මම මගෙ පණටත් වඩා ආදරෙයි කියල සීයට අනූ නමයක් මට හිනා වෙයි...පිස්සුද තමුසෙට කියල අහවි.'''' ඒත් ඒක තමයි ඇත්ත. මම ඔයාට ආදරෙයි...මම දන්නව ඔයත්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-52636820540913110502012-01-25T10:57:00.004+05:302012-01-25T11:15:07.891+05:30

දැං එක පාරට බෑ කියන්නත් බෑ නෙව..... '' එතකොට වසා...චුට්ටි විතරයි තනියම ගෙදර නේද? '''' ඒක නම් එච්චර ප්රශ්නයක් නෑ බං....මේ ගම් වල එහෙම බය වෙන්න දෙයක් නෑ...කෝකටත් මේ ළඟ ඉන්නව චුට්ටිගෙ හොඳම යාලුව...එයාට එන්න කියල පණිවිඩයක් යවමු. ''පාන් කන ගමන් වසන්ත මේ විස්තරේ කිව්ව....'' චුට්ටි නංගි...අපි දෙන්න අජිත්ගෙ ෆාම් එකට ගිහිල්ල එන්නම්.....ඔයාට පුළුවන් නේද නදීකට එන්න කියන්න මෙහෙට..... අපි එනකල්,''චුට්ටි මා

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-12712778575518576402012-01-24T10:40:00.003+05:302012-01-24T10:51:19.239+05:30

හිතේ නලියන හැඟීම් පාලනය කරගන්ට උත්සාහ කරමින් ගතවුනු විනාඩියකට විතර පස්සෙ මම තේ එක අතට ගනිමින් චුට්ටි දිහා ඔලුව උස්සල බැලුව....පව්...කෙල්ල තාමත් බිම බලාගෙන.......'' හරි, හරි.... පොඩි අයිය කිව්වම මතක් උනේ...... කෝ හැබෑට වසන්ත?'''' පොඩි අයිය ගියා එයාගෙ ඉස්කෝලෙ යාලුවෙක්ගෙ ගෙදර....උදේම එහෙ එන්නෙයි කියල පණිවිඩයක් එවල තිබුණ.ඒ ගමන් පානුත් ගේන්නම් කිව්ව උදේට කන්න......මම මේ සම්බෝලයක් හදන්නයි ලෑස්ති උනේ...

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-28012295099867111522012-01-23T11:23:00.003+05:302012-01-24T10:50:59.329+05:30

උදේ මට ඇහැරුනේ එක පාරට නෙවෙයි. රෑට බිව්වම උදේට මට ඇහැරෙන්නෙ ටිකෙන් ටික.මුලින් ඔන්න මොකක් හරි සද්දයක් කනට රිංගනව. ඒ සද්දෙ මොකක්ද කියල තේරුං ගන්ට හිත උත්සාහ කරන අල්ල පනල්ලෙ ඔන්න ඇස් දෙකත් හෙමිහිට ඇරෙනව.....එදත් උනේ ඒකමයි.....ඇස් ඇරිය ගමන් මුලිම්ම දැක්කෙ අසූදෙකේ අපෙ මුල්ම ටෙස්ට් තරඟෙ ටීම් දෙකම, ඒ කිව්වෙ එංගලන්තෙයි ලංකාවයි සමූහ ඡායාරූපයක්....පෝස්ටර් එකක්....... ඇඳ එක්කම ඉස්සරහ බිත්තියෙ ගහල තියෙනව. එක

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-67417441840744591582012-01-20T14:55:00.006+05:302012-01-20T15:15:55.102+05:30

අපි දෙන්න එහෙම තමන්ගෙ සිතුවිලි අතර අතරමංවෙලා කොච්චර වෙලා හිටියද කියල මට හරියටම නිච්චියක් නම් නෑ.....ආයෙම පියවි ලෝකෙට ආවෙ වසන්තගෙ කටහඬින්...දෙයියෝ සාක්කි ඔන්න වැඩේ බයික් එක එනවවත් ඇහුනෙ නැති හැටියක්.....'' මොකද බං උඹල දෙන්න දෙපැත්තට වෙලා අහස පොලෝ ගැටලන්ඩ වගෙ කල්පනාව....දෙන්න ඇර ගත්තද ඔය පොඩ්ඩට.....'''' මොනවට ඇර ගන්ටද?.....'' චුට්ටි විජහට නැඟිට්ට.......'' පොඩි අයිය දැං හතටත් කිට්ටුයි..බත් අරින්ටද

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-2213526819214638922012-01-19T12:09:00.003+05:302012-01-19T12:46:43.347+05:30

'' ඇත්තටම මේ දරුව වගෙ තරුණයො දකින්ඩ ලැබෙන එකත් වාසනාවක් මේ කාලෙ....දැන් ඉන්න කොල්ලො කිසිම කමකට නෑ....''මාම දිගටම දෙනව දේසනාව ඒක අස්සෙ අර කෙල්ල දොර ගාවට ඇවිල්ල මයෙත් එක්ක මුකුළුව....මම ඒ දිහාව බලාගෙනම මාමට හූ මිටි තියනව...'' ඔය ලමයට කරදරයක් ද මගෙ මේ කතාව?...'''' ඔව් මාමෙ.....''චුට්ටි හිකිස් ගාල හිනා උනා....කට අත් දෙකින්ම වහගෙන කුස්සියට දිව්ව...එතකොට තමයි මට තේරුනෙ මාම අහපු ප්රශ්නෙ..'' .ආ...මේ, මේ,

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-40974483151972442412012-01-18T14:17:00.004+05:302012-01-19T12:46:43.348+05:30

‘’ ඇයි නංගි...මම හිතන්නෙ වසන්ත අකමැති වෙන එක්ක නෑ.....''‘’ නෑ පොඩි අයිය මට ආදරෙයි,ඒ වගේම ඔයාටත් පුදුම විදිහට කැමතියි....මම දන්නව ඒක....ඒත් මයෙ අයියෙ මම කියන එක අහන්නකො.පොඩි අයියට කියන්න එපා දැනට....මම ඔයාට විස්තරේ කියන්නම් ඔක්කොම පස්සෙ. ''මම මේ මොකවත් තෙරුම් ගන්න බැරුව චුට්ටිගෙ මූණ දිහාවෙ බලාහිටිය තුස්නිම්බූත වෙලා.මගෙ බැල්ම බලා ඉන්න බැරුව මම හිතන්නෙ චුට්ටි බිම බලාගත්ත.....'' අනේ රවි අයියෙ,මා

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-55866226636854838672012-01-17T14:32:00.004+05:302012-01-17T14:52:40.055+05:30

'' මම ? '''' වෙන කවුද ඉතිං ඔයා තමයි....'' අත් සෝදන්න සින්ක් එක ළඟට එයා ආව.සින්ක් එක තිබුනෙ මම ඉන්න ළඟමයි.'' කවුද කිව්වෙ?.....'' උත්තරේ දැනගෙනමයි මම ඇහුවෙ...ආයෙ වෙන කවුරු කියන්නද....." වසන්ත එයාගෙ නම මොකක්ද බං?" චුට්ටි ඇදල පැදල රහසක් කියනව වගෙ කිව්වෙ හොරැහින් මගෙ මූණ බලන ගමන්," කාගෙද?"....එදා වසන්ත අහපු විදිහට මම ඇහුවා." උඹලගෙ චුට්ටි නංගිගෙ" ....චුට්ටිත් ඇරියෙ නෑ....." චුට්ටි නංගිගෙ?.....ගීතිකා...

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-18359991655510856642012-01-16T12:01:00.010+05:302012-01-17T14:52:20.539+05:30

මුල් කොටස.....දෙවන කොටස......තෙවන කොටස.......සිව්වන කොටස.....'' චුට්ටී....මොකද අප්ප කරන්නේ? '' වසන්ත කුස්සිය දිහාට හැරිල කෑගැහුව.මම එතනම බාගෙට ඇරල තිබුනු ජනේලෙන් මිදුල දිහාබලාගෙන මගෙ හිත පාලනය කරගන්න හැදුවා. මොන?.....යකාගෙ කම්මලට කඳුළු ගෑස් ගැහුවට හපං.....සිතුවිලි කෙල කෝටියක් විතර හිත ඇතුලෙ එහෙ මෙහෙ දඟලනව, නටනව, උඩ පනිනව, එක වැඩයි...මේක හරි යන්නෙ නෑ...වසන්තත් මම දැක්ක දෙතුන් පාරක් මගෙ දිහා

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-79196381556674897902012-01-11T16:55:00.004+05:302012-01-16T09:43:15.879+05:30

මුල් කොටස.....දෙවන කොටස......තෙවන කොටස.......තිසා වැවේ වැව් බැම්ම.....ආදර නිල් දෑසේ.........විමානයේ කවුළු දොරින් නෙත් හී සැර විදලා.....කුමාරියක් කතා කරයි කාටද අත වනලා.....අවුරුද්දකට විතර ඉස්සෙල්ල....හිතේ ඇඳිච්ච ඒ රූපෙ.....චුට්ටි ඇඳල හිටියෙ එක්කො රතුයි සුදුයි ඉරි වැටිච්චි එහෙම නැත්නම් කොටු වැටිච්චි ෂර්ට් එකක්....ස්කර්ට් එක මට මතක විදිහට කලු පාටයි.කුස්සියෙ ඉඳල ආව නිසා වෙන්න ඕන මූණ පුරා දාඩිය බිංදු.

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-23985961208553904532012-01-09T18:40:00.003+05:302012-01-16T09:43:15.880+05:30

මුල් කොටස.....දෙවන කොටස......සෙනසුරාදාවක්.....දවල්ට කාල එහෙම කෑම්ප් එකෙන් පිටත් වුනු මම හවස හතර වගෙ වෙනකොට වසන්තලගෙ ගෙවල් කිට්ටුවෙන් බැස්ස.....වසා බහින තැන කියල තිබුනු නිසා අවුලක් උනේ නෑ, කොන්දොස්තර මලය මාව බැස්සුව නියම තැන.ඔය කාලෙ මගෙ තිබ්බ පරණ හමගිය ලෙදර් ට්රැවලිං බෑග් එකක්, නුවර මාකට් එකෙන් ගත්තෙ ඒ දවස්වලත් බර ගාණක් උනා, නියම ඔරිජිනල් ලෙදර් එක.... පරණ වෙන්න වෙන්න එනව අමුතුම ක්ලැසික් ලුක් එකක්.

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-81755496148556547652012-01-06T11:33:00.001+05:302012-01-16T09:43:15.880+05:30

කලින් කියපු කොටසගීතය අහවර උනාම පොඩි අත්පොලසන් නාදෙකුත් ලැබුන කිව්වොත් ඒක නයා පාරක් එහෙම නෙවෙයි......අම්මප ඇත්තම ඇත්ත....කට්ටියම පටන් ගත්ත සාකච්ඡාව නිල් දෑස් ගැන....ඔක්කොමල බමරු වගේනෙ මේ වෙලාවෙ ......හෙහ්, හෙහ්," ඔය නිල් ඇස් කියන එක බොරුවක් බං....මම මෙච්චර කාලෙකට දැකල නෑ එක කෙල්ලෙක්ගෙ වත් නිල් පාට ඇස් " ......ඔන්න එකෙක් කිව්ව." උඹ දැක්කෙ නැතුවට කොහොමද නෑමයි කියන්නෙ.....නිල් පාට ඇස් තියන කෙල්ලො ඕන

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-28439781868109390262012-01-04T01:59:00.003+05:302012-01-06T11:33:10.492+05:30

නිවාඩුව මාසයයි......දැනටම සතියකුත් ගෙවිල ගිහිල්ල.....මේ සතියෙත් නිවාඩුය කිව්වට එහෙ මෙහෙ දුවපු එකමයි කලේ.අලුතෙන් හදාපු ගෙදරට එන්න තියන පාරෙ පොඩි වැඩ වගයක්......පැත්තකින් බැමි කෑල්ලක්.......එතනින් ගියාම ගේට්ටුවක්.....රටේ නැති එව්ව.....මොනව කරන්ටද?.....බාරියා තොමෝ තනියම මෙච්චර හරියක් කරපු එකේ මම ඉන්න දෙදොහට මෙහෙම වත් කොරන්ට එපාය.....ඔක්කොමත් හරි සිමෙන්ති හොයන එකත් හරි......සිමෙන්ති නැව් දෙකකට

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-76759857934749615122012-01-01T09:14:00.004+05:302012-01-04T00:15:03.725+05:30

සු වාසූ දහසක් දනන් නිති,බ ලා සිටිනා නෙතු අයා,න වානූ අටසිය කෙලක් වූ,ව සත් කල් සපැමිණි යුගේ,ව යන ජීවන යසෝ රාවය,ස වන් රැව්දේ ගීගිරි ගීතය,ර ඟනු වස් කල්පාන්තය තෙක්,ක වර බාදා වැට කඩොළු වෙද?පැ හැබරය නිලඹර උදාගිර,තු සර බිඳු මිණි සේම දිලිසෙන,ම ලින් පිරි තුරු ලතා මණ්ඩප,ස නාතන දිවිගමන අබියස,පි පුණු සුපැතුම් මලින් බරවුන,රේ ණු මඳ නල සමඟ විසිරෙන,වා සනාවන් උදාවන වස,******************************H eart brimming

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-43792994009686099272011-12-27T13:40:00.003+05:302012-01-04T00:14:44.641+05:30

මුහුද දෙසින් එක වරම හමා ආ සුළං රැල්ල නයනිගේ කෙහෙ රැල් අවුල් කර දැමීය. කණිෂ්කගේ වමතට සිරවී තිබුණු සුරත මුදාගත් ඈ නොඉවසිල්ලෙන් කෙස් රොද හිස පසුපසට තද කලාය. එහෙත් ඇගේ ඇඟිලි වලින් මිදුනු කෙහෙරල නැවත ද දඟ කරන්නට වූයේ ඇයට කරදර කිරීමටම ඉටාගත් කලෙක මෙනි.නොඉවසිල්ලෙන් අකීකරු කෙස් හා ඇය පොරබදන අතර හිටිහැටියේම හැමූ සුළඟ අතුරුදන් වූයේ යතුරක් ඔබා විදුලි පහනක් නිවා දැමූ පරිද්දෙනි.සුසුමක් හෙලූ ඇය කණිෂ්ක දෙස නෙත්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-63139378050325184492011-12-26T00:45:00.006+05:302012-01-04T00:14:31.408+05:30

ආදි මානවයා සිතීමේ ශක්තිය උපදවාගත් දින සිට වර්තමානය දක්වා දහසකුත් එකක් බාධක කම්කටොළු මැඩගෙන පැමිණි උත්තරීතර ගමන් මඟේ ඒ හැම මොහොතක් පාසාම ඔහුගේ සිත තුල වද දුන් පිළිතුරු නොමැති බොහෝවිට කිසිදාක නිසැක පිළිතුරු සොයාගත නොහැකිවේයයි අනුමාන කලහැකි නිරන්තර සහ සදාකාලික ගැටළු කිහිපයකි.මිනිස් වර්ගයාගේ සහ ලෝකයේ එසේම විශ්වයේ ආරම්භය කෙලෙසක වීද?.....ඒ එක් සදාතනික ගැටළුවකි......ඊට පිළිතුරු වශයෙන් ඇත්තේ න්යායයන්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-22692025289191056802011-12-22T10:26:00.002+05:302012-01-04T00:12:55.144+05:30

ඕලු මලේ කතන්දරේ.........1ඕලු මලේ කතන්දරේ.........2ඕලු මලේ කතන්දරේ.........3" ඇයි විජේ මම කිව්වෙ අද වීරෙගෙ උපං දිනේට හදනව කියල විසේස කෑමක්.....ඕළු මල් වෑංජනයක්...මතක නැද්ද? '' සෝමෙ අයිය කුස්සිය පැත්තෙ ඉඳල මතු උනා තිබ්බ ලොකුම පොල්කටු හැන්දත් වන වන....'' හරි... ඒක හරි කියමුකො....දැං මොකටෙයි ඔය පොල්කටු හැන්ද? '''' මේ වගෙ හැන්දකිං තමයි මේක බෙදන්න ඕන.....හරි වීරේ ඉඳගන්නකො......'' සෝමෙ අයියම මට බත් හැඳි

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-41529000760150807692011-12-21T10:59:00.002+05:302012-01-04T00:12:55.144+05:30

ඕලු මලේ කතන්දරේ.........1ඕලු මලේ කතන්දරේ.........2"මල්ලිල බලන්ඩ අද මම වීරෙ මල්ලිගෙ උපං දිනේට හදනව මේ ටික ....ආයෙ නෑ ඔයාල හැමදාම ඉල්ලයි......""එහෙනම් අද දවල්ට ටිකක් වැඩිය බොන්ඩ වෙයි වාගෙ ...." විජේ තොල මැතිරුව...."මොකක්ද විජේ කිව්වෙ?....." සෝමෙ හැරුණ ඒ පැත්තට..."නෑ නෑ. මේ අද දවල්ට පොඩ්ඩක් ගන්ඩ ඕන කියල කිව්වෙ..... මේකගෙ උපං දිනේට එහෙම නැතුව පුළුවන?" විජේ කිව්වෙ මයෙ කරට අතක් දාගන්න ගමන්..."හෙහ්...

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-65290239941458340442011-12-20T10:28:00.003+05:302011-12-21T01:53:14.960+05:30

ඕලු මලේ කතන්දරේ.........1අපි ගෙදර එනකොට ජයවර්ධන ( මතකනෙ අපෙ ගෝලය...අර පුහුල් වැල්ලෙ ...හරි මතක් උනා නේ? ) දවල් ට උයල....අපි වටේට ඉඳ ගන්නව....පරිප්පු හොද්දක් වරදින්නෙ නෑ, ආය ජයවර්ධන ලොක්කගෙ ෆේවරිට් ඩිශ් එකක් තමයි තිබ්බටු සහ කොස් ඇට එකට දාල මලවල....ඔය අතරට කට්ට කරවල කෑල්ලක්, දෙකක්, තුනක් ලූණු එහෙම යහමින් දාල තෙලේ බැදල අරගෙන ආයෙ දෙහි ලුණු පදමට දාපු ගොටු කොළ සම්බෝලෙකුත් එක්කහු උනාම කොහොමද? හපෝයි මගෙ

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-51652203252412931482011-12-19T10:30:00.002+05:302011-12-20T10:28:23.894+05:30

මගේ උපන්දිනේ තිබුනනෙ පහුගියදා.... පහුගියදා කිව්වට මාසෙකටත් එහා පැත්තෙ...මේ අවුරුදු බර ගාණකට ඉස්සරවෙලා මගෙ එක උපන්දිනයක සිද්ද වෙච්ච දෙයක්......අර නොහැඟවූ ආදරය කතාව අහවරයක් කරල ඉන්ට ගිය එකයි ඒ මදිවට පහුගිය දවස්වල වැඩ රාජකාරි ඉහ මතට නොසෑහෙන්ඩ කඩන් වැටුන එකයි යන කාරණා දෙකම නිසයි මේ කතාව ලියන්ට ප්‍රමාද උනේ... ඒ නිසා සමා වෙන්ට ඕමනයි ඔය කට්ටිය..හා ද?හරි චරිතාපදානය ඔය මදෑ....අහ්...චරිතාපදානය නෙවෙයි නේද?.

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-84765693991615331832011-12-16T13:36:00.000+05:302012-01-16T09:42:46.026+05:30

නොපාමින් කවිකම්මා සිත ම රසවත්කළ අයුරු මනරම්...මහද රජයනසොඳුරු කිවිඳුන් නුඹ....පතක් ගෙනපන්හිඳක් ගෙනපබඳින්න කවියක්සොයන්නෙමි මම.....වදන් නුඹ වෙනුවෙන්කිසිවක් ලියමිසැනෙකින් ඉවතලමිවර්ණනාවට වදන් නැතිසොඳුරු මිනිසා නුඹඉපැදුනු මා වෙනුවෙන්මා සොඳුරු හිමියනි,ගෙනෙමි මම ඔබ හට උපන්දින ආසිරි.....ඔබ පතන හැම පැතුමක් ම ඉටු වේවා !!!

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-8993774215595417612011-12-15T13:26:00.003+05:302012-01-16T09:42:46.027+05:30

මේවා මහා පුදුම දේවල්. මිනිස්සු කොච්චර හිතුවත්, හිතන්න උත්සහ කලත් පංචේන්ද්‍රියන්ට ගෝචර වන දේවල් වලට එපිටින් වෙනත් දේවල් නැහැ කියලා, අපි නොදන්න, අපට නොදැනෙන පුදුම දේවල් වෙනවා. ඔව් එහෙම ඒවාට අහඹු සිදුවීම් කියලා කියන්නත් අපි පුරුදු වෙලා ඉන්නවා. ඒත් මේ දේවල් මෙහෙම වෙද්දි පුදුම නොවී ඉන්නේ කොහොමද?මෙහෙම පටන් ගන්නම්. මම මීට අවුරුදු හයකට උඩදී බොල්ගොඩ ග‍ඟෙන් එහා සේවා ස්ථානයක සේවය කලා. ඉතිං දවසට මුළු

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-2665015910538921332011-12-13T00:28:00.002+05:302011-12-14T01:20:21.669+05:30

M any many moons ago,Y onder in mists of a far away time,L ife was one a dreary crawl,O ver and over I hated it so,V erbatim quoting my misery then,E ndless pain would come again,I n came you as a whispering wind in night,S ans anything but offering only pure love,F orever you are my elixir of loveO nly death would do us part?.....not even that,R eliving every moment is sheer joy,E ven a

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-54701787429892841532011-12-09T10:00:00.003+05:302011-12-09T10:12:56.886+05:30

91. ඔහු එලෙසින් මා අත්හැර ගියේය92. ඔහු එලෙසින් මා අත්හැර ගියේය - පුනරාගමනය“මොනවා? සීයතාත්තා?” මම කථා කරගත හැකි වූ විගස තාත්තම්මාගේ අත සොලවමින් ඇසීමි.“ඔව් දරුවෝ. සීයතාත්තා. ඒත් ඒ එයා නෙමෙයි. එයා නොවෙයිත් නෙමෙයි. ඔයාගේ නැන්දාටත් වඩා තරුණ කෙනෙක් හැටියට එයා නැවත මං සොයාගෙන ඇවිත් තිබුණා. මං ගාවින් වාඩි වෙන්න ද කියලා ආචාරශීලි විදිහට අහපු ඒ මහත්මයා මගේ ගාවින් වාඩි වුනා” තාත්තම්මා කියන දෙය මට වැටහී

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-45533156159914752922011-12-08T10:00:00.007+05:302011-12-09T09:55:18.577+05:30

91. ඔහු එලෙසින් මා අත්හැර ගියේයමට විගස සිතුනේ ඇය කෙසේ හෝ ‍කුමන හෝ සම්බන්ධයක පැටලී ඇති බවයි. එය මගේ හිතේ කහටක් ඇති කරන්නට සමත්විය. “මට තේරෙන්නේ නැහැ තාත්තම්මා මොනවා කියනවද කියලා” මම නොරිස්සුම සඟවාගෙන පැවසීමි.“ඔව් දුවේ. කාට කිව්වත් මේ කථාව මොන විදිහට තේරුම් ගනියිද කියලා මටත් හිතා ගන්න බැහැ. ඒත් මේක ඇත්තම ඇත්ත. බුදු දහම අනුව බැලුවත් මෙහෙම දෙයක් වෙන්න බැරි නැහැ නේද කියලා ඔයාටත් තේරෙයි” තාත්තම්මා

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-33853661581261501252011-12-07T15:50:00.003+05:302011-12-07T15:56:06.954+05:30

ඔහු එලෙසින් මා අත්හැර ගියේය. ඔහු මා අත්හැර ගියේ ප්‍රේමය යනු පට්ටපල් බොරුවක් නිසාද, එහෙමත් නැත්නම් අප දෙදෙනා එකිනෙකාට පෑවේ සැබෑ ප්‍රේමය නොවන නිසාද, මා වෙතින් ලද හිතවත් කම ඔහුට මදි වූ නිසාද, නැතහොත් ඔහු වංචාවක් කලේද................., ඒ සියල්ලම එක පසෙක තිබියදී මා නොදත් වෙනත් ම හේතුවක් නිසාද යන්න පහදාගත නොහැකිව මම දිවා රෑ හඬා වැළපුනෙමි. ජීවිතය ගලින් ගල ඉහලට නැංවූ ආදරණීය නිවසක්ව, වහල සෙවිල්ලන්නට ඔන්න

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-89151557112542319722011-12-05T13:42:00.006+05:302011-12-05T13:54:55.879+05:30

පහු ගිය සතිය තමයි සතිය......... අවුරුද්දක් තිස්සේ ඉගෙන ගත්ත විෂයයන් 7ක දැනුම පැය තුනේ එව්වා 7කින් පෙන්වන්න තිබුණු සතිය....... ආයේ ඉතිං මොනවද අහලා තිබ්බ එව්වාට ලියන්න පුළුවන් උපරිමයෙන් ලිව්වා. සමහර වැදගත් දැනුම කොටස් අපරාදේ, අහලා තිබුනේ නැහැනේ......... ඒකත් මං දන්නවා ඔයාලා ඇහැව්වේ නැතුවට හරිද? වගේ කියුං ටිකකුත් වටින් ගොඩින් ලියලාම ආවා....... නැත්තං අපරාදේනේ නේද?ඉතිං ඔය පරීක්ෂාව පටන් ගත්ත දවසේම

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-75674436710234681402011-11-30T11:40:00.002+05:302012-01-16T09:43:53.800+05:30

'' ගුණේ, අපෙ දරුවො දෙන්න.... ඒ දරුවො මගෙ වගෙම ඔයාගෙත් දරුවො...එයාලට අම්ම විතරක් මදි....තාත්තෙකුත් ඕනමයි..ඒ නිසා අපි පරණ විදිහටම නොවුනත් ජීවිතේ ගෙනියමු.අලුත් තත්වයට හැඩගැහෙමු. මෙහෙම හිතන්න..... කෙනෙකුගෙ කකුලක් කැඩුන කියල හිතන්න.කකුල කැඩුනෙ නෑ කියල හිත රවට්ටගෙන වැඩක් නෑනෙ. කකුල කැඩිල ඉවරයි. හොඳම වැඩේ තමයි කැඩිච්ච කකුල එක්ක ආයෙම ජීවත් වෙන්නෙ කොහොමද කියල හිතල බලල එහෙම කරන එක.''මනිපිට්ටු මස් සහ

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-82925444567864829052011-11-29T01:04:00.002+05:302011-11-30T11:40:35.482+05:30

'' ඊයෙ කවුරු හරි මට ඔය කතාව කිව්වනම් මම විශ්වාස නොකරන්න තිබ්බ. ඒත් අද ගුණේ අයියත් එක්ක කතාකලාට පස්සෙ මම විශ්වාස කරනවා.ගුණේ අයිය කරන කියන කිසිම දේකින් මම මීට පස්සෙ පුදුම වෙන්නෙ නෑ.'''' ස්තූතියි මල්ලි......ගාන්ධි කිව්ව වගෙ ප්රතිපල ගැන නොහිතා කලයුතු දේ කලා වගේම අනික් කියමනේ විදිහට අපි යම් තීරණයක් ගත්ත නම් ඒ තීරණයෙන් මතුවෙන ප්රතිඵල වලට මූණ දෙන්නත් ඕනෙමයි. ''මේ වන විට සවස සිට මත් පැන් පානයේ යෙදුනෝ එකා

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-43111849431516322002011-11-28T00:54:00.004+05:302011-11-29T01:03:49.667+05:30

"ඒ දවස්වල මල්ලිට මතක ඇතිනෙ අපේ කෑම්ප් එකේ මැරීඩ් ක්වාටර්ස් දෙක තුනක් හදල ඉවර වෙච්ච අලුත, ලොක්ක කැමති අයට ඇප්ලයි කරන්න කියලත් කියල තිබුණනෙ.....මට එක පාරටම මතකයට ආවෙ ඒක. ඒ නිසා මම ක්ෂණිකව තීරණය කලා ගාන්ධි කියපු විදිහට වැඩ කරන්න....ගාන්ධිනම් ඔය කතාව කියන්න ඇත්තෙ තුන් හිතකින්වත් මෙහෙම දෙයක් හිතල නම් නෙවෙයි......."ගුණේ අයියා හඬනගා සිනාසුනේය. ඔහුගේ දෙනෙත් අඩවන් වී ඇති අයුරු කියාපෑවේ මත්පැන්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-26665377537932525952011-11-26T18:03:00.002+05:302011-11-29T01:03:49.667+05:30

පළමු කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසපස්වන කොටසසයවන කොටසසත්වන කොටසඅටවන කොටස" ඔව් මල්ලි මම මල්ලිව හම්බ වෙන්න ඕන කිව්වෙ මගෙ කතාව කියන්ට....මම දන්නෙ නෑ කවුරුවත් මම කරපු දේවල් අනුමත කරයිද කියල. මට එහෙම කාගෙවත් අනුමැතියක් අවශ්යත් නෑ ඇත්තම කිව්වොත්, '''' මහත්මා ගාන්ධිගෙ කියමනක් තියනව " Do whatever you have to do; do not worry about consequences " කියල...කලයුතු දේ කරන්න ඉන් වන ප්රතිවිපාක ගැන නොසලකා,...

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-59668754329338104972011-11-24T17:33:00.004+05:302011-11-26T18:03:13.726+05:30

පළමු කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසපස්වන කොටසසයවන කොටසසත්වන කොටසජීවිතය සුපුරුදු ලෙස ගලා ගියේය.අපේ සුපුරුදු දින චර්යාව ඔබ දැන් දන්නා හෙයින් නැවත ඒ පැවසීමට මම නොවෙහෙසෙමි.ඊළඟ මාසය තුල සිදු වූ වැදගත්ම සිදුවීම නම් වසන්ති සහ මා අතර ලියලාගෙන ආ සම්බන්ධය ඇණ සිටීමය.ඈ ප්රසන්න පෙනුමැති සේම මනා ගති ගුණැති තරුණියකද වූවා යයි ඔබට මා පවසා ඇත. එතෙකුදු වුව ජීවිත කාලයටම දුක් සැප බෙදාගැනීමට සහ කෙටියෙන්ම පැවසුවහොත්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-81195213226557591802011-11-23T22:53:00.003+05:302011-11-26T18:03:13.727+05:30

පළමු කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසපස්වන කොටසසයවන කොටස" ඩැනියෙල්.....මට ගේන්න පුතා...කහට එකක්....'' පවසමින් කාමරයට ඇතුළු වූ මම කොට්ටයක් ඇඳ විට්ටමට හේත්තු කොට එයට ඇලවීමි.පොත් පත් පවා කියවීමේ මගේ ප්රියතම ඉරියව්ව අදට ද එයයි.ලියුම් කවරය කඩා ඉන් ලිපිය ඉවතට ගත් මම මුලින්ම ඒ දිගහැර ලිපිය අවසානයට නෙත් යොමු කලේ ලිපිය එවූයේ කවුරුදැයි දැනගැනීමටය....රමණි අක්කා.....මගේ සිතෙහි වූ සැකය ස්ථිර විය.වහා ලිපිය

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-59139140625863798952011-11-23T01:56:00.002+05:302011-11-26T18:03:13.727+05:30

පළමු කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසපස්වන කොටස" තෑන්ක්ස් මල්ලි...මම ඇත්තටම බඩගින්නෙ.... හිටියෙ අද ආපහු යනකොට කීය වෙයිද මන්ද?.......'' ඈ පැවසූයේ බත් ස්වල්පයක් බෙදා ගන්නා අතරය.'' බෙදාගෙන කන්න... ඔන්න මම බෙදන්නෙ එහෙම නෑ.....'' මේසය මත වූ ගුරුලේත්තුවෙන් වතුර වීදුරුවක් වත් කරගන්න අතර මම පවසුවෙමි.'' රමණි මියුසික් ටීචර් කෙනෙක්......'' නිහඬව ආහාර ගනිමින් සිටි ඈ එක්වරම පැවසුවාය.'' මට හිතුනා.......''

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-37359341858133789192011-11-21T22:50:00.003+05:302011-11-21T23:26:50.153+05:30

පළමු කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසඇගේ මුහුණ දෙස විමසුම් බැල්මක් හෙලමින් මම, ඈ දුන් තුනට හතරට නවා තිබූ කඩදාසිය ගෙන දිගහැරීමි.ඒ තනි පිටුවේ ටයිප් කල ලිපියකි. හිතවත් ගුණසේන මහත්මිය යනුවෙන් ආමන්ත්රණය කර ආරම්භ කර තිබූ පරිච්ඡේද දෙකකින් යුත් ඒ කෙටි ලිපියෙන් දන්වා තිබුණේ ඔබේ සැමියා ඔහුගේ පැරණි පෙම්වතිය හා අඹු සැමියන් වශයෙන් දිවි ගෙවන බවත් ඉක්මන් පියවරක් නොගතහොත් දරු දෙදෙනා ද සමඟ අනාථ වන්නට ඔබට

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-1163684690756594912011-11-20T00:33:00.002+05:302011-11-21T23:27:07.183+05:30

පළමු කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසදෙගිඩියාවෙන් මඳක් ලොක්කාගේ දොර අසල එකෙල මෙකෙල වූ මම හිතට දිරි ගෙන සෙමින් දොරට තට්ටු කලෙමි." Come in " ලොක්කාගේ විධානය පරිදි මම දොර විවෘත කොට කාමරයට ඇතුළු වුනෙමි.මා දුටු වහාම රමණි අක්කා කුමක් කරනු ඇතිද යන්න පිළිබඳව නේවාසිකාගාරයේ සිට කාර්යාලයට එන තුරුම මම සිතට වද දෙමින් කල්පනා කලෙමි." අනේ මල්ලී බලන්න ගුණේට වෙච්චි දේ " කියමින් ඈ මා අබියස හඬා වැළපුනහොත් මම කුමක් කරන්නද?....

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-47617346634690132902011-11-17T18:47:00.003+05:302011-11-17T22:54:09.211+05:30

පළමු කොටසදෙවන කොටස******************************************ඉන්පසු සෑම දින කිහිපයකට වරක්ම ගුණේ අයියාගේ නිවසේ සාද පැවැත්වුනු අතර රමණි අක්කා සහ මගේ ගී ගැයීම් ද එහි සුපුරුදු අංගයක් විය.ඇය මා කෙරෙහි කිසිදු විශේෂත්වයක් කිසිසේත්ම නොදැක්වුවද ඇගේ සිනාවක, බැල්මක හෝ වදනක මා කෙරෙහි විශේෂ ලැදියාවක සැඟවුනු ලකුණු සෙවීමේ උත්සාහය මම අත් නොහැරියෙමි.අප ගැයූ ගිත හෝ සාද පිළිබඳව සම්පූර්ණ විස්තර පවසා ඔබ වෙහෙසීමට මම

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-1429077442887244612011-11-16T17:39:00.007+05:302011-11-16T18:25:09.571+05:30

දොන් නන්දසිරි....දොන් නන්දසිරි විජේවීර........නොහොත් ලොව පුරා ප්රසිද්ධ වූ ලෙස රෝහණ විජේවීරලාංකික දේශපාලනයේ පෙර නොවී වීරූ පෙරළියක් කල, නව දේශපාලන සංස්කෘතියක් අපට හඳුන්වාදුන් අසමසම පුද්ගලයෙක්,.....මේ හැඳින්වීමම විවාදාත්මක බව මම හොඳින්ම දනිමි.....ඒ සමඟම විජේවීර කියන පුද්ගලයා පිළිබඳව අපක්ෂපාතව කල්පනා කරන ඕනෑම යතාර්ථවාදියෙක් මා සමඟ එකඟ වේ කියා ද මම සිතමි.1971.......බලයේ සිටින රජයක් පෙරලා දැමීමට උත්සාහ

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-91513954256908963592011-11-14T12:34:00.001+05:302012-01-16T09:45:22.698+05:30

අද නිදහස් සිතුවිලි හී නිවැසි,බ්ලොග්කාර,කවිකාර,කතන්දරකාර,රවී වීරසිංහ නම් වූ අප ලබැඳි මිතුරාගේ උපන්දිනයයි.මීට වඩා බොහොම දිග ලිපියකින් සුභ පතන්න හිටියේ.එය කියවා ඔබට චුට්ටක් විතර හිනා වෙලා, විනෝද වෙන්න තිබුනා.එහෙත් අපේ තවත් ලබැඳි මිතුරෙකුගේ පියාණන්ගේ අභාවය හේතුකොටගෙන එම ලිපිය පල කිරීම කල් දමන්නට සිතුවා.කල් දැමුවා පමණයි !මේ මාසය අවසන් වන්නට පෙර එය පළ වේවි.ඉතිං එන්න අපේ රවීට සුභ පතමු !!!HAPPY BIRTHDAY

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-77390300024944457142011-11-08T15:48:00.002+05:302011-11-08T16:05:00.577+05:30

කථා අංක 01පළමු වැසියා : මං කොච්චර මහන්සි වුනාද එයාට ඔය රස්සාව ‍හදලා දෙන්න. මං නැත්තං කරයි එයා රස්සා...... දැන් ඒකටත් එක්ක. අනේ කාලේ වනේ වාසේ කියන්නේ මෙව්වට තමයිදෙවන වැසියා : අම්මෝ... දෙයියෝ මගේ මූණ බලලා මට රස්සාව ලැබුනා. ඔය ඉන්ටර් වීව් එකට යන්න කලින් දවසේ මං බෝධි පූජාවක් තිබ්බා. දේවාලෙට ගිහින් භාරත් වුනා. ඒවායේ පිහිට තමයි ඉතිං********************** කථා අංක 02 a වැසියා : ඒක තමයි කියන්නේ. අපි

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-19069602228157541012011-11-07T15:15:00.008+05:302011-11-08T11:52:36.242+05:30

ඔව්.... එදා මුළු වනාන්තරයටම සතුටු දවසක්. කාලාන්තරයකින් උදා වෙන සතුටු දවසක්. පුංචි පුංචි සත්තු, ඒ කිව්වේ හාවෝ, මි මින්නෝ, ඉබ්බෝ, වගේ වයස ගියත් ප්‍රමාණෙන් කුඩා සත්තු වගේම මුවන්, ගෝනුන්, ජිරාෆ් වගේ ප්‍රමාණෙන් විශාල සත්තුත්, තාරාවෝ, පාත්තයෝ, හංසයෝ ආදී කුරුළු පැලැන්තියත් හරිම උද්යෝගයෙන් හිටියේ. මුළු වනාන්තරය පීරාවත් සොයා ගත නොහැකි, අවුරුදු ගණනාවකින් කිසිම කෙනෙකු දැක නොමැති කපටි රාජ, සුත්තරකාර,

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-86931595484838024212011-11-06T12:02:00.002+05:302011-11-06T13:34:54.011+05:30

Part 1රමණි අක්කා මුළුතැන්ගෙයි සිට ඉදිරියට පැමිණියේ දෑත් පිසදමමිනි.......'' මම මේ කුස්සියෙ පොඩි වැඩක් කලා '' ඈ අප හා සිනාසුනේ අප බොහෝ කලක සිට දන්නාහඳුනන්නියක මෙනි. ඈ රූමත් යයි ගැහැණියක මනින සම්මත මිණුම් දඬුවෙන් රූමත් නොවූවද කෙනෙකුගේ සිත් වහා ඇදගන්නාසුළු ලාලිත්යයකට හිමිකම් කීවාය.....යොවුන් වියෙහි එළිපත්තෙහි සිටි අප ඈ වෙත වශීවීම කවරනම් පුදුමයක්ද?සාලයෙහි අසුන්ගෙන අපි ආගිය කතාබහෙන් ස්වල්ප වේලාවක්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-49071842654500032962011-11-04T11:09:00.006+05:302011-11-04T14:39:24.047+05:30

ජීවිතයේ මුල්වරට ස්ථිර රැකියාවක් මට ලැබුනේ, උතුරුමැද පළාතේ නැගෙනහිර මායිමට ආසන්නව, අර්ධ රාජ්ය ආයතනයක ව්යාපෘතියකය.එකල වයස විසිගනන්වල මුල් අවදියේ සිටි මා මෙන්ම තවත් මගේ වයසේම මිතුරන් කණ්ඩායමක් සමඟ විවිධ වයස් කාණ්ඩවල පුද්ගලයින් රැසක් එහි සේවය කලෝය. ඝණ වනය මධ්යයේ වූ හිස් බිම් කඩක් වටා ඉදිකෙරුනු තාවකාලික තනිකඩ නිවාස අපේ නිවහන් වීය.කඳවුරේ නේවාසිකව සිටි හතලිහක පමණ වූ සියල්ලෝම පිරිමින් වූ අතර ඒ අතර

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-78400665070639606132011-11-02T16:20:00.003+05:302011-11-04T13:37:37.075+05:30

2002 වසරේ නොවැම්බර් මාසේ දෙවැනිදා........... ඒ කිව්වේ හරියටම ක්‍රිස්තියානු ආගමානුකූල ව ගත්තහම මළවුන්ගේ දා,අපි දෙන්නා අතට කරගත් අපේ අත්............ඒ විදිහට ම අත් නොහැර වසර 9ක් පුරාවට අල්ලාගෙන හිටියාට අපි දෙන්නාටම බොහොම පිං...... බොහොම ස්තුතියි....ඒ විදිහට අල්ලාගෙන ආපු අත් 2008 දෙසැම්බර් මාසේ පස් වනදා අපේම කරගත්ත අපි දෙන්නාට ආයෙමත් ස්තුතියි....ඔන්න ඔහොම අත්වැල් බැඳගත් අපි 2009 සැප්තැම්බර් මස

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-91791457504663246002011-11-01T17:50:00.004+05:302011-11-04T14:39:05.572+05:30

පසුගිය සතියේ ජනමාධ්යයන්හි ප්රධාන පුවත බවට පත්වූයේ ලෝක ජනගහණය බිලියන 7 ඉක්මවීමයි.මිලියන, බිලියන සහ ට්රි‍ලියන භාවිතයට පෙර පැවති ගණන ක්රමය අනුව මේ අගය කෝටි හත්සීයකි.ලෝක ජනගහණය එක ස්ථානයකට රැස්කලායයි සිතන්න. එක් පුද්ගලයෙකුට අඩි 2 x 2 ප්රමාණයක්, එනම් වර්ග අඩි 4 ක ප්ර මාණයක් සිටගෙන සිටීමට අවශ්ය යයි උපකල්පනය කලහොත් වර්තමාන මුලු ලෝක ජනගහනයට, අපේ සහෝදර සහෝදරියන්ට, දූ දරුවන්ට,මව්වරු සහ පියවරුන්ට උරෙනුර

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-29607572820366542452011-10-29T03:28:00.003+05:302011-11-04T14:38:49.392+05:30

කතාවේ මුල් කොටස" අපි හඳ පානෙ ඔරු පදිමුද?...."" අනේ පාලිත.....මට බයයි....අනික මට හොඳට පීනන්නත් බැහැනෙ...."ඔහුගේ සිනා හඬ විල් තෙර පැතිර ගියේ ඉවුර අසබඩ වූ කුඹුක් ගසෙහි ලැගවුන් වවුලන් කීප දෙනෙක් බියපත්ව තටු විදහා අහසට නංවමිනි." ළමයො...... මම පීනන්න නෙවෙයි ඔයයිට කතා කලේ....ඔරු පදින්න.....ඔරු පදින්නෙ ඔරුව ඇතුලෙ වාඩි වෙලා....."එහෙත් ඔහු දෙස බලා සිටි සුබාගේ දෑසෙහි වූයේ බියපත් බැල්මකි." අනේ පාලිත මම වතුරට

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-46423242118961216732011-10-28T12:20:00.021+05:302011-11-04T13:37:23.584+05:30

අපි පොඩි කාලේ මොනවට හරි රණ්ඩු වුනහම අම්මා එක්කෝ තුන්දෙනාටම අල්ලාගෙන වයසේ පිළිවෙලට ඖෂධමය ආහාර ලබා දෙනවා. නැත්තං ආයේ රණ්ඩු නොවෙන්න හිතෙන්නම කාරණා කාරණා වටහලා දෙනවා. ඒත් ඉතිං ආයෙත් රණ්ඩු වෙනවා. ඒක වෙනමම කාරණයක්.ඉතිං ඔය කාරණා කාරණා වටහා දීමේදී අම්මා ගොඩාක් වෙලාවට පාවිච්චි කරන දෙයක් තමයි සුනිල් එදිරිසිංහ මහත්මයාගේ අර 'ගෙඩියක් හරි හතකට කඩාගෙන' ගීතය.........“උඹලාට බැහැ ඕක බෙදාගෙන කන්න. මිනිස්සු මෙන්න

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-26767152964573591692011-10-27T10:53:00.005+05:302011-11-04T14:38:32.483+05:30

මුදලිතුමෝ........මේ මම.....ගම රා මදින්නා.........ඒ කාලේඋත්තම නුඹ වහන්සේවඩිනා කල ගම මැද්දෙන්කාණු පල්ලේ පා රඳවාහිස නමමින් විගසකිනේගතිමි ලේන්සුව දෑතට...........තරහා අවසර මුදලිතුමෝ..........එව්වෝ දනිත්ද එව්වැයේ රඟඔන්න බලන්ටකෝ වුනු දේඅපි දෙන්නා මෙහෙම මෙහෙමමූණ බලන් ඉන්න ලෙසටචිත්‍ර ඇඳලා එල්ලලා මුං........මුදලිතුමෝ තරහා අවසරඋරහිසේ ම තියලා ඇඳලාලේන්සුවත්.....අම්මපා මුංඅර හංකඩ සුද්ද තමයි,බොලේ එදා ඕක ඇන්දෙ

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-65279016465377126852011-10-26T11:18:00.005+05:302011-11-04T14:38:14.655+05:30

පොලවටම ඇල්ලූ ඇඳ සහ බිත්තියටම සවිකල මේසය හැරුණු විට මතක ඇති කලෙක සිට ඔහුගේ වාසස්ථානය වූ සුදු හුණු පිරියම් කල කුඩා කුටියෙහි වූයේ අවපැහැ ගැන්වුනු කමිස සහ කලිසම් කිහිපය තැන්පත් කල බිත්තියෙන්ම නිමැවූ කුඩා කබඩය පමණි.කළු පැහැ තීන්ත ආලේප කල රෝහල්හි භාවිතා වන වර්ගයේ ඇඳෙහි විට්ටමට වාරුවී ලෑල්ලක් සේ තැලුනු කොට්ට යුගලයට හේත්තු වී ඉදිරි බිත්තියෙහි යකඩ කම්බි පාස්සා සැදුනු කොටු දැලකින් ආවරණය වූ කවුළුවෙන් ඔහු

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-54121654506943520582011-10-24T00:20:00.004+05:302011-11-04T14:37:58.657+05:30

අපේ කාලයේ ගාන්ධර්වයා වූ ඔහු......ලාංකීය සංගීත ක්ෂේත්රය නව මානයන් කරා රැගෙන ගිය අසහාය යුග පුරුෂයා වූ ඔහු........බඹරු ඇවිත්......හැත්තෑව දශකයේ අග භාගයේ සිංහල සිනමාව මින් පෙර නොවී වීරූ පරිවර්තනයකට මඟ පෑදූ පුරෝගාමී සිනමා නිර්මාණය.....අහස් ගව්වෙන් ඇරඹි පතිරාජයන්ගේ සිනමා වන්දනාවේ කූට ප්රාප්තිය.....එහි සිත මෝහනය කරවනා, එකිනෙක පරයා නැඟෙන මුහුදේ රළ මෙන් පසුපස ලුහුබැඳ එන නාද රටාව...ඒ ඔහුගේ නිසඟ කුසලතාවයේ

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-74935826109241095142011-10-18T00:20:00.005+05:302011-11-04T14:37:45.933+05:30

අසුරු සැණින් මුළු මහත් විශ්වය නිහඬ විණි.......විශ්වය නිහඬ වූ ඉක්බිති...............1***************************කුඩා කුටියේ අඩක් ඇරුණු කවුලුවෙන් ගලා එන සඳ එළිය පවා දනවන්නේ සීතලකි. සඳ පසුබිම් කොටගෙන ඉගිල යන වවුලන් රෑනක් ඇය දුටුවේ, අවිනිශ්චිත අනාගතයේ පෙරනිමිති කියාපානා අසුබ ලකුණු විලසිනි.උදෑසන උද්යානයෙන් පිට වී අරමුණක් නොමැතිව ඉබාගාතේ ඇවිදිමින් පැය කිහිපයක් ගෙවා දැමූ ඇය, මධ්යාහ්නය පසුවී හෝරා දෙකකට

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-23830966303880049192011-10-16T01:36:00.004+05:302011-11-04T14:36:46.644+05:30

අසුරු සැණින් මුළු මහත් විශ්වය නිහඬ විණි.......මම ලියාපු ඒ කතාවට ප්රතිචාරයක් ලියල තියනව අපේ කවිකාරි නංගි.... සිතුවිලි සිත්තමට නැගෙනා කවිපොත.......දන්නවනෙ බොහොම සංවේදී ඒ වගේම සිත් කාවදින සුලු ආරකින් ලියන දක්ෂ ලේඛිකාවක්........මගෙ තියනවනෙ අර ලියන්ට ගියාම තිරිංග ක්රියා විරහිත වෙන අසනීපයක්...අන්න ඒක අපෙ කවිකාරිටත් තියනව මදි නොකියන්ට..... හෙහ්...හෙහ්....මේ කතාව මෙතනින් නවත්වන එක මගෙ හිතට හරි මදි

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-2129328250614213532011-10-05T01:49:00.004+05:302011-11-04T14:36:22.458+05:30

රෑ පුරා ගුගුරමින් ඇද වැටුනු වර්ෂාව හිමිදිරියත් හා සමඟ තුරල් කල නමුදු විටින් විට සුළඟත් සමඟ මුසු වී වැගිරෙන පොද වැස්ස අවම වශයෙන් වරුවක් පමණ හෝ පැවතේයයි සාලයේ ජනේලයෙන් ඉවත බලා සිටින ඔහුට එක්වරම හැඟිණි.මුහුණ දී සිටින තත්වයේ බැරෑරුම් ස්වභාවය අනුව වර්ෂාව වරුවක් පවතීද දවස පුරා පවතීද වැනි වෙනත් දිනයකදී කිසිසේත්ම හිතට නොගන්නා ප්රසශ්නයකට පිළිතුරක් සෙවීමට තම සිත උත්සුක වීම එක්වරම ඔහුගේ දෙතොලට සිනහවක් ගෙන

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-32426322449955805062011-10-03T16:40:00.004+05:302011-11-04T14:36:04.420+05:30

මේක සාමාන්ය නෝමල් ප්රේම කතාවක්......ඇත්තම කිව්වොත් සාමාන්ය ජීවිතේදි සිද්ධ වෙන දේවල් ඉතින් සාමාන්යදේවල් කියල වෙනම කියන්ට ඕන නැහැනෙ......හෙහ්, හෙහ්, මේකත් එහෙම කතාවක්.....බොහොම සාමාන්ය කොල්ලෙකුට සහ කෙල්ලෙකුට සිද්ධ වෙච්ච අසාමාන්ය සිද්ධියක්......අසාමාන්ය කියල මම කියන්නෙ සාපේක්ෂව.......සමහර විට මේක තවත් කෙනෙකුට බොහොම සාමාන්ය දෙයක් වෙන්න පුලුවන්......මේ කතාව සිද්ධ උනේ ජාතිවාදයේ ගිණි දැල් බුර බුරා නැඟෙන

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-69657199952600170762011-09-30T10:46:00.003+05:302011-11-04T14:35:49.884+05:30

මේ මගේ පණස් වෙනි වියුණු ලියැවිල්ල......සිංහලෙන් කිව්වොත් බ්ලොග් පෝස්ට් එක.......ඒ වගේම මම අවංකව කියන්ට ඕන මට හරිම සතුටක්.....මේ වෙලාවෙ සතුට කියන වචනෙ මෙතනට ගැලපෙනවද කියන එක නම් මටත් ප්රශ්නයක්......හරි කොහොම හරි කමක් නැහැ....... මගේ අර්ධ ශතකමය ලියැවිල්ල මගේ අතිජාත මිත්රයෙකුගෙ, සහෘදයකුගෙ ජීවිතේ අතිශය කණගාටුදායක මොහොතක ඒ සංවේගය බෙදා හදා ගැනීම වෙනුවෙන් වෙන් කිරීමට ලැබීම ගැන.ඒ මිත්රය...සහෘදය තමයි.....

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-71563261590139002362011-09-28T22:18:00.005+05:302011-11-04T14:35:34.961+05:30

අපි හැමෝගෙම ජීවිතවල තියනව එක එක යුග......මම හිතන්නෙ සාමාන්ය එහෙම නැත්නම් දර්ශීය (Typical ) ජීවිතයක් ගත කරපු හැම ගැහැණු ළමයෙක්ම ඒ වගේම පිරිමි ළමයෙක්ම මේ යුග පසු කරල ඇති............ඔය එක යුගයක් තමයි යොවුන් වියේ එළිපත්තෙ... ඒ කියන්නෙ අවුරුදු දහහතර පාළහ, දාසය වගෙ කාලෙදි වැළඳෙන බටහිර සංගීත පිස්සුව........තාමත් මම මේ කියන දේ ඒ වගේම වෙනවද කියන එක නම මට හරියටම කියන්ට අමාරුයි...ඒත් මම හිතනව ඒ තත්වය තාමත්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-27140594379479030892011-09-20T21:49:00.002+05:302011-11-04T14:35:16.200+05:30

Toiling from dawn to dusk every day,In this parched desert god forsaken,Under the merciless sun overhead,Shining in a blinding glare eternal,Not even a wisp of wind in sight,To cool off trickling sweat at least,Suffering endlessly in this hell on earth,Virtually a prison sans only walls around,Solitary hope that keeps me going on,Nightfall when leaving this misery at last,Entering the dreamland

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-79566671003668631322011-09-16T17:24:00.009+05:302011-11-04T14:34:59.973+05:30

ඒවං මේ සුතං......මා විසින් මෙසේ අසන ලදී.........විසිවන සියවස අවසාන භාගයට ලංවන්නා වූ වකවානුවෙහි ලංකාද්වීපයෙහි වයඹ පළාත් බද ප්රත්යාන්ත ප්රදේශයෙක මොකෑලන්තය නමින් දනන් තුඩ තුඩ රැව් දුන්නාවූ ගම් පෙදෙසක, ඉතා සමඟිසම්පන්නව විසූ දම්පතීහු දෙදෙනෙක් හට කුළුදුලේ උපන්නාවූ දියණියකි.කුළුදුල් දාරක උත්පත්තියෙන් පස්වනක් වූ ප්රීතියෙන් ඔදවැඩී ගිය පිය තෙම, දෛවඥයකු හමු වීමට වහා සපැමිණුනාහු උත්පත්තිය ලද වේලාව පවසා ජන්ම

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-90189875388339667312011-09-15T11:19:00.003+05:302011-11-07T10:06:07.794+05:30

ලොව ඇහැරෙන කලකවළාකුල නැත දැකුමට ගිය තැනෙකහිරු විය පසෙක වැටීගෙනසඳු විය මෙය හොරෙන් බලාගෙනදෝණි නෙත් පිස ආවාඋදෑසන සිරි මැව්වාවළාකුල ගෙන සිම්බානැවත අහසෙන් තිබ්බාහිනා මලින් මුව දෝවාඈ හිරු මල අත ගෑවාහිරුත් සිනා පෑවාවිගස පැන අහසට වූවාදවස ටික ටික ගත වූවාදූ පැටි හවස ගෙන ආවාසඳුට හඬ ගෑවාඅහස වෙත යන්ට කීවාසඳු හිනැහෙන්නාදුවට හාදු දෙන්නාඅම්මා දැන් එන්නාකියා ඈ නලවන්නාවතුසුදු මල් ඇහැරෙන්නානැන්දා ඒ මල් නෙලන්නාදෝණිය

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-87759585183088377192011-09-14T10:53:00.003+05:302011-11-04T14:34:43.218+05:30

නෙළුම් පතක රැදි දිලිසෙන දිය බින්දුව...............මමඋදේම නුඹ ඇස ගැටෙනා පිනි බින්දුව...............මමනිරුදක මහ වැලි කතරට වැහි බින්දුව................මමඉඳහිට නුඹෙ නෙතින් ගලන කඳුළු බිදයි.............මමවියළි කතරෙ නුඹේ පයට සිහිල් පලස............... මමනුඹ දවනා හිරු එළියේ වලාකුළයි.................... මමමහ වැසි මැද උණුසුම දෙන සිතුවිල්ලයි............ මමඋණුසුම් සැඩ හිරු කිරණේ සීත සුළඟ................

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-17352797428378519992011-09-12T00:03:00.004+05:302011-11-04T14:33:39.978+05:30

පෙම් කතාවේ මුල් කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසපස්වන කොටසසයවන කොටසසත්වන කොටසඅටවන කොටසහදිසියේම ඇය නැටුම එක් වනම නැවැත්වූවා මා දෙස එක එල්ලේ මොහොතක් බලාසිට මෙසේ පැවසුවාය." Why don't we just go there......and finish this...............if its in our destiny to do so let's get it over once and for all......I feel like someone is forcing me to do it....."ඇය පවසන්නේ කුමක් පිළිබඳවද යන්න මට කිසිදු සැකයක්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-57387329791491374762011-09-11T01:23:00.003+05:302011-11-04T14:33:24.863+05:30

පෙම් කතාවේ මුල් කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසපස්වන කොටසසයවන කොටසසත්වන කොටසඅපර්ණා මාදෙස විමසුම් ඇසින් බැළුවාය. එහි ලියැවුණු ප්රශ්නාර්ථය වැටහුනු බැවින්, මම යටි තොල පෙරලා, හිස දෙපසට වැනීමෙන් පිළිතුරු දුනිමි." මම දැහැන්ගත වෙලා වගෙ නැටුම බලාගෙන හිටිය.....ඔන්න සලීම්ගෙ ගීතය අවසන් වෙන කොටම, අනර්කලී රැඟුම අවසන් කරල, සලීම්ගෙ උකුලෙ ඉඳගෙන සලීම්ගෙ බෙල්ල බදා ගත්ත....එතකොටම හාත්පස පැතිරිල තිබුනු හඳ එළිය එක

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-79257876317494221742011-09-09T14:53:00.003+05:302011-11-04T14:33:08.585+05:30

පෙම් කතාවේ මුල් කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසපස්වන කොටසසයවන කොටස" ජහන්ගීර් නෙවෙයි, ඇත්තටම නම්......සලීම්......ඔය චිත්රයෙ ඉන්නව වගේමයි.....එයා ඇස් අඩවන් කරගෙන සන්තූරය වාදනය කරන ගමන්, හෙමිහිට ගීතයක් ගායනා කලා.........ඒ අඩවන් දෑස යොමු වෙලා තිබුනෙ කොහාටද කියල සර්ලට කියන්න පුලුවන්ද?"ඒ ප්රශ්නය පිළිතුරක් බලාපොරොත්තුවෙන් ඇසූ ප්රශ්නයක් නොවූවද.....එසේම අප දෙදෙනාම පිළිතුර හොඳින් දැන සිටියද.....අපි හිස

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-49022010055688110702011-09-08T13:01:00.003+05:302011-11-04T14:32:55.861+05:30

පෙම් කතාවේ මුල් කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටසපස්වන කොටස" ඔය චිනාර් ගහ යට තමයි ජහන්ගීර් අධිරාජය මැරුනෙ..........." සුබයිර් එසේ පවසා අප දෙදෙනාගේ මුහුණු බැලුවේ අප ඔහු කියන්න විශ්වාස කරන්නේදැයි ස්ථිර කර ගැනීමට විය යුතුය." Yeah...may be he has something there......I remember reading somewhere that jahangir died around here from excessive consumption of alcohol. "මම හෙමිහිට අපර්ණාට ඉංගිරිසියෙන්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-31744002188550839362011-09-07T12:07:00.004+05:302011-11-04T14:32:37.229+05:30

පෙම් කතාවේ මුල් කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසසිව්වන කොටස"කෝපි ලෑස්තියි " කියමින් කෝපි බඳුනක් රිදීවන් බන්දේසියක තබාගෙන, මෙවිට ශාලාවට පිවිසියේ සුබයර් ය.කෝපි බන්දේසිය ශාලාව මධ්යයේ වූ විශාල මේසය මත තැබූ හෙතෙම අප දෙදෙන කෝපි පිළිබඳව කිසිදු තැකීමක් නොකොට සිතුවම කෙරෙහි ඇලී ගැලී සිටිනු දුටුවේ, අප වෙත පැමිණියේය." අපූරු චිත්රෙ නේද සර්?.......ඕක මහා අක්බාර් රජ්ජුරුවන්ගෙ රාජ සබාවෙ දක්ෂම චිත්ර ශිල්පිය ඇඳපු චිත්රයක්,.

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-57987396937798945532011-09-05T16:54:00.004+05:302011-11-04T14:32:19.393+05:30

පෙම් කතාවේ මුල් කොටසදෙවන කොටසතෙවන කොටසඇය වෙව්ලනුයේ අධික ශීතල නිසා ද නැතහොත් හදිසියේම දුටු වනස්පතියේ සිත් කළඹවන සුලු දසුන නිසා ද යන්න මට සිතා ගත නොහැකිය." It's really spooky....you know......I have got goose bumps all over me......And why do i get this strange feeling I have been here before?............it's uncanny.....a sort of déjàvu feeling, "වසර පහක් ඉන්දියාවෙ ගතකල මගේ හින්දි භාෂා දැනුම ඉහල

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-80781412761485798352011-09-02T10:19:00.007+05:302011-11-04T14:31:59.377+05:30

පෙම් කතාවේ මුල් කොටස දෙවන කොටසපුස්තකාලය අසල පෙත්මඟේ නුග ගසයට ආසනයේ හිඳ සිටි මා ඇය නෙත් ගැටී මසක් පමණ ගත වන්නට ඇත. මේ කාලය තුල අවදියෙන් සිටිනා මොහොතක් පාසා මා සිත සැරිසැරුවේ ඇයයි. පුදුමයකට මෙන් නින්දට වන් කල්හි සිහින ලොවෙහි මා සොයා ආවේ ඇය නොව......මා ඔබට මීට පෙර පැවසූ පාසලේ සත්වන වසර පමණදී එකම එක්වරක් මා දුටු ඒ අද්භූත රූප සටහන් පෙලයි.......දස වසරකට වැඩි වුවද කිසිසේත්ම අඩු නොවනා කාල පරාසයකට පසුව

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-87791524349095726072011-08-31T15:39:00.005+05:302011-11-04T14:31:38.608+05:30

පෙම් කතාවේ මුල් කොටසදෙවන වසරේ මුල්ම දවස.......මමත් දැන් ජේෂ්ඨ ශිෂ්යයෙක්මි යන හැඟීමෙන් යුතුව උදෑසනම මම විශ්ව විද්යාලය වෙත පිය මැන්නෙමි.දහස් ගනණක් නවක සිසු සිසුවියන්ගේ කෙළිලොල් සිනහ හඬ අසමින් නවකයින් හා සුහද සිනහවන් හුවමාරු කර ගනිමින් මිතුරන් සමඟ උදය වරුව ගත කල මම දිවා ආහාරයෙන් පසු පුස්තකාලය අසල ඇති නිල් මහනෙල් මලින් ගැවසි කුඩා පොකුණ අබියස සුවිසල් නුග ගසක් සෙවනේ පැනවූ අසුනකට බරවී ඉන්දීය ඉතිහාසය

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-74899001898998698812011-08-30T11:42:00.003+05:302011-11-04T14:31:20.387+05:30

නිධාන කතාව නොහොත් පූර්වාපර සන්ධි ගැලපීමවසර 2009,ශීත සෘතුවේ අවසන් භාගයේ සන්ධ්යාවක්,පන්ජාබයේ සිට ශ්රී නගර් දක්වා දිවෙන මහා මාර්ගයේ කාශ්මීර ප්රාන්ත සීමාව අසල බොහෝ සෙයින් ජන ශූන්ය ප්රදේශයක්,නිල් පැහැති ස්කෝඩා වර්ගයේ රිය මවිසින් මිලයට ගෙන තවම මසක් වත් ගෙවී නැත.වැළමිටි වංගු ගහන මාර්ගයේ රිය ධාවනය කොහොමත් අපහසුය. ඉර හැරුණු වහාම ඇරඹුනු කඩින් කඩ හිම පතනය නිසා ඇති වූ තුනී හිම තට්ටුව බෙහෙවින් ලිස්සන සුළු

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-83368520494201052532011-08-28T17:56:00.002+05:302011-11-04T14:31:04.176+05:30

අනර්කලීගෙ කතාව මුලින්ම ලිව්වෙ අපෙ පොඩ්ඩි......ඒ අනර්කලීගෙ දෘෂ්ඨි කෝණයෙන්.......ඊට පස්සෙ මේ මම ලිව්ව සලීම් කියන එයාගෙ කතාව......වසර 1627,ශීත සෘතුවේ අවසන් භාගයේ සන්ධ්‍යාවක්,කාශ්මීරයේ සිට ලාහෝරය බලා දිවෙන ප්‍රධාන මාර්ගයේ කාශ්මීර දෙශ සීමාව අසල ජන ශූන්‍ය ප්‍රදේශයක්,කාශ්මීර් දේශයේ සිට ලාහෝරය බලා දිවෙන ප්‍රධාන මාර්ගය තැනින් තැන වැටුනු හිම කඳන් වලින් අවහිර වී තිබිණි.උත්තුංග කඳු වටා යමින් දරණ ගැසූ සර්ප

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-33280817697395080412011-08-26T16:57:00.004+05:302011-11-04T13:36:28.416+05:30

පහුගිය දවස් වල ලිව්ව ඒවා82. මායි මගේ අම්මායි - මගේ දතයි‍81.මායි මගේ අම්මායි - මග යද්දි වුනු දේවල් සහ තවත් දේවල් 80. මායි මගේ අම්මායි - විභාගත් පාස් කලා 79. මායි මගේ අම්මායි - මිලදී ගත් පැන්සල් පෙට්ටිය කලින් පෝස්ට් එකකට කොමෙන්ට් කරන ගමන් බුද්ධි සිහිකරලා තිබුනා යමක්. ඒ ගැනත් යමක් නොලිව්වොත් ඒක මේ ලිපි පෙලට අඩු පාඩුවක්.දන්නවානේ ඉතිං අම්මලා, මේ අපි ගොඩක් අයගේ අම්මලා අත දිගෑරලා ගුටි දෙන්න හොඳට දක්ෂ ව

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-39086682889946872772011-08-25T15:54:00.004+05:302011-11-04T13:36:11.990+05:30

පහුගිය දවස් වල ලිව්ව ඒවා 81. මායි මගේ අම්මායි - මග යද්දි වුනු දේවල් සහ තවත් දේවල්80. මායි මගේ අම්මායි - විභාගත් පාස් කලා 79. මායි මගේ අම්මායි - මිලදී ගත් පැන්සල් පෙට්ටියඅම්මාට මල්ලී ලැබෙන්න ඉද්දී මට වයස අවුරුදු 2 1/2යි. ඇයි දිනක් හවස වැඩ නිමවා එද්දී මා බලා ගන්න හිටපු කෙනා මාව සෝදා පිරිසිදු කොට තිබී නැහැ. අම්මාට තිබෙන ශාරීරික අපහසුවත් එක්ක ගොඩක් කේන්තිත් ගිහින්. ඇය ඒ ඇත්තිට සැර කර පසුව මා සෝදා

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-43436476334453437782011-08-24T14:07:00.009+05:302011-11-04T13:35:51.771+05:30

පහුගිය දවස් වල ලිව්ව ඒවා80. මායි මගේ අම්මායි - විභාගත් පාස් කලා79. මායි මගේ අම්මායි - මිලදී ගත් පැන්සල් පෙට්ටිය අද මට කියන්න හිතුනේ මායි මගේ අම්මායි ගමන් බිමන් ගිය හැටි ගැනයි. ඉස්සර මායි අම්මායි කෝච්චියේ කොළඹ එනවා. ඒ එන්නේ මං ඉස්කෝලේ යන්න අම්මා වැඩට යන්න. මේ කියන කාලේ නංගිලා දෙන්නා පුංචි නිසා එයාලා පාසල් නොගිය බවයි මට මතක.අපි දෙන්නා ‍කෝච්චියට නගින්න සෙනඟ තද බදය අස්සේ ඇදිලා යනවා....එක් වරක්

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-23351004460216789432011-08-23T13:32:00.004+05:302011-11-04T13:35:37.644+05:30

79. මායි මගේ අම්මායි - මිලදී ගත් පැන්සල් පෙට්ටියමම අ. පො. ස. සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයට පෙනී සිටියේ 1998 වර්ෂයේදීය. ඊට දෙවසරකට පෙර අප විසින් වාණිජ්‍ය හා ගිණුම් හෝ ගෘහ විද්‍යාව යන විෂයයන් දෙකින් එකක් තෝරා ගත යුතු විය. පවතින රැල්ල අනුව 'හපෝ ගෘහ විද්‍යාව කරලා මොනවා කරන්නද කොමර්ස් කරහන්' යන අවවාදය මිස අනෙක් අතට ලැබුනු අවවාද නොවුනු තරම් වූ නිසාවෙන් මාද වාණිජ්‍ය හා ගිණුම් තෝරා ගතිමි.පංතියේ ළමුන් මුල පටන්ම

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-88989868890369172832011-08-22T14:50:00.004+05:302011-11-04T13:35:23.746+05:30

හිතුව ලෙසට ඊයේ දිනයේ යමක් ලියාගන්නට මට හැකියාවක් ලැබුනේ නැහැ. කාර්යය බහුලව ගෙවිලා ගිය නිවාඩු දිනයේ, පරිගණකය පණ ගන්නවන්නවත් වේලාවක් නොලැබීම එයට හේතුයි. ඉතිං අද ලද ඉසඹුවේ මෙසේ ලියන්නට යෙදෙනෙමි. මායි මගේ අම්මයි නේ මගේ මාතෘකාව. මේ මාතෘකාව යටතේ ලියන්න නං කාරණා බොහොමයි. අප්‍රමාණයි. ඒ කාරණා හැම එකක්ම වෙනත් අයට කියවන්න තරම් කැමැත්තක් ඇති වේද යන්න පිළිබඳව විචිකිච්ජාවක් හිතේ කැරකෙන මේ වෙලාවේ, මතක්වෙන

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-28598924639127533152011-08-22T00:42:00.003+05:302011-11-04T14:30:37.988+05:30

මගේ කතාව - 1මගේ කතාව - 2මගේ කතාව - 3මගේ කතාව - 4" අම්මප.....ඔයා එහෙම්මම කිව්වද?......ඉතින් සචිනි මොකෝ කිව්වෙ? "" කවි ලියන එක නවත්තන්නෙ නෑ කිව්ව, පොඩි Argument එකකුත් උනා අපි දෙන්න අතරෙ,මටත් තරහ ගියා,......එදා රෑ සචිනි කෑවෙත් නෑ.......පහුවෙනිද මම ගෙදර එනකොට සචිනි ගිහිල්ල.....අයියෙ,"" දැන් දවස් කීයක්ද මල්ලි සචිනි ගිහිල්ල? " ඒ ජානකී අක්ක," අදට දවස් තුනයි අක්කෙ,"" ඔයා ඉතින් අඩු ගනනෙ කෝල් එකක් වත්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-46290043958718353462011-08-20T14:56:00.003+05:302011-11-04T14:30:18.846+05:30

මගේ කතාව 1මගේ කතාව 2මගේ කතාව 3" හෙහ්....හෙහ්......හෙහ්....." රංජිත් අයියගෙ හිනාවෙ සද්දෙ මිදුලෙ අඹ ගහ පහුකරල ගම්පල පාර දිහාවට විහිදුනා.ඊට පස්සෙ ටික වෙලාවක් නිශ්ශබ්දව ගෙවුනා.......මම වීදුරුවත් අතේ කරකවමින් ඔහේ කල්පනා කලා....මට වැරදුනෙ කොතනද?.......ඒ වැරැද්ද ආයෙම හදා ගන්නෙ කොහොමද?........ඔන්න ඔය වගෙ ................" හපොයි දැන්නම් මාර සීතලයි.......තව ටික වෙලාවකින් ඉන්නම බැරිවෙයි මෙතන. රංජිත් යමුද

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-82512571724889900012011-08-20T09:50:00.002+05:302011-11-04T13:35:04.039+05:30

මායි ඇයයි උපන්නේ එකම දවසේ. ඒත් ඇය මට වඩා බොහොම වැඩිමහල්. කොච්චර වැඩිමහල්ද කිව්වොත් අවුරුදු 31ක් ම මට වඩා වැඩිමහල්. ඉතිං ඒ වෙන කවුරුවත් නොවෙයි. ඇය මගේ අම්මා!!! මං ඉපදුනු දවසේ මගේ අම්මා අම්මා කෙනෙක් ලෙසින් ඉපදුනා. අම්මා අම්මා කෙනෙක් වුනු දවසේ මං ඉපැදුනා. ඉතිං අපි දෙන්නාම එකම දවසේ එකම මොහොතේ ඉපැදුනා.ඉතිං මගේ අම්මා, මගේ අම්මාගේ අම්මාගේ කුසින් මෙලොව ඉපදිලා, ලබන සෙනසුරාදාට අවුරුදු 60ක් වෙනවා. ඒ අවුරුදු

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-67354482924224450342011-08-16T01:04:00.004+05:302011-11-04T14:30:01.861+05:30

මගේ කතාව - 1මගේ කතාව - 2'' මම කතාව පටන් ගන්නම් අයියෙ මගෙ පොඩි කාලෙ ඉඳලම.......අපෙ අම්ම අප්පච්චි දෙන්නම ගුරුවරු......මට වයස අවුරුදු තුනක් වෙද්දි අප්පච්චි නැති උනා. ඊට පස්සෙ මගෙ මුලු ලෝකෙම උනේ මගෙ අම්ම.......අම්මගෙ මුලු ලෝකෙම උනේ මම..............''" ඔන්න ඔය හින්දම අම්ම මාව පුදුම විදිහට ආරක්ෂා කලා. මට පොඩි කාලෙ අහල පහල කිසිම ළමයෙක් එක්ක අඩු ගනනෙ කතාබහ කරන්ඩවත් අම්ම ඉඩ දුන්නෙ නෑ. අපෙ අම්ම කිව්වෙ ඒ අය

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-64601544525664868402011-08-11T14:27:00.004+05:302011-11-04T14:29:44.555+05:30

Inspired By - පොඩ්ඩිගෙන් ආදරණීය ඔබටකසාද බැඳල සතියකුත් ගියා ඔන්න.......මෙච්චර දවස් නෑදෑයන්ගෙ යාලුවන්ගෙ ගෙවල් වලින්ම තමයි කෑවෙ බිව්වෙ, අද මම බැන්දට පස්සෙ මුලින්ම රස්සාවට යන දවස,එයා මා එක්කලා යාලුවෙන කොටම කියාපු දෙයක් තමයි " ඔන්න මට උයන්ඩ නම් බෑ " මම එතකොට කිව්වෙ " අපොයි, ඒකට කමක් නෑ, මට උයන්ට පුලුවනි යස අගේට" කියල....උදේම මම වැඩට යන්ට ලෑස්ති උනා," මේ අද මම දවල්ට කන්ට මොනව හරි ගෙනෙන්නම්......ඔයා

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-35828875730024019222011-08-08T12:09:00.005+05:302011-11-04T14:28:36.046+05:30

රංජිත් අයිය මුණගැහිල මගෙ හිතේ වේදනාව කියන්න ඕන කියල හිතිලයි මම නුවර ආවෙ." සචිනි මාව දාල ගියා අයියෙ " මම ඒ ටික කිව්වෙ පපුවෙන්ම එන වේදනාව දරාගෙන. ඒ කරල මම වීදුරුව පුරව ගත්ත.රංජිත් අයියයි ජානකී අක්කයි මූණින් මූණ බලාගත්ත. ඒ කරල දෙන්නම මගෙ මූණ බැලුවෙ එක පාරටම." මල්ලි, උඹ එන්නෙ තනියම කියල උදේ කියනකොට මට හිතුන මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක් තමයි කියල......හරි......ප්‍රශ්නයක් තියනම් විසඳුමකුත් තියෙන්ඩම එපාය.....

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-13700441543634386902011-07-29T13:14:00.002+05:302011-11-04T14:28:13.758+05:30

හතරයි විස්සෙ සෙංකඩගල මැණිකෙ කොටුවෙන් පිටත් උනේ විනාඩි දහයක් පරක්කු වෙලා.අන්තිම මොහොතෙ දුවගෙන ආපු මම යන්තමට දොරෙන් ඇතුල්වුනා විතරයි. ඒ තරමට සෙනඟ. ඔෆිස් ඇරෙන වෙලාව නෙව, හැමදාම මෙහෙම ඇති, ඒත් මිනිස්සු තෙරපෙන එක, තදබදය කිසිදෙයක් මට දැනුනෙවත් නෑ: මගෙ හිත ඇතුලෙ කලබලය ඒ ඔක්කොටම ලොකුයි.වේයන්ගොඩදි සෙනඟ ටිකක් අඩු උනා, යන්තමට ඔන්න ඇතුලට ගියා. පොල්ගහවෙලදි මට සීට් එකක් ලැබුණා. ජනේලයක් ළඟ. දැන් හවස හයහමාරයි,

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-39142011294788893982011-07-12T13:00:00.012+05:302011-11-04T14:26:54.355+05:30

සචිනිගේ කතාව - 1සචිනිගේ කතාව - 2සචිනිගේ කතාව - 3ජීවිතේ පහුවදා ඉඳල ආයෙම සුපුරුදු විදිහට හැලහොල්මනක් නැතුව ගලාගෙන ගියා. එහෙම කියන එකත් එක අතකට වැරදියි. මතුපිටින් නිසංසලේ ගලා යනව වගෙ බැලූ බැල්මට පේන දිය පාරක ඇතුලෙ මොන තරම් දිය සුලි වගෙ එව්ව තියෙන්ඩ පුලුවන්ද? ඇහැට නොපෙනි........... ජීවිතෙත් ඊට කිසිම වෙනසක් නෑ.අළුයට ගිනි පුපුරු වගෙ කොයි වෙලාවෙ මතු වෙයිද කියන සැකය සචිනිගෙ හිත ඇතුලෙ හොල්මන් කලා.මේ කාලෙ

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-19996223606161959222011-07-07T11:50:00.006+05:302011-11-04T14:21:39.717+05:30

26. සචිනිගේ කතාව 127. සචිනිගේ කතාව 2 ඔන්න ඒකත් හරි කියමුකො. සචිනි ඒ වතාවෙත් අජන්තට සමාව දුන්න....... හිතෙන්. ජීවිතේ කියන්නෙ පිණි විසුල මල් පෙති මත සුරඟනන් රැඟුම් පානා සුරංගනා ලෝකයක්, මල් සුවඳ රැගත් මඳ පවන මැදින් මල්ගොමු අතරින් අනන්තය තෙක් හෙමිහිට ඇවිද යන සොඳුරු චාරිකාවක් කියල සචිනි කවදවත් හිතුවෙ නෑ. ජීවිතේ දිහාවෙ යථාර්තවාදීව සමබරව බලන්ට සචිනිට කියල දුන්නෙ වෙන කවුරුවත් එහෙම නෙවෙයි සචිනිගෙ

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-49901112760787421802011-07-04T15:32:00.001+05:302011-11-04T14:19:57.338+05:30

සචිනි කියන්නෙ දහසක් සිහින පොදි බැඳගෙන පතිකුළයට ආපු අපේ කාළයේ යුවතියක්. සචිනි කියපු මෙතෙක් කතාව මෙහෙමයි.පහුවදා සචිනි උදෙන්ම කෝල් එකක් දීල අනෝජ ගෙන්න ගත්ත. නවය වෙනකොට අනෝජ ආව, එයාගෙ රතු පාට හොන්ඩා සිවික් එකේ. අනෝගෙ කට දන්න නිසා කාරෙක ගේට්ටුව ලඟ නවත්තල අනෝ බහින්ඩත් ඉස්සර සචිනි “ අම්මෙ, මම පොත් ප්දර්ශනේ බලන්ට යනවා “ කියල එළියට බැස්ස. ගේට්ටුව වහන ගමන් සචිනි දැක්ක අම්ම දොරකඩ හිටගෙන බලාගෙන ඉන්නව. ඒ මූණෙ

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-18365771937178857322011-07-01T23:01:00.002+05:302011-11-04T14:19:35.818+05:30

සචිනි හෙමිහිට දෑස් හැරියාය. අජන්ත ඇඳේම පසෙක හිඳගෙන බිමට නැවී සපත්තුවල ලේස් ගැටගසයි. අඩවන් දෑස් අතුරින් පෙනෙන ඔහුගේ උදෑසන රැවුල කැපූ මුහුණේ නැවුම් බව සචිනිගේ හිතට එක්කලේ නොරිස්සුම් සහගත හැඟීමකි. " කොන්ද පණ නැති සෙවලයා " ඈ සෙමින් මිමිණුවාය."සචිනි, ඔයා මොනවත් කිව්වද? "අජන්ත එකෙණෙහිම ඈ දෙස හැරෙමින් ඇසුවේය.ඔහුට පිළිතුරු දීමෙන් වැළකීමට ඈ කලේ දෑස් තදින් පියාගෙන නිසොල්මන් වීමය.ඈ දෙස ටික වෙලාවක් බලාසිටි

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-5731937345795099202011-06-24T17:14:00.001+05:302011-11-04T14:19:20.067+05:30

Wind blowing in your silky hair,Starlight shining in your blue eyes,Dancing holding you in my arms,Whatelse but the waltz of life,Soaring away into the shimmering sky,Stepping on wisps of clouds so gingerly,Hopping from star to star on tip toes,Dancing on to the full moon itself,Looking at your liquid pools of eyes,Drowning in them to the deeps at will,I don't ever

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-921219692584893952011-06-22T14:05:00.007+05:302011-11-04T13:34:13.610+05:30

මේ දිනවල ලොව වටා ඉමහත් ආන්දෝලනයක් දෙන ප්‍රවෘත්තිය දැනටමත් ඔබ සැම දන්නා බව සිතමි. ලබන අවුරුද්දේ දෙසැම්බර් මාසේ 21 වෙනිදාට මෙය කියවන ඔබටත්, සියලු වැඩ පසෙක තබා මෙය ඔබ වෙනුවෙන් සකස් කරපු මටත් තව තව අයටත් වැඩේ දෙල් වෙන බව තමයි ඔය ප්‍රවෘත්තිය. ඇත්තටම දැන් දැන් සමහර අය කියන පරිද්දෙන් පිංවන්තයෝ විතරක් ඉතිරි වෙන එකේ අපි ගැන කුමන කථාද නේද? මේ ගැන අද උදෑසනම කියවන්නට ලැබුනු ලිපියක් හා ඒ හරහා එළඹෙන්නට යෙදුනු

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-44371674094264012312011-06-17T13:25:00.016+05:302011-11-04T13:33:33.794+05:30

මේ කියන කාලයේ ගෙදර ලොක්කි වෙන කවුරුවත් නොවේ මෙය සටහන් කරන මම ම බව නොකිව මනාය. මම '5 වසර වැනි ඉහළ පංතියක' උගෙනුම ලැබීමත්, නංගී මට වඩා අඩියකින් විතර මිටි විමත්, ඇය මට වඩා වසර 4කින් බාල වීමත්, අනිත් නැගණි ඇයට වඩා වසර 2කින් හෙවත් මට වඩා වසර 6කින් බාල වීමත් යන වැදගත් කාරණා කරණ කොට ගෙන ගෙදර ලොක්කි මම වීමි.තවද ඔය කාලයේම මම ඉතාමත් වැදගත් යමක් සොයා ගතිමි.එනම්,මෙලොව වසන ඉතාමත් අවලස්සන,අති භයානක,නපුරු,

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-25627779753234807922011-06-13T15:50:00.004+05:302011-11-04T14:19:06.436+05:30

ජීවිතය මිටින් ගෙන විදාහල කල දෑත, සිහිනයක් පමණි දුටු අඩ නින්දෙ උන් දාක,ගීතයක් ඇසෙනවිට ඔබ මිමිණු ඒ රෑක,මීවිතක පහස පමණකි පිහිට හැමදාම.නෙතුවර කැල්ම සිහිවෙයි මොහොතක් පාසා, ඉඳුවර බැල්ම විදුලිය මෙනි වැහි ආදා,සිතුවර මවෙත බැඳි වලලන්නේ කෝමා,පිදුපෙම ඔබට හිත ඇවිලෙන ගිනි සේමා,නැඟෙනා හිරුමඬල බැස යනවා හේමා, පිපෙනා කුසුම් හවහට පරවෙනු හේමා,සැලෙනා ලපළු සුළඟට කී කවි හේමා,

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-54134967205213695172011-06-10T13:40:00.006+05:302011-11-04T13:33:10.747+05:30

අද මට විශේෂ දවසක්. ‍වර්තමානයේ මම සේවය කරන කන්තෝරුවෙන් මට දුන්නු පත්වීම් ලිපියේ හැටියට මගේ සේවා කාලය ආරම්භ වන්නේ 2006 ජූනි මස 10 වෙනිදා. ඒ කියන්නේ අදට අවුරුදු 5ක් වෙනවා. 2006 ජූනි මස 10 වනදා සෙනසුරාදා දවසක් වුනු නිසා මං සේවයට මුල් වරට වාර්තා කලේ ‍ජූනි 12 වෙනිදා වගේ තමයි මතක. කොහොම හරි අවුරුදු 5ක් සේවය කල කන්තෝරුව ගැන වදන් පෙළක් සටහන් නොකොළොත් එය මගේ බ්ලෝග් ලිපි අතර අඩු පාඩුවක් වේවි.ඉදිකිරීම්

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com56tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-52622229099147964692011-06-08T12:20:00.005+05:302011-11-04T13:32:48.954+05:30

අද කියන්න යන්නේ අදම වෙච්චි සිද්ධියක් ගැනයි. මේක වුනේ මගේ යාළුවෝ ගොඩ දෙනෙක් දන්න අඳුනන, ඒ අයට වඩා මං හොඳින් දන්න අඳුනන කෙනෙක්ටයි. මෙන්න මේකයි සිද්ධියමේ කියන කෙනා සුපුරුදු පාරෙන් අද උදේ රාජකාරිය සඳහා යන්න පිටත් වුනා. ඔන්න ගොතටුවෙන් රාජගිරිය පැත්තට හරවලා ටිකක් දුර එද්දි වාහන එකක්වත් නොහෙල්ලී පෝළිමට තියෙනවා. ඒ පැත්තෙන් ඉඳ හිට එකක් දෙකක් එනවා.ඉස්සරහ හිටපු අයියා කෙනෙක් ඒ ආපු අංකල් කෙනෙක්ගෙන් ඇහැව්වා

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-12374970515132367082011-06-06T14:52:00.001+05:302011-11-04T14:18:47.301+05:30

(සසර ගමනේ සෙවනැල්ල සේ මා අසල සිටිනා දයාබර බිරින්දෑට සෙනෙහසිනි. ) ලොවේ සහසක් මුවින් නැඟ එන,රොස් පොරොස් බස් අසා ඔබ සිත,ලසෝතැවුලින් වැලපෙනා කල,හිසතබා හඬනට උරහිසක් වෙන්නම්, දුක් කඳුළු වැහි අනෝරාවේ,විපිලිසර වී මුලා වූ සඳ,ඔබ හිසට සුව සෙවණ ගෙන දෙන,වනස්පතියක් වෙලා මම ඉන්නම්,විඩාබර දිවි ගමන නොනිමෙන, පිපාසිත වූ කලට ඔබ හට,සදා සිහිලස නිවා සරතැස,සෙනෙහසේ දිය ගඟුල මම වෙන්නම්,

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-63989015275645710152011-05-27T10:20:00.008+05:302011-11-04T14:18:09.769+05:30

සොළොස් වසකට පෙර වෙසක් මසකදී.........1ඉතින් මීට අමතරව ඔය කාලෙදි ඒ කිව්වෙ මම ඔය විවාහ මංගලෝත්සවේට ලක ලැහැත්ති වෙන කාලෙ සිද්ද වෙච්චි අටෝරාසියක් සුලු සුලු අකරතැබ්බ, හුරස් පරස් තිබ්බ උනාට එව්ව ඔක්කොම මෙතන කියන්ඩ බැරුවා.ප්‍රධානම සිද්ධිය විතරක් කියන්නම්, හොඳේ, මෙන්න මෙහෙමයි ඒ සීන් එක.දැං ඔන්න අපි හැමෝම පොඩි කාලෙ ඉඳම්ම ජීවිතේ අපි මේ දේ කරන්නෙ මෙහෙමයි, අර දේ කරන්නෙ අරහමයි කියල චිත්‍රයක් හිතේ මවාගෙන

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-11150992335085347642011-05-24T16:03:00.002+05:302011-11-07T10:06:07.795+05:30

නෝනේ..................නෝනා හරිම හැඩකාරයි - ඒ වගේම දඟකාරයිසුසිනිදු දිදුලන වරලසක්ලු - සුසිනිදු සුදු මුදු සමක්ලුලඟට ඇවිත් අතගා බලන්න - කෙනෙකුට ආසාවක් දැනෙනවාලුනෝනේ.....................මං නං මහ හඩු පාටයි - ඒ වගේම හරි මෝඩයිහැඩපළු ගෙතිච්ච කෙස් කැරැල්ල - කොරළ පිපුනු ගොරහැඩි සමලඟට ඇවිත් අතගා බලන්න - කෙනෙකුට ආසාවක් නැතුවානේනෝනේ.....................කොළඹ රටට ලඟපාතක - උපන්න නුඹ සුකොමාළවපිට කවරේ ඉඳන් හැඩට -

RanDilhttp://www.blogger.com/profile/06127384167497280235noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-5894057594916563978.post-6825300328438808502011-05-19T16:36:00.010+05:302011-11-04T14:17:43.824+05:30

සුපුල් විකසිත වන්ට පෙරදිම,පරවු අරවින්දයකි මල ඔබ,සසර පෙර කල අකුසලක්විද,නික්ම යන්නට කිමද කාරණ,නුදුටුමුත් කිසිදිනක ඔබ රුව,සදා සොයුරකු වීය අප හට,නිවෙන්නට පෙර තිරය අවසන,පහන් සිල එළි කරයි දසතම,හදේ සෝ දුක් සුසුම් නැගෙනා,නෙතඟ උණු කඳුලැල්ය ගලනා,බුදුන් පාමුල වැතිර පතනා,පැතුම මෙලෙසයි සදා බැතිනා,සසර මඟ ඔබ පැතුම් සැමදා ඉටු වේවා!නැවත අප අතරම විගස ඔබ ඉපදේවා!අකල් වූ මරණයක් ඔබ හට නොවේවා!සසර කෙලවර නිවන් සුවයෙන්

Ravihttp://www.blogger.com/profile/18100535931316240120noreply@blogger.com8