367. WTF Is Falling To Sri Lanka නොහොත් Living Under A Junk Yard Which Could Fall On Our Collective Heads Any Moment

Space Junk Around Earth

මගේ පහුගිය දවස්වල හිටිය බෝම හිතේසිවන්ත ලලනාවියක්. පහුගිය දවස්වල කිව්වට තාමත් ඉන්නව. ඔය බ්ලොග් ලියන්ට ඇවිල්ලම අඳුනාගත්තු අම්මණ්ඩියෙක්ම තමයි ආය.

මේ දවස්වල උන්දැ වියෝජනය වෙලයි ඉන්නෙ. ඒ කිව්වෙ විදේස ගත වෙලා. ඉතිං එහෙමකට කලිං වාගෙ නිතර සතුටු සාමීචියෙ යෙදිල්ලක් එහෙම නැතුවා. ඔය ඉඳ හිටල කොළේලිය බලුප් එක පත්තුවෙලා තියනව දැක්කම "ආ..කොහොමද බොල වාස දේස?" කියල අහ බලනව. එච්චරයි. 

ඉතිං ඔන්න මේ පහුගිය සතියෙ වගෙ හිටපු ගමං මේ මහගෙ මට කතා කරපි චැට්ටෙකෙං."අයියෙ අනේ මේ....."

"මොකද බොල?" මම ටිකක් විතර තදේට ඇහුව අඬ එහෙම බර කරල. ඔවුන්ට සුට්ටක් වගෙ ඉන්ට ඕන පොල්ලට බල්ල වගෙ. එහෙම නැතුව ලීලෙ පෑවොත් ඔවුං හදන්නෙ කරේ නඟින්ට..ඔව්ව්ව්ව්ව්ව්..කරේ නඟින්ට..කරේ නඟින්ට ...ගෝණි නැතුවම.

"නෑ අයියෙ මම මේ කතා කලේ පොඩි කුකුසක් විසඳා ගන්ට.. "

''ඔව්... ඔව්….කියපං බලන්ට මොකක්ද ඔය කුකුස?"

"කුකුස ඇවිල්ලා මේකයි..ඔය අහසිං වැටෙන එක එක එව්ව තියනව නේද?"

"ඒ කිව්වෙ මේ...දේවතා එළි වගෙ?"

"ඔන්න කිව්ව…. ඔය කිව්වෙ ….දේවතා එළි කොහෙද බං අහසිං වැටෙන්නෙ? එව්ව පොළවට සමාන්තරව ගමං කරනව මිසක කඩා වැටෙන්නෙ කොහෙද?" 

"ඒකත් හරි තමයි බලාගෙන යනකොට..එතකොට ඔය අහසිං වැටෙන මොනව ගැනද උඹ ඔය කියන්නෙ?" 

"මම කිව්වෙ බං මේ ඔය රොකට් කෑලි වගෙ එව්ව ගැන. දැං බලපං මේ හෙට අනිද්දට අර මොනවද ගැජට් කෑල්ලක් ලංකාවට වැටෙන්ට යනවනෙ." 

"ගැජට් කෑල්ලක්ය කියන්නෙ බං ඒ වැටෙන්ට යනවය කියන්නෙ මයිකල් කොලින්ස් නිදාගත්තු ඇල්මේනියන් බූරු ඇඳලුනෙ." 

"කවුරුය කිව්ව? …"

"මයිකල් කොලින්ස් බං මයිකල් කොලින්ස්...කොහෙද උඹල එව්ව ගැන මෙලෝ හසරක් දන්නවය? මයිකල් කොලින්ස් කිව්වෙ 1969 අවුරුද්දෙ ඇමරිකන් කාරයො ඉස් ඉස්සෙල්ලාම හඳට ගියානෙ. ඒ ගමනට ඔක්කොම තුංදෙනෙක් ගියා. එයිං අර ආම්ස්ට්‍රෝං උන්නැහෙයි ඇඩ්ඩිං ඕල්ඩිරිං උන්නැහෙයි විතරයිනෙ හඳට බැස්සෙ" 

"හඳට පය තියල ආම්ස්ට්‍රෝං ගොයිය ඔය මොක මොකවද කිව්වත්ලු නේද? ' 

"ඔව් ඔව්..මදු සඳෙන් තවත් සුපුං සඳක් උදාවේ කියලනෙ කිව්වෙ……" 

"නිකං පලයං බං බොරු කියන්නෙ නැතුව. මනුස්ස සංහතිය උදෙසා යෝද පිම්මක් පැන්නද මොකද්ද නේද ඒ ගොබිල කිව්වෙ?"

"ඔව්..ඔව්..එහෙම තමයි කිව්වෙ. ඒත් ඔය යෝද පිම්මෙ කතාව කියන්ට හේතු වෙච්චි සිද්දිය උඹ දන්නෙ නෑනෙ." 

"ඔව්..ඔව්...උඹනෙ ඔය ඔක්කොම දන්නෙ...ඉතිං කියාපංකො එහෙනං මොකද ආම්ස්ට්‍රෝනා එහෙම කිව්වෙ කියල." 

"එහෙම කිව්වෙ මේකයි. ඔය මනුස්සය අර ඉණිමඟෙං බැහැල කෙලිම්ම කකුල තිබ්බෙ හඳේ හාවගෙ බෙල්ලට. හාවා උස්මුරුත්තාවට එනකල් කිරිපැණි එහෙම කාල ෂපාන් එකේ ඇලට් එකක් දාගෙන හිටියෙ. ඌ දන්නවය මේ යක්කු ගිහිල්ල උගෙ බෙල්ල පාගයි කියල. මූට මල පැන්න පාර ආම්ස්ට්‍රෝං කාරයගෙ බත්කෙණ්ඩ මැදිම්ම ඇල්ලුව දත් හතරක් පාර හිටින්ඩ.ඒ පාර බුදු අම්මෝයි කියල කෑ ගහගෙන ආම්ස්ට්‍රෝං කාරය පැන්න පැනිල්ලක් අර කවුද කාල් ලුවිස් පැන්න වගෙ. අන්න ඒ පිම්ම හින්ද තමයි මෙය එක් මිනිසකුගේ කුඩා පියවරකි. එහෙත් හාවා කරණකොට ගෙන මිනිස් සංහතිය උදෙසා යෝධ පිම්මක් බවට පත්විය. කියල අර කතන්දරේ හැදුනෙ. " 

"හරි ඉතිං ඒ හාවගෙ කතන්තරේ හරිය කියමුකො. ඉතිං කොලින්ස් ගැන මොකක්ද උඹ කියාගෙන ආවෙ?" 

"ඒ..බාං...ඔය හාමස් තියනව නේද? අම්මප කියනකොටත් මගෙ....." 

"ඔය ඉතිං ආය හාමසක් ගැන ඒ පාර..ඒ හාමස පැත්තකට දාහං..කෝ අර කොලින්ස්ගෙ කතාව?.... ආං ඒක කියල හිටු…" 

"ආම්ස්ට්‍රෝං ගොයියයි ඕල්ඩිරිං ගොයියයි හඳට බැහැල හාව පස්සෙ පන්නල හති වැටිල ආපහු එනකල් කොලින්ස් ගොයිය කලේ තව රොකට් එකක නැඟල හඳ වටේ රවුං ගහපු එක. ඒකට කිව්වෙ මව්යානය කියල. හඳට ගොඩ බැස්ස එකට කිව්වෙ චන්ද්‍ර යානය කියල."

(මව්යානය = Command Module & චන්ද්‍ර යානය = Lunar Module)  

"මම ඔව්ව දන්න එකක් නෑ බං 1969 කියන්නෙ මම ඉපදෙන්ට හිතලවත් නෑ." 

"හෙහ්..ඒකනෙ කියන්නෙ. අඩේ ඒ කාලෙනෙ ඉපදෙන්ට තිබ්බෙ. බොලා කොහෙද ඒ කාලෙ අපායෙ වලකජු ගගහ ඉඳල දැං එනව මෙතන අනේ අයියෙ අපි ඔව්ව දන්නෙ නෑනෙ කියන්ට." 

1973 අවුරුද්දෙ අමරිකාවෙ නාසා ආයතනය ස්කයිලැබ් නමින් හැඳින්වුනු අභ්‍යාවකාශ පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානයක් අභ්‍යාවකාශ ගත කලා. ස්කයි ලැබ් එක අභ්‍යාවකාශගත කිරීමේදීම එහි සූර්ය බලශක්ති ජනන පද්ධතියට හානි සිදුවුනා. පසුව අභ්‍යාවකාශ ගාමීන් එහි ගිහිල්ල අළුත්වැඩියා කටයුතු කලත් පූර්ණ වශයෙන් සාර්ථක වුනේ නෑ. පොළව වටා ගමන් කරන අභ්‍යාවකාශ යානයක් ගමන් කරන්නෙ පොළවෙ වායු ගෝලයට පිටතින්. වායුගෝලයට ඇතුළු වුනොත් වෙන්නෙ ඝර්ෂණය නිසා එහි වේගය අඩාල වෙලා එක්කො පොළවට වැටෙනවා. එහෙමත් නැත්නම් මඟදිම දැවී පිළිස්සී විනාශ වෙලා යනවා. Shooting Stars කියල කියන්නෙ එහෙම පොලවෙ වායුගෝලයට ඇතුලු වෙලා දැවී විනාස වෙන උල්කාපාත.

කුඩා ප්‍රමාණයේ උල්කාපාත විනාශ වුනත් තරමක ප්‍රමාණයේ එව්ව පොලවට පතිත වෙන්න පුලුවන්.අවුරුදු මිලියන 66 කට ඉස්සරවෙලා ඩයිනෝසරයින් ඇතුලු පොලවේ ජීවී ගහණයෙන් 75 % ප්‍රතිශතයක් වඳ වුනාය කියන්නෙ එසේ නොදැවී පොළව මතට පතිත වුනු කිලෝමීටර 10 ක පමණ විශාලත්වයෙන් යුතු උල්කාපාතයකින් සිදුවූ ව්‍යසනයෙන්.

1957 අවුරුද්දෙ සෝවියට් රුසියානුවන් ස්පුට්නික් 1 චන්ද්‍රිකාව අභ්‍යාවකාශයට යවනකල් අභ්‍යාවකාශය බොහොම පිරිසිදු තැනක්. අපෙ අත්තම්ම කියනව වගෙ බත් දාගෙන කන්න වුනත් පුලුවන්. ඒත් ඊට පස්සෙ ගතවෙච්චි මේ පහුගිය අවුරුදු 58 ඇතුලත මිනිස්සු දස දහස් ගාණක් චන්ද්‍රිකා රොකට්ටු අභ්‍යාවකාශයට යවන්න ඇති. ඉතිං මෙතන පොඩි කේස් එහෙකට තියෙන්නෙ ඔය යවන එව්ව ආය අරං එන්ට කෙනෙක් නෑ. එව්ව සදාකල්ම අභ්‍යාවකාශෙයෙම තමයි.අනික අභ්‍යාවකාශය කියන්නෙ රික්තයක් හින්ද එව්ව මළකන්නෙ නෑ. දිරන්නෙ නෑ. කාලාන්තරයක් ඔහෙ පාවි පාවි තියනව. 

පොළව වටේ කක්ෂගත වෙලා මේවගෙ අභ්‍යාවකාශ සුන්බුන් කැබලි 5,00,000 වගෙ තියනව කියලයි කියන්නෙ. විවිධ ප්‍රමාණවල එව්ව.මෙව්වයෙ සාමාන්‍ය වේගය පැයට සැතපුම් 17,500 වගෙ වෙනව.ඒ හින්ද ඇත්තටම අපි මේ ජීවත් වෙන්නෙ තනිකර කහළ ගොඩක් ඔලුව උඩ තියාගෙන.බ්ලූමැන්ඩල් කුණු කන්ද වගෙ ලක්ෂ වාරයක් විසාල කුණු කන්දක් අපේ ඉහ මත පාවෙනව නිතර දෙවේලෙ කොයි වෙලාවෙ දබෝරියං ගාල කඩාවැටෙයිද කියල කියන්ට බෑ. හෙහ්..සෙල්ලං නෑ නේද?

මේකෙ වැඩේ මේක අපිට ගිහිල්ල සුද්ද කරන්ටත් බෑනෙ. නැත්තං අර හිටපු ගමං එක එක කණ්ඩායම් වලින් එක එක සමාජ වලින් කරන්නෙ වෙරළ සුද්ද කිරීමේ ව්‍යාපෘති. එතකොට ගං ඉවුරු සුද්ද කිරීමෙ ව්‍යාපෘති. අන්න ඒවගෙ කට්ටියටම ගිහිල්ල පොඩි සුද්ද පාරක් දාල එන්ට තිබ්බ. ම්හු..ඒකත් බෑනෙ.

ඉතිං ස්කයිලැබ් එකට වෙච්චි වැඩේ ඒක 1979 අවුරුද්දෙ පොළවෙ වායුගෝලයට ඇතුලුවෙලා බොහොම ප්‍රමාණයක් පිච්චිලා ගියා. ඒත් පොඩි කොටස් කීපයක් බටහිර ඕස්ට්‍රේලියාවෙ කාන්තාර ප්‍රදේශයකට වැටුනා. ඒ ප්‍රදේශයෙ නම එස්පරන්ස්. එහෙ කෞතුකාගාරයක තවමත් ඒ ස්කයිලැබ් කැබලි ප්‍රදර්ශනය කරනවා.

මේ ස්කයිලැබ් වැටිල්ල පිටිපස්සෙ අපූරු කතාවකුත් තියනව. 1979 අවුරුද්දෙ ඔය ස්කයිලැබ් ඇදං වැටිල්ල කිට්ටුවෙනකොට ඇමරිකාවෙ පත්තර කීපයක් තරඟයක් සංවිධානය කරල තියනව. එයින් සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ එක්සැමිනර් කියන පත්‍රය නිවේදනයක් පළ කලාලු ස්කයිලැබ් එක වැටිල පැය 72 ක් ඇතුලත එයින් කෑල්ලක් අරගෙන පත්තර කන්තෝරුවට එන ඕනෑම කෙනෙකුට ඩොලර් 10,000 ක තෑග්ගක් දෙනවය කියල. එයාල හිතන්න නැතුව ඇති කවුරුවත් ඒ අභියෝගය භාරගනියි කියල. මොකද ඒ වෙනකොට ස්කයිලබ් එක වැටෙන්නෙ ඕස්ට්‍රේලියාවෙ බටහිර ප්‍රදේශයට කියල හරියටම දැනගෙන තිබිල තියෙන්නෙ.

අවුරුදු 17 වයස ස්ටෑන් තෝන්ටන් නම් තරුණයා එස්පරන්සෝ වාසියෙක්. එයා මහ රෑ ඇහැරල තියෙන්නෙ ස්කයිලැබ් එකේ කෑලි එයාලගෙ වහළ උඩට වැටෙන සද්දෙට. මිනිහ දැනගෙන හිටිය අර අමරිකන් පත්තරේ අභියෝගය ගැන. මිනිහ කලේ කෑලි දෙක තුනක් මිනිහගෙ පරන ජොකෙක්ගෙ ඔතාගත්ත. ඒ එක්කම පිටත් වුනා.මෙන්න පාන්දර එක්සැමිනර් කන්තෝරුවෙ දොරවල් අරිනකොට මිනිහ එතන.පස්සෙ එයාට ඒ මුදල හම්බවුනා.

ඉතිං හෙට ඒ කිව්වෙ නොවැම්බර් 14 වන සෙනසුරාදා එළිවෙන මහ පාන්දර 01.30 වගෙ දෙවුන්දර තුඩුවෙන් එහා මූදට වැටෙනව කියනව ඇපලෝ අභ්‍යාවකාශ යානයක කොටස් කීපයක්. කිලෝ මීටර් 100 වගෙ දුරකින්.  දේවතා එළියක් වගෙ පාත්වෙනව පෙනෙයිද නම් මන්ද. NASA එකෙන් නම් කියන්නෙ ගිණි බෝලයක් වගෙ පේන්න ඉඩ තියනවයි කියල.ඒ හින්ද ඒ කිට්ටුව ඉන්න අය ගිහිල්ල පොඩ්ඩක් හෝදිසි කරල බැලුවට පාඩුවක් වෙන එකක් නෑ මයෙ හිතේ. අනේ ඔහෙ ( නැත්තං ඔයයි ) දැක්කෙයි ගිණි බෝලෙ? කියලවත් අහන්ට බැරුවය. මේ වැටෙන අටමගලෙට නමකුත් දීල තියනව. WT1190F.  Very Appropriate Isn't it?

 දෙවුන්දර මූදු වෙරළට යන්ට බැරි උදවියට මෙතන මේ සයිට් එකෙං අර බූරු ඇඳ මූදට පත බෑවෙනව බලාගන්ට පුලුවනිය කියල කියනව. එහෙම කිව්වට ඒක පෙන්නුවෙ නෑ කියල මාව මරාන කන්ට ලැහැත්ති වෙන්ට එහෙම එපල්ල.

366. බහුජන හිතාය බහුජන සුඛාය වෙනුවෙන් කැපවූ එක්තරා යතිවරයකුගේ කථාව

Google Images

චරත භික්ඛවේ චාරිකං බහුජන හිතාය බහුජන සුඛාය....මහණෙනි, පොදුජනයාගේ හිතසුව පිණිස චාරිකාවේ යෙදෙන්න. බුදුන් වහන්සේ බුදු සසුනේ ප්‍රථම රහතුන් සැට නම අමතා එසේ උපදෙස් ලබාදී ධර්මය ප්‍රචාරණය උදෙසා පිටත් කොට යැවූහ. ඒ ඉල් පුන් පෝදාකය.

අඤ්ඤා කොණ්ඩඤ්ඤ ප්‍රමුඛ පස්වග තවුසන්ගෙන්ද යස කුලපුතු සහ ඔහුගේ මිතුරන්ගෙන්ද භද්ද වග්ගිය සහ ඔවුන්ගේ සගයින්ගෙන්ද පලමු රහතුන් සැටනම සමන්විතවිය. තුදුස්වියේදී පමණ පාසලේ සත්වන ශ්‍රේණියෙ ඉගෙනුම ලබන කල්හි වාරාවසාන පරීක්ෂණයට බුද්ධාගම විෂයයෙන් ඇසුණු ප්‍රශ්ණයක් වූයේ බුදු සසුනේ පළමු රහතන් වහන්සේලා සැටනම විස්තර කරන්න යන්නයි.එදවස අපි නිදිවර්ජිතව රහතුන් සැටනම වණපොත් කලෙමු.

බුදුන් වහන්සේගේ ඒ උපදේශය අකුරටම ඉටුකිර්‍රිමෙහිලා තම ජීවිතය කැපකල මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියන් ඉල් මහේදීම අභාවප්‍රාප්ත වීම සුවිශේෂී සිද්ධියකි.

මහානායකවරුන් ඇතුළු බහුතරයක් සංඝ සමාජයෙහි ප්‍රභූන් සුඛෝපභෝගී රථයකට නොඑසේනම් විදේශ සංචාරයකට එසේත් නොමැතිනම් සුවපහසු අසපුවකට ලොබ බැඳ රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් ලැබෙනා මෙවන් වරදානයන්ගෙන් නිවී සැනසී තුන්තිස් පැයෙහි කළුවර කවිච්චි මත වැඩහිඳ දේශපාලුවන්ගේ සුරත පිරිත් හුය බැඳීමෙන් හා ඉනික්බිති ඔවුන් ලියා දෙන කුමන හෝ එළොවටද මෙලොවටද අර්ථයක් නොමැති සම්ප්‍රප්ප්‍රලාපයක් නිවේදනයක් ලෙස නිකුත් කර රට දැය සමය උදෙසා මගේ කාර්ය භාරය කලෙමියි සෑහීමට පත්වන අවිචාර සමයෙක උන්වහන්සේ අසාධාරණය සහ අයුක්තියට විරුද්ධව සටන් කිරීමට නොබියව ඉදිරිපත් වූහ.

උපතින් බෞද්ධාගමිකයකු වුවද අද පොදුවෙ පිළිගත් නිර්ණායක අනුව මම කිසි ලෙසකින් සැදැහැවත් බෞද්ධයකු නොවෙමි. පුන් පොහෝදිනයක රුවන්වැලිසෑ මළුවෙහි එළිවෙනතුරු කල්ගෙවීමෙහි ලා මම කිසිවිටෙක නොපැකිලෙමි. (වර්තමානයෙහි වියපත් වූ සඳ සවිබල සපිරි යොවුන් වියෙහි පෑ එවන් සමත්කම් උගහට වීම පිළිබඳව සාකච්ඡා නොකරමු) එහෙත් නිවසෙහි විවේකීව සිටිනා පොහොය දිනයක පවා අප නිවස ආසන්නයේම පිහිටි ගැටඹේ විහාරස්ථානයට පවා මා යන්නේ ස්නානය පිණිස ගෙනයන සුනඛයෙකු මෙනි. (විහාරස්ථානයට යාමට යෝජනාකල කල්හි මගේ හැසිරීම මෙවන් උපමාවකින් හඳුන්වනුයේ මා දයාබර බිරින්දෑය) එතැන වන්දනාමාන කිරීමට පොදිකන සහසක් ජනයා අතර තෙරපී බුදුන් වැඳීමට මගේ කිසිම රුචියක් නැත. ඊටද වඩා අපුල දනවන්නේ කිසිදු විරාමයක් නොමැතිව ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍ර මඟින් නික්මෙන කර්ණ කඨෝර හඬයි.

***********************************

ගැටඹේ විහාරස්ථානය පිලිබඳව අමතර කථාවක්ද මට කියන්නට ඇත. එයද අද මා ලියන්නට අපේක්ෂිත මාතෘකාවට ඉතාම අදාළය. උපතින් බෞද්ධ වුවද පිළිගත් නිර්ණායකයන් අනුව මම බෞද්ධයෙකු නොවන බව මම පෙර පැවසූයෙමි. එසේ වීමට ප්‍රධාන වශයෙන් තුඩුදුන් කාරණයක් වනුයේ අපගේ නායක භික්ෂූන්ගේ නොමනා ක්‍රියාකලාපයයි. නොමනා යනුවෙන් මම අදහස් කරනුයේ ඔවුන්ගේ චරිතය පිළිබඳව නොව රට කරවන පාලක පංතියේ දාසයින් තත්වයට පත්ව ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතාවයක් උදෙසා ආගමික නායකයින් ලෙස තමන්ට නිරායාසයෙන් ලැබුණු සිවිල් බලය නිර්ලජ්ජිත ලෙස යෙදවීමයි. 

එවන් නිර්ලජ්ජී භික්ෂූන් අතර රට කරවන සර්ව බලධාරී නායකයාණන්ට පවා එරෙහිව තම අදහස් නිර්භයව ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කල භික්ෂුවකි ගැටඹේ විහාරස්ථානයෙහි එකල අධිපතිව වැඩ විසූ ලබුදූවේ සිරිධම්ම ස්වාමීන් වහන්සේ. ඒ 1982 වර්ෂයේදී පැවැත්වූ ප්‍රසිද්ධ කථාවකදී ජේ. ආර්. ජයවර්ධන යනු ජාති ද්‍රෝහියකුයයි පැවසීමෙනි. ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලනය තුල ජේ.අර්. ගේ භූමිකාව පිළිබඳව කොතෙකුත් පරස්පර විරෝධී මත තිබිය හැක.තම දේශපාලන මතිමතාන්තර අනුව ඔහු ජාතික වීරයකු හෝ ද්‍රෝහියකු විය හැක. එහෙත් ඔහු නිර්දය ලෙස විවේචනය කිරීමට රටේ ඕනෑම පුරවැසියෙකුට පරම අයිතියක් තිබිය යුතුය.තම ඒකාධිකාරි ආඥාදායක බලයට කිසිවකු හෝ අභියෝග කරනු නොරිසි ජේ.ආර්. සිරිධම්ම හිමියන්ට පිළිතුරු දුන්නේ ගැටඹේ විහාරස්ථානය මැදින් කටු කම්බි වැටක් ගසා අවහිර කිරීමෙනි.

ජේ.ආර්. වෙනුවෙන් සට්ටඹිකම් කිරීමට එකහෙලා ඉදිරිපත්වූ එදවස එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ශිෂ්‍ය සංවිධානය වූ සමවාදී ශිෂ්‍ය සංගමයේ සාමාජික පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයීය ශිෂ්‍යයෝ රැසක් සිරිධම්ම හිමියන්ගේ ප්‍රකශයට විරෝධය පාමින් ගැටඹේ විහාරස්ථානය ඉදිරිපිට තැනූ වේදිකාවක හිඳ උපවාස කළහ.වසර කිහිපයක ඇවෑමෙන් අර්ධ රාජ්‍ය වාරිමාර්ග ආයතනයක මම සේවය කරද්දී එදා ඒ කල උපවාසයෙහි බල මහිමයෙන් එම ආයතනයෙහි කළමණාකාර තනතුරු ලබාගත් විශව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයින් කිහිප දෙනෙක්ම මගේ ළබැඳි මිතුරෝ වූහ. 

***********************************

පැහැදිලිව මතකයට නඟාගැන්මට අපහසු වුවද බොහෝවිට ඒ 2006 වසර විය යුතුය. නුගේගොඩ -නාවල මාර්ගය අසල තම ප්‍රධාන කාර්යාලය පිහිටි ඉදිකිරීම සමාගමක මම එකල සේවය කලෙමි.එක් සති මැද දිනක පුර පොහොයක් යෙදී තිබියද මම නිවෙස බලා නොගියෙමි. ඊට දින කිහිපයකට පසු භාරදිය යුතු ගොඩනැඟිලි ව්‍යාපෘතියක් පිළිබඳ ප්‍රසම්පාදන පතක් (ටෙන්ඩරයක්) සම්පූර්ණ කලයුතු හෙයින් පොදු නිවාඩු දිනයක් වූ එදිනද මම කාර්යාලයෙහි රැඳී එම කටයුත්තෙහි යෙදුනෙමි.

කාර්යය බොහෝදුරට අවසන්කොට සවස හතරට පමණ එකල අප නවාතැන් ගෙන හුන් පිටකෝට්ටේ රජ මාවතේ නවාතැන්පොළට පැමිණියෙමි. මා සේවය කල සමාගමෙහි හිමිකරුවකුගේ නිවෙස පසුපස ඉදිකරතිබූ අපගේ නිවහනෙහි නිදන කාමර තුනක් සාලයක් සහ මුළුතැන්ගෙයක් විය. එදවස එහි මා ද ඇතුළුව මගේ සහෝදර නිලධාරීහු තිදෙනෙක් නැවතී උන්නෝය. ඔවුන් පිළිබඳව වෙනත් දිනයක සවිස්තරව ලියන්නෙමි. ඉන් එකෙක් ජංගම දුරකථනය භාවිතා කොට වල් අලි පන්නා දැමීමෙහි පවා සමතෙකි. එපමණක් දැනට පවසමි.

චමරිය යනුවෙන් පොදුවේ හැඳින්වුනු අප නවාතැනෙහි සිට මීටර හාරසියයක පමණ මානයේ සුප්‍රසිද්ධ විහාරස්ථාන දෙකක්ම පිහිටා තිබිණි. එනම් කෝට්ටෙ ශ්‍රී නාග විහාරය සහ කෝට්ටේ රජමහා විහාරයයි. උක්ත චමරියෙහි දිවිගෙවූ පුරා වසර තුනකට ආසන්න කාලය තුල ඉහත කී සුප්‍රසිද්ධ විහාරස්ථාන දෙකෙහිම දොරටුවෙන් මම ඇතුලුවූයේ හරියටම දෙවරකි. ඉනුදු කෝට්ටේ රජමහා විහාරයට ගියේ අතුරුදන් වූ බල්ලෙකු සෙවීමේ මෙහෙයුමක නිරතව සිටියදීය. එහෙත් නාග විහාරයට ඒ එකම වර ඇතුළුවූයේ වන්දනාමාන කිරීමේ චේතනාවෙන් බව බුද්ධාලම්භන ප්‍රීතියෙන් ඔද වැඩුනු සිතැතිව මෙහිලා සටහන් කර තබමි. ඒ වන්දනාව මවිසින් ඉහත පවසන්නට යෙදුනු පුන් පොහෝ දින හදිසි රාජකාරියක යෙදෙන්නට සිදුවීම හා අත්‍යන්තයෙන්ම සම්බන්ධය. ඒ මෙසේය පොහෝදින රාජකාරි කටයුතු වලින් ඉක්බිති චමරියට පැමිණි මම සාලයේ වූ වේවැල් පුටුවක දිග ඇදී දෑස ද පියාගත්වනම කිසිදු ස්ථිර අරමුණකින් තොරව කල්පනාවේ යෙදී සිටියෙමි.

"මොකෝ රවී අද මොකවත් පාවිච්චියක් නැද්ද රෑට? ආ..මට අමතක වුනා...පෝය හින්ද බාර් වහලනෙ නේද?" 

එසේ විමසමින් මා අසළවූ අනෙක් පුටුවෙහි අසුන් ගත්තේ දිසාය. එදින මා හැරුනුවිට චමරියෙහි වූයේ මට වසර කිහිපයක් වැඩිමහළුවූ දිසා පමණකි.

"නෑ බං නුගේගොඩ වලේ බාර් එකේ එහා පැත්තෙං ගන්න නම් තිබ්බ. ඒත් මොකටද අදවත් මතින් තොරව ඉන්න කියල හිතල මම නිකම්ම ආව." 

නුගේගොඩ මංසන්ධියේ සිට කෝට්ටේ පාරේ මීටර් හාරසියයක් පමණ ගෙවුණු පසු වම් පස පාරෙන් පහළට විහිදුනු පඩි පෙලක් බැසීමෙන් පසු පිවිසිය යුතුවූ මත්පැන්හල අප එදවස හැඳින්වූයේ වලේ බාර් එක නමිනි.පෝය දිනයන්හි සියලුම මත්පැන්හල් වසා තැබිය යුතුවූ නමුදු කොතැනත් සිදුවන්නාසේ වලේ බාර් එකෙහිද පසුපස හොර පාරෙන් මත්පැන් වෙළඳාම ජයටම සිදුවිනි.

"මේ මම කියන්නද? අපි දෙන්න එහෙනං යමු නාගවිහාරෙ පැත්තෙ ගිහිල්ල මලක් දෙකක් පූජා කරල එන්ට." 

"ම්ම්ම්ම්...යමුකො එහෙනං…" මම එකඟත්වය පළකලෙමි.

නාග විහාරයෙහි දොරටුව අසලින් කුඩා අරලිය මල් වට්ටි දෙකක් මිලදී ගත් අප වන්දනාමාන කීරිමෙන් අනතුරුව විහාර භූමියෙහි එහා මෙහා ඇවිද්දේ සඳ කිරණින් නැහැවෙනා විහාර භූමියෙහි චමත්කාරය විඳිමිනි. 

"ඒයි අන්න අතන සෝභිත හාමුදුරුවො ඉන්නව.යමුද ගිහිල්ල වැඳල එන්ට?" දිසා එක්වරම මදෙස බලා විමසීය. 

ඒ ගංගොඩවිල සෝම හාමුදුරුවන්ගේ අභාවයෙන් වසර තුනක් හෝ හතරක් පමණ ගතවී තිබුණු සමයක් විය. බෞද්ධ ආවේගශීලිත්වය අවුළුවමින් සෝම හිමියන් රටපුරා සංචාරය කරමින් කල දේශනයන්ගේ ආකර්ශණය හමුවේ බොහෝ විචාර බුද්ධියෙන් යුතු භික්ෂූන් වහන්සේලා පවා නැඟ එන රැල්ල හා එකතුවුනු සමයෙක සෝභිත හාමුදුරුවන් ඒ හා එක් නොවූවා පමණක් නොව ආගමික ආවේගශීලිත්වයෙහි එක්වනම නොපෙනෙන අනතුර පිලිබඳව මිනිසුන් දැනුවත් කිරීමෙහිද යෙදුණෝය. එසේ හෙයින් කලකට පෙර ජාතිවාදයට යම් පක්ෂග්‍රාහිත්වයක් ප්‍රදර්ශණය කල නමුදු ඒ වනවිට උන්වහන්සේ කෙරේ මසිත පැවතියේ යම් ගෞරවයකි.

"යමු…………." මම එසේ පවසමින් එදෙසට හැරුනෙමි.

උවසුන් උවැසියන් කිහිප දෙනෙක් හා සමඟ යම් කතාබහක නිරතවෙමින් පසුවූ උන්වහන්සේ වෙත ලඟාවූ අප දණ ගසා වැන්දෙමු. 

"සුවපත් වේවා!!! මේ මහත්වරු කොයි පලාතෙද?" 

"අපි නැවතිලා ඉන්නෙ හාමුදුරුවනේ මේ කිට්ටුවමයි, රජ මාවතේ…" 

එසේ පවසමින් තවත් ස්වල්ප වේලාවක් එතුමා හා සමඟ කතාබහ කීරිමෙන් අනතුරුව අපි පිටත්ව ආයෙමු.සෝභිත හිමියන් සජීවීව මට දක්නට ලැබුණු එකම අවස්ථාව එපමණකි.

***********************************

ඒ පසුගිය වසරේ ජූලි හෝ අගෝස්තු කාලසීමාව විය යුතුය. ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපතිවරණයක් පැවැත්වීමට තවත් වසර දෙකකට අධික කාලයක් ඉතිරිව තිබියද දීනෙන් දින පිරිහීයන තම ජනප්‍රියත්වය යම් පමණක් හෝ ඉතිරිව තිබියදී වසර හයක් සඳහා යලි බලය ලබාගැනීමේ අටියෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා වසර අවසන්වීමට ප්‍රථම ජනාධිපතිවරණයක් කැඳවන බවට නොයෙක් දූෂමාන ආරංචි දේශපාලන ලොව කළඹමින් පැතිර යමින් තිබිණි.

ඒ බොහෝ දෙනෙකුට ගැටළුවක් වූයේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සමඟ තරඟයට ඉදිරිපත්වන්නේ කවුරුන්ද යන්නයි. බෘහස්පතින්දා රාත්‍රියෙහි සහ සිකුරාදා දවසෙහි අප එකතුවී පැවැත්වූ මිතුරු හමුවන්හිදී බොහෝවිට සාකච්ඡාවට බඳුන් වූයේ මේ පිළිබඳවය.

"රනිල් ආවොත් නම් හරියන්නෙ නෑ" බහුතරයකගේ මතය එය විය. මම ද ඊට එකඟ වීමි. 

"එකඟයි.. රනිල් දෙපාරක්ම පැරදුනා. අනික කොහොම උනත් රනිල් ලංකාවෙ සාමාන්‍ය මනුස්සයාට අල්ලල යන චරිතයක් නෙවෙයි. පහුගිය ඡන්ද වලදි රනිල්ට ගහපු හැටියට රනිල්ගෙ ප්‍රතිරූපය ආයෙ හදන්න බෑ." මම පැවසුවෙමි.

පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස වරෙක චන්ද්‍රිකාගේ නම යෝජනා විය."ඒක හරියන්නෙ නෑ.චන්ද්‍රිකාට ශ්‍රී ලංකා ඡන්ද ටිකක් නම් එයි. ඒත් යූ.එන්.පී ඡන්ද නම් එන එකක් නෑ" 

ඒ සෑම සාකච්ඡාවකම අවසාන තීරණය වූයේ මහින්ද යලිත් වරක් කෙසේ හෝ ජයගන්නා බවයි. "මේ මනුස්සයව එළවන්න වෙන එකක් නෑ බං...මිනිහට පස්සෙ නාමල්…. නාමල්ට පස්සෙ නාමල්ගෙ පුතා..ඔය විදිහට ඒ පරම්පරාවටම ලංකාවෙ රජකම යනව" දැඩි කලකිරීමකින් එසේ පැවසූයේ මගේ කිට්ටු හිතවතෙකි. අප බහුතරයකගේ මතය වූයේද මහින්ද පරාජය කිරීම සිහිනයක් වන බවය.

"මේ සෝභිත හාමුදුරුවො එනවයි කියන්නෙ පොදු අපේක්ෂකයා හැටියට" එක් සවසක එවන් ආරංචියක් අප අතර පැතිර ගියේය.

"නෑහ්? ඇත්තටම? ..." සෝභිත හිමියන් පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා හා සමඟ තරඟයට ඉදිරිපත්වීමට සූදානම් යන ප්‍රවෘත්තිය පවා මහින්ද විරෝධී අප අතර දැඩි ප්‍රබෝධයක් ඇති කලේය. මහින්දගේ අගතිගාමී පවුල් පාලනය කෙරෙහි දැඩි කළකිරීමෙන් පසුවූ විවිධ දේශපාලන අදහස් උදහස් දරන්නන්ට එකට එක්වී පොදු සතුරාට විරුද්ධව සටන් කල හැකි වේදිකාවක් සෝභිත හිමියන්ගේ ඒ නිර්භය ඉදිරිපත්වීමෙන් නිර්මාණයවිනි.

සෝභිත හිමියන් ඉදිරිපත්ව තරඟ කලහොත් ජයග්‍රහණය කීරිම කිසිසේත්ම ස්ථිර නොවන මුත් මහින්ද පැරදවිය හැකියයි මුල්වරට අප අතර යම් විශ්වාසයක් ගොඩ නැඟීමට එහිමියෝ සමත්වූහ.රසායන ප්‍රතික්‍රියාවක සක්‍රීයතාවය වැඩිකිරීමට යොදාගන්නා උත්ප්‍රේරකයක් (Catalyst) ලෙස සෝභිත හිමියෝ ක්‍රියා කලෝය. The definition of a catalyst is someone or something that speeds up or brings about an event.

සෝභිත හිමියන් පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත්වීමට කැමැත්ත ප්‍රකාශ කිරීම මහින්ද කඳවුරේද යම් සෙළවීමක් ඇතිකීරිමට සමත් විය. මේ එක් සිකුරාදාවක අපේ සුහද හමුවකදී අප හැම දෙන බොහෝ ගෞරවයෙන් සළකන අපගේ වෘත්තීය ක්ෂේත්‍රයෙහි විද්වතෙකු ලෙස සැලකෙන්නෙකු කල ප්‍රකාශයකි. ඔහු දැඩි මහින්දවාදියකු බව අප පැහැදිලිව දැනසිටි නමුදු කොපමණ බුද්ධිමතෙකු වුවද ආවේග ශීලී වූ විට පත්වන ඛේදජනක තත්වය ඔහු අප ඉදිරියේ ප්‍රදර්ශනය කලේ මෙසේය.

"හුහ්...සෝබිත සාදු...ඒ ගණයට මොකක්ද තියන සුදුසු කම ජනාදිපති කමට ඉල්ලන්ට?...කෙළෙහි ගුණ නොදන්න එවුං ,හරි ඉල්ලල බලන්ට කියමුකො…"

තම විෂයෙහි විද්‍යාපති උපාධිය ලබා සිටි ඔහු ඒ දිනවල ආචාර්ය උපාධියක් උදෙසා අධ්‍යයනය කිරීමට ලියාපදිංචිව සිටියේය. ඔහු හා සමඟ විවාදයකට එළඹීමෙහි කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් අත්නොවන බව අත්දැකීමෙන් දැනසිටි අපි සිනාසී ඉවත බලා ගතිමු.

ඉන් අනතුරුව කටයුතු සිදුවූ ආකාරය ඔබ හොඳින් දන්නෙහිය. සෝභිත හිමියෝ ජනාදිපතිවරණයට ඉදිරිපත් නොවූහ. පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත්වූ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පරදවා ජයග්‍රහණය කළේය. රසායන ප්‍රතික්‍රියාවකට සක්‍රීයව සහභාගී නොවූවද එහි වේගය සහ සාඵලත්වය වැඩි කරනා උත්ප්‍රේරකයක් මෙන් සෝභිත හිමියෝද තමන් මූලිකව ඇතිකල වෙනස පිළිබඳව තෘප්තිමත්වූවා මිස ඉන් කිසිදු ලාභ ප්‍රයෝජනයක් ලබා ගැන්මට උත්සාහ නොකලෝය. තම ජීවිතයේ අවසාන කාලයෙහිදී එහිමියෝ යම් කලකිරීමකින් පසුවූවාය යන්න සත්‍යයකි.ඒ කළකිරීම කිසිදු පෞද්ගලික ලාභ ප්‍රයෝජනයක් අපේක්ෂා නොකොට මහින්ද රාජපක්ෂගේ ඒකාධිපති පාලනය පැරදවීමට අපගේ ශක්ති ප්‍රමාණයෙන් කටයුතු කල අප සැමගේ සිත්තුල පවතින්නකි.

Defining Moment යනුවෙන් ඉංගිරිසියෙහි යෙදුමක් ඇත්තේය. එහි අර්ථය යම් සිද්ධියක් හෝ ඉන් අනතුරුව සිදුවන සිද්ධි දාමයක් සනිටුහන් කරන, තීරණය කරන හෝ සංකේතවත් කරන එක් කේවල සංසිද්ධියක් යන්නයි. (Defining Moment = an event that typifies or determines all subsequent related occurrences.) 

මේ සම්බන්ධ එක් රසවත් අතුරු කථාවක් (An anecdote) මගේ මතකයට නැඟේ. 1999 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන ජයග්‍රහණය කලේ ඕස්ට්‍රේලියානුන්ය. ඔවුන්ට නායකත්වය දුන්නේ ස්ටීව් වෝ විසිනි. දකුණු අප්‍රිකාව හා සමඟ පැවති අවසන් පූර්ව තරඟයේදී ස්ටීව් වෝ ලබාදුන් පහසු උඩ පන්දුවක් දකුණු අප්‍රිකානු පිලේ දක්ෂම පන්දු රකින්නෙකු වූ හර්ෂල් ගිබ්ස් අතින් ගිලිහී ගියේය.ඉක්බිති අර්ධ ශතකයක් ලබා ගත් ස්ටීව් වෝ ලෝක ශූරතාවය දක්වා ඕස්ට්‍රේලියානු පිල මෙහෙයවීය.

පසු කලෙක ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවෙන් විශ්‍රාම ගත් අනතුරුව පැවති සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී ස්ටීව් ගෙන් මෙසේ අසනු ලැබීය.

"Steve..let's talk about 1999 world cup. When did you positivey thought you could win the world cup?" 

"Well to speak frankly, the defining moment was when Gibbs dropped that catch off me. Until then I was in two minds. But not after that. At that very momnet I knew we are going to be the champions," 

අති ගරු මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියනි , පසුගිය වසරේ පැවති ජනාධිපතිවරණයෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ඒකාධිපති, අධිකාරිවාදී පාලන තන්ත්‍රය පරදවා අපට ජයග්‍රහණය කල හැකිබවට පොදු මහජනයා තුල විශ්වාසයක් ගොඩ නැඟුනේ ඔබ නිර්භයව පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත්වන බව පැවසීමත් සමඟය. එදින ඔබ බල ගැන්වූ පොදුජන බල වේගය 2015 ජනවාරි 8 වන දින ඒකාධිපතිවාදය පරදවා ජයග්‍රහණය කලේය. ඒ වෙනුවෙන් මෙරට නිදහස, සමානාත්මතාවය අගයන් සියල්ලෝ ඔබට සදා ණයගැති වම්හ. 

ඔබතුමන්ට නිවන්සුව!!!

365. The Story Of My Marriage - 13 - " From Hema Malini To Sri Devi Every South Indian Girl was trying To Catch A Punjabi Boy" Thus spake my Mother And ……………..

Our Families 

පසුදින උදෑසන දෙසියයකට අධික නවක එම්.බී.ඒ. උපාධිධාරීහුද පන්සියයකට ආසන්නවූ මහත් ප්‍රීති ප්‍රමෝදයෙන් ඉපිලගිය ඔවුන්ගේ දෙමව්පිය නෑදෑ හිතවත්තුද පරිපාලන ගොඩනැඟිල්ල ඉදිරිපිට ළහිරු රැසින් බබලන හරිතවන් තණ පිටියෙහි පැනවූ අසුන් මත හිඳ සිටියේ උපාධි ප්‍රදානෝත්සවය ඇරඹෙන තුරු දැඩි නොඉවසිල්ලෙනි.

ප්‍රධාන ආරාධිතයා වශයෙන් සහභාගීවූ ඉන්දියාවේ ප්‍රධාන පෙළේ සමාගමක තෙවන පරපුරේ හිමිකරුවූ ධනවතෙක් අප අමතා පැවසූයේ කුසීත බවින් තොරව වෙහෙස නොබලා කටයුතු කිරීම සාර්ථක අනාගතයකට සහ එමෙන්ම ජීවිත හිණිපෙතෙහි ඉහළ නැඟීමට ඒකායන මාර්ගය බවකි. රැස්ව සිටියෝ එකිනෙකා දෙසට හැරී සතුටු සාමීචියෙහි යෙදෙන අතරම කිසිදු උනන්දුවකුන් තොරව අත්පොළසන් දුන්නෝය.

කිසිවකු සාවධානව අසා නොසිටි ඔහුගේ දේශනයෙන් ඉක්බිති ප්‍රධාන ආරාධිතයා උපාධි සහතිකපත් ප්‍රදානය කිරීම ඇරඹීය.උපාධි සහතික ලාභීන් සියල්ලන්ටම ඔහු හා සමරු ඡායාරූපයන්ට පෙනී සිටීමට අවශ්‍යවූ බැවින් මේ සහතික ප්‍රදානය කිසිසේත්ම පහසු කාර්යයක් නොවීය.අදදින මෙහිදී අප ලබාගනුයේ ඉටුකරනා කාර්යයට හා සසඳන කල කිසිසේත් නොවටිනා අධික වැටුපක් සම්පූර්ණ ජීවිත කාලයම පුරා ලබාගැනීමේ භාග්‍යය උදාකරනා ව්‍යාපාර කළමනාකරණය පිලිබඳ පශ්චාත් උපාධි සහතික පත්‍රයයි.

කිසිදු සැකයකින් තොරව අප දෙදෙනාටම වෘත්තීයව මෙන්ම පෞද්ගලිකවද ඉතා වැදගත්වන අද දිනය උදෙසා ඇය විසින් පිළියෙල කොට ඇති වැඩ පිළිවෙල කිසිදු බාධකයකින් හැල හැප්පීමකින් තොරව සාර්ථක කර ගැනීමට අනන්‍යාට අවශ්‍ය වූවාය. එබැවින් එහි මුල් පියවර ලෙස ඇය උත්සවාරම්භයට අඩ හෝරාවකට ප්‍රථම උත්සව භූමිය වෙත පැමිණ වේදිකාව හොඳින් දර්ශනය වන පරිදි ඉදිරි පෙලෙහි ආසන සයක් ඇගේ සහ මගේ පවුල් දෙකෙහි සාමාජිකයින් උදෙසා වෙන්කොට ගැනීමට සමත් වූවාය.

මගේ මව ඇය සතු වටිනාම සාරිය හැඳ සිටියාය. රුපියල් තිහක මුදලකට කුළියට ගත් උපාධි ලෝගුව මම හැඳ සිටියෙමි. 

"අම්මා මේ තමයි අනන්‍යා. අනන්‍යා මේ මගෙ අම්මා…"

මම ඔවුන් එකිනෙකාට හඳුන්වා දුන්නෙමි.මුවපුරා සිනාසුනු අනන්‍යා සුරත දිගු කළාය.මගේ මවගේ දෑස් විශ්මයෙන් විසල් වූයේ එකිනෙකාට අතට අතදී ආචාර කිරීමේ චාරිත්‍රයක් අපගේ ඥාතීන් අතර නොවූ බැවිනි. ලාබාලයින් වැඩිහිටියන්ට අතට අතදී ආචාර කිරීමක් නම් කිසිසේත්ම සිදු නොවන්නකි. 

අනන්‍යා හිස නවා පහත්ව  මගේ මවගේ පා යුග ස්පර්ශ කරනු ඇතැයි මම කිසිසේත් අපේක්ෂා නොකලද ඇය දෑත් එක්කොට නමස්තේ යනුවෙන් ආචාර කලේනම් වඩාත් මැනැවැයි මට සිතිනි.නව පරපුරේ ආචාර සමාචාර විධි දෙමව්පියන් බහුතරයකට රුචි නොවන්නේය. මගේ මවද ඒ බහුතරයට අයත් වන්නීය. 

"හෙලෝ ආන්ටි..මම ඔයා ගැන ගොඩක් දේවල් අහල තියනවා…". අනන්‍යා මුදු ලෙස පවසමින් යලි සිනාසුනාය. 

"හ්ම්ම්ම්..මට නම් ආපු වෙලාවෙ ඉඳලම ඔයා ගැන විතරමයි අහන්න ලැබුනෙ. මේ ඇත්තමයි." මගේ මව පැවසූයේ සිනහවකින් ඇගේ වදන්වල ගැබ්වුනු සෝපහාසය සඟවාගනිමිනි.ඇය එවන් ක්‍රියාවන්හි බොහෝ සෙයින් සමර්ථය.

"හරි එහෙනං අපි ඉඳගමු..අනන්‍යා, කෝ ඔයාගෙ පවුලෙ අනික් අය?" මම ඒ අසලම වූ අසුනක මගේ මව හිඳුවමින් පැවසීමි. 

"ආපෝ..අපෙ අම්මට අඳින්ට ගිහාම වරුවක් ඕන. පරක්කු වෙන හින්ද මම හොඳ සීට් අල්ලගන්ට කියල කලින්ම ආවා" 

අනන්‍යා හැඳ සිටියේ ඇය H.L.L. සමාගමේ සම්මුඛ පරීක්ෂණයට සහභාගී වූ දින හැඳ සිටි ලා නිල් පැහැති සාරියමය. මම ඇය දෙස ඇසිපිය නොහෙලා බලා සිටිනු දුටු ඈ සුරතෙහි ඇඟිලි තුඩු දෙතොල මත ගටා මවෙත පියාසර හාදුවක් පාකොට එව්වාය.මම විගස හිස හරවා මගේ මව දෙස බැලීමි. භාග්‍යයකට මෙන් ඇය ඒ මොහොතේ පසෙකට හැරී අසුන් පේළි අතර කෙළි දෙලෙන් පසුවන කුඩා දරුවන්ගේ විගඩම් නරඹමින් හුන්නාය. මම ආපසු හැරී අනන්‍යා දෙස නොපහන් බැල්මක් හෙලූයේ ඇයට විනීත ලෙස හැසිරෙනා ලෙස හිස දෙපසට සොලවා අවවාද කරමිනි. ඇය මා දෙස බලා දිව දිගුකොට ඔච්චම් කලාය.

ඊට මිනිත්තු දහයකට පමණ පසු ඇගේ දෙමව්පියෝ සහ සොහොයුරා උත්සව භූමිය වෙත පැමිණියෝය.ඇගේ පියා හැඳ හුන් බබලන සුදු පැහැ කමිසය මගේ සිහියට එක්වරම ගෙන ආයේ රින් රෙදි සෝදන කුඩු වෙළඳ දැන්වීමකි. ඇගේ මව ඔහු පසුපස පැමිණියේ ඇය හැඳසිටි රන්වන් වැඩ දැමූ දම් පැහැති කංජීවරම් සාරියෙන් පරාවර්තනය වූ හිරු එළියෙන් හාත්පස වූවන් ඇස් නිළංකාර කරවමිනි. අපට ඉදිරි පෙළෙහි වූවන් කීප දෙනෙක් වහා තම හිස් පහත්කොටගෙන උඩ සාක්කුවලින් ගත් අව් කන්ණාඩි පැළඳගත්බව මට ඔබට සපථ කොට පැවසිය හැකිය. 

රන්කරුවකු අබරණ මහත් ප්‍රමාණයක් ආලේප කිරීම උදෙසා සකස්කල රන් දියර පිරවූ කල්දේරමකට මේ මොහොතකට පෙර ඇද වැටුනු සේ දිස්වුනු ඇගේ දසුනින් මම මුවඟට නිතැනින්ම නැඟි සිනහව වලක්වා ගැන්මට මහත් ආයාසයක් දරුවෙමි.මා පත්ව හුන් තත්වය දුටු අනන්‍යා වහා මවෙත ළඟාවී මගේ කණට කෙඳුරුවාය. නැත. එයා වඩාත් හොඳින් විස්තර කල හැක්කේ තර්ජනයක් ලෙසිනි. 

"මේ..ක්‍රිෂ්..මම නොකිව්වයි කියල එහෙම කියන්ට එපා. එක වචනයක් අම්ම ගැන කියල තිබ්බොත් මම බලාගන්නං හොඳද?"

එසේ පැවසූ ඕ මව පසුපසින් පා අද්දවමින් පැමිණි උපැස් යුවලක් පැලඳි දාහතරවන වියේ පමණවූ ඇගේ සොහොයුරා පසුකොට මව වෙත ලඟාවූවාය. 

"අම්මා..එන්න එන්න... මොකද මෙච්චර වෙලා ? "

"හැට්ටකටු හොයාගන්ට බැරිවුනානෙ ...එනික අර්න කට්ටෙයි කඩකෙරිලා වෙඩික ඉල්ලා.. "

"ඒන් කන්ණාඩි මෙසේයි මේල වෙච්චිංග…."

ඉක්බිති මව සහ දුව ද්‍රවිඩ භාෂාවෙන් යුහුසුළුව කථාකරන්නට වූහ. අනන්‍යාගේ පියා තම උරහිසෙහි රැඳවූ කළු පැහැ සම් බෑගයකින් ඉවතටගත් කැමරාවක් එල්ල කොට හාත්පස ඡායාරූප ගන්නට වූයේය. උත්සවය පැවැත්වෙන තණ පිටිය, අවට වූ මල්ගොමු, වේදිකාවේ වූ මයික්‍රෆෝනය හෝ අවම වශයෙන් වේදිකාවෙන් පහත පිලිවෙලට තබා තිබූ පුටුවලට හෝ ඔහුගෙන් ගැලවීගත නොහැකිවිය. තොල තදින් පියවාගෙන දැඩි අධිෂ්ඨානය පිළිබිඹු වූ මුහුණින් යුතුව ඔහු ඒ සෑම තැනක්ම තම කැමරා කාචයට හසුකොට ගත්තේය. අනන්‍යාගේ සොහොයුරා ගෙල දක්වා බොත්තම් පියවූ කමිසය හේතුකොටගෙන ආශ්වාස කිරීමෙහි දැඩි අපහසුතාවයෙන් පෙලුනේ, කනස්සලු මුහුණකින් යුතුව කිසිදු අරමුණකින් තොරව බලා සිටියේය.

අනන්‍යා සහ ඇගේ මව ද්‍රවිඩ භාෂාවෙන් කථා කරනු සවන් වැකුණු මගේ මවගේ මුව අඩක් විවරවී දෙනෙත් විසල් විය. 

"අම්මා නැඟිටින්නකො... මම එයාලට ඔයාව අඳුන්වල දෙන්නම්…" මම පහත්ව ඇගේ කණට කෙඳිරීමි.

"ඒ ගොල්ල මැඩ්රාසීද?" මගේ මව විමසූයේ තවමත් පහව නොගිය කම්පනයෙන් යුතුවය.

(මැඩ්රාසී යනු පොදුවේ දකුණු ඉන්දියානුවන් පහත් කොට සලකා ආමන්ත්‍රණය කරනු උදෙසා උතුරු ඉන්දියානුවන් භාවිතාකරන අපහාසාත්මක වදනකි. කළු අමරිකානුවන් සඳහා යෙදෙන නිගර් යන ව්‍යාවහාරයට සමාන යැයි සැළකිය හැකි මෙම වදනෙහි උපත ඉන්දියාව බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ කොටසක්ව පැවතුනු යුගය දක්වා දිවයන්නේය.එදවස අද තමිල්නාඩුවෙහි අගනුවර වන චෙන්නයි හැඳින්වූයේ මදුරාසිය නොහොත් මැඩ්රාස් යන නමිනි.)

"ෂ්ෂ්..... කෑ ගහන්ට එපා අම්මෙ. මොන මැඩ්රාසීද? ඒ ගොල්ල ද්‍රවිඩ... "

"ද්‍රවිඩ?....හහ්..ද්‍රවිඩ?" මගේ මව මහ හඬින් එසේ පැවසූයේ අනන්‍යා එකිනෙකා හඳුන්වා දීමේ කටයුතු කරන අතරය. 

"අම්මා..මේ ක්‍රිෂ්..එතකොට මේ ක්‍රිෂ්ගෙ අම්මා…"

"හලෝ…." අනන්‍යාගේ මව පැවසුවාය. ඇගේ මුහුණෙහි වූයේද මගේ මවගේ මුහුණෙහි සේම විපිළිසර වූ පෙනුමකි. 

"හිහ්..මේක ඇත්තටම කවදාවත් අමතක නොවෙන අවස්ථාවක්. අපේ පවුල් දෙකේ කට්ටිය මුල්වරට එකිනෙකා මුණ ගැහෙන මොහොත. …." 

අනන්‍යා ප්‍රීතියෙන් ඉපිලෙමින් පැවසුවාය. ඇය තව මොහොතකින් අප ඉදිරියෙහිවූ තණ පිටියෙහි පිනුම් ගසනු ඇතැයි මම බිය වීමි.වෙනත් කිසිවකු ඇයට සවන් නොදෙන බව වැටහුනු ඉක්බිති අනන්‍යා නිහඬ වූවාය. 

"මේ .....කෝ ක්‍රිෂ්ගෙ තාත්තා? එයා ආවෙ නැද්ද?"අනන්‍යාගේ පියා විමසූයේ මගේ මවගෙනි.

"එයාට ටිකක් සනීප මදි. එයාට තියනවනෙ මේ හාට් ප්‍රොබ්ලම් එකක්. ඒ හින්ද දොස්තරල කියල තියෙන්නෙ දුර බැහැර ගමං බිමං යන්ට එපාය කියල"

මහේ මව කොපමණ කෘතහස්ත ලෙස එම භූමිකාව රඟපෑවේද යත් දැඩිලෙස රෝගාතූරව පසුවන මගේ පියාණන් ගේ සුවදුක් බැලීමට නොයන මා පිළිබඳව මටම දැඩි කළකිරීමක් ඇතිවිය. ඒ දැඩිලෙස රෝගාතූර මගේ පියා දිනපතා මගේ මවගේ අඩුපාඩු සොයා ඇයට බැණ වදින ශාරීරික අඩන්තේට්ටම් කිරීමට පවා හැකියාවක් ඇති උස මහත කඩවසම් පුරුෂයෙකි.

හිස් සොළවමින් තමන් තත්වය මනාව වටහාගත් බවට ඇඟවූ අනන්‍යාගේ මව්පියෝ ද්‍රවිඩ භාෂාවෙන් කථාකරමින්ම අසුන්ගත්තෝය. 

"මේ මම යන්නං එහෙනං. දන්නවනෙ. නමේ හැටියට මම පෝළිමේ මුලින්ම ඉන්න ඕන." එසේ පවසා අප දෙස බලා සිනාසුනු අනන්‍යා වේදිකාව අසල සහතික ලබා ගැනීම උදෙසා පෙළ ගැසී සිටින සිසුන් හා සිසුවියන් සමඟ එකතුවනු උදෙසා යුහුසුලුව පිටත්ව ගියාය.

මම හිඳ සිටියේ මගේ මව සහ අනන්‍යාගේ මව අතරිනි. " දෙන්න දෙපැත්තෙං සාංචි මැද්දෙං" මට තොල් මැතිරුණේ නිරායාසයෙනි.

"අම්මට අනන්‍යාගෙ අම්ම ලඟින් ඉඳගන්න ඕනද?" මම මගේ මව දෙසට හිස පහත්කොට කොඳුරා ඇසුවෙමි. 

"ඇයි ඒ? ….ඒ මොකටද? …..කව්ද මේ මිනිස්සු?" ඇය දෙබැම හකුළවමින් පැවසුවාය. 

"හරි හරි ඉතිං කලබල වෙන්න එපා. මම එහෙම කිව්වෙ තව ටිකකිං මගෙ නම කතා කලාම මටත් ස්ටේජ් එකට යන්න වෙන හින්ද. වෙන මොහොකටවත් එහෙම නෙවෙයි."

"ඉතිං ? ඔයාගෙ නම කතා කලාම ඔයා යන්න. මම මෙතන ඉඳල බලාගෙන ඉන්නං..මම මේ දිල්ලියෙ ඉඳං මෙච්චර දුර කතරක් ගෙවාගෙන ආවෙ මගෙ පුතා උපාධිය ගන්නව බලන්ට මිසක මේ මැඩ්රාසීන් එක්කල සතුටු සාමීචියෙ යෙදෙන්ට එහෙම නෙවෙයි.අන්න ඒක හොඳට මතක තියාගන්ට.."

ඇය කියවාගෙන ගියාය.ඇගේ වාගාලාපය නතර කිර්‍රිමට උත්සාහ කිරීමේ නිරර්ථක බව හොඳින් දත් හෙයින් මම මුනිවත රැකීමි.

මේ වනවිට ප්‍රධාන ආරාධිතයා සහතික පත් ප්‍රදානය අරඹා තිබිණි. රැස්ව හුන් ප්‍රේක්ෂකයෝ මුල් උපාධිලාභීන් විස්සට හෝ තිහට පමණ නොකඩවා අත්පොළසන් දුන්නෝය. ඉක්බිති විඩාවට පත්වූවෝ තමන් අතවූ උපාධි ප්‍රදානෝත්සවයේ න්‍යාය පත්‍රය මුද්‍රණය කරන ලද පත්‍රිකාවන්ගෙන් පවන් සලා ගැනීමට වූහ. 

"අම්මෙ අර ගොල්ල එක්ක ටිකක් කතා කරල එයාල එක්ක හිතවත් වුනොත් හොඳයි නේද? අපි දැන් දවල් කෑමට යනවත්නෙ ඒ අයත් එක්ක."

"ඔයාට ඕනමනම් ඔයා යන්න එයාල එක්ක දවල් කෑමට. මට තනියම කන්න පුලුවන්."

"අනේ මේ අම්මෙ පොඩ්ඩක්..........."

එවිටම අනන්‍යාගේ නම ශබ්ද විකාශන යන්ත්‍රය තුලින් නිකුත්ව උත්සව භූමිය පුරා පැතිර ගියේය. අනන්‍යා වේදිකාවට පිවිස තම සහතික පත්‍රය  ප්‍රධාන ආරාධිතයා වෙතින් ලබාගත්තාය. මම සිනාසෙමින් අසුනින් නැඟිට අත්පොලසන් දුනිමි. 

මගේ මව මා දෙස දැඩි නොපහන් බැල්මක් හෙලුවාය. "ක්‍රිෂ්... මේ..ඉඳගන්න...අර එයාගෙ දෙමව්පියෝවත් නැඟිටල අප්පුඩි ගහන්නෙ නෑ."

"ඒ මම හිතන්නෙ එයාගෙ දෙමව්පියෝ වත් මම තරම් එයාට ආදරේ කරන්නෙ නැති නිසා වෙන්න ඇති." එසේ පැවසීමට මට දැඩි ලෙස අවශ්‍යවූ නමුදු මම එසේ නොකළෙමි.

අනන්‍යාගේ මව්පියෝ සෙමෙන් අත්පොළසන් දෙමින් හිස් ඔසවමින් අනන්‍යා තවත් හොඳින් දැක්ගැන්මට උත්සාහ කලෝය. ඒ අතරම අනන්‍යාගේ මව මාදෙස වරින් වර සැකමුසු බැලුම් හෙලුවාය. ඇයට යාබද අසුනෙහි හිඳසිටිනාමුත් මෙතෙක් මම ඇය හා එක වදනක් හෝ නොදෙඩූ බව මට එක්වරම සිහියට නැඟිණි. "මෝඩයා..මොනවහරි කියපං , ඒ මනුස්සය එක්ක කතා කරපං." මම ස්වයං නියෝගයක් නිකුත් කළෙමි.

"ඔයාලගෙ දුව හරිම දක්ෂයි. ඔය දෙන්නට හරිම ආඩම්බර ඇති" මම ඇය දෙස හැරී පැවසුවෙමි.

"ආ..එයා පොඩි කාලෙ ඉඳලම එහෙමයි. ඒ හින්ද අපිට ඔව්ව හොඳට පුරුදුයි." අනන්‍යාගෙ මව වේදිකාව දෙස බලාගෙනම පැවසුවාය. 

අනතුරුව මම අනන්‍යාගේ පියා ඇමතූයෙමි. "අංකල් ඔය ගොල්ලො දවස් කීයක් මෙහෙ ඉන්නවද? "

අනන්‍යාගේ පියා මගේ හිස්මුදුනේ සිට දෙපතුල දක්වා කීපවරක් බැලූයේ මම ඔහුගෙන් ඔබ නිල් චිත්‍රපට කොපමණ නරඹා ඇද්ද? යනුවෙන් විමසූ කලෙක පරිද්දෙනි.

"අනිද්ද ආපහු යන්ටයි අපි හිතාගෙන ඉන්නෙ?.... ඇයි එහෙම ඇහුවෙ?"

සමහර ඇයි එහෙම ඇහුවෙ? යනුවෙන් විමසන පැණයන්ට පිළිතුරු නොමැත. පිළිසඳරෙහි යෙදීම උදෙසාම විමසන පැණයන්ට හේතු ඉදිරිපත් කල හැක්කේ කාහටද? 

"නෑ මම මේ ඇහුවෙ ඔයාල මෙහෙ අහ්මදාබාද් අවට බලන්ට එහෙම හිතාගෙන ඉන්නවනම් අපිට එක වාහනයක් හයර් කරගෙන ඒක කලෑකි. මේ..අනන්‍යයයි මායි කතාවුනේ එහෙමයි."

අනන්‍යාගේ මව අප අතර හිඳ අපගේ කතාබහට සවන් දුන්නාය.අනතුරුව ඇය ද්‍රවිඩ භාෂාවෙන් තම සැමියා ඇමතුවාය. 

"ගාන්ධි ආශ්‍රම්......හොඳයි කිව්ව නේද?" ඇය ද්‍රවිඩ භාෂාවෙන් පැවසූවෙන් මට වැටහුනේ එපමණකි. 

"එහෙමනම් අපි ගාන්ධි ආශ්‍රම් යමු. මගෙ අම්මටත් එතන බලන්ට ඕනය කියල කිව්ව"

"මොකක්ද මම බලන්ට ඕනය කියල කිව්වෙ?" මගේ මව ඇගේ අසුනේ සිට පැවසුවාය. "මේ..ඒක නෙවෙයි..ක්‍රිෂ්..මෙතන කතාකර කර ඉන්නෙ ඔයා දැන් ගියොත් හොඳයි නේද ස්ටේජ් එක කිට්ටුවට? ඔයාගෙ නම කතා කලාද දන්නෙත් නෑ. ඇයි මේ කච කචේ හින්ද මොකවත්ම ඇහෙනවය?"

"හරි හරි මම මේ යන්ට තමයි ලෑස්ති වුනේ……" මම නැඟී සිටියේ එසේ නොකලහොත් මගේ මව කියවීම නතර නොකරන බැවිනි.

"ගාන්ධි ආශ්‍රම් යන එක කෝකටත් හොඳයි. ගාන්ධිතුමා තමයි සාමයේ සහ ජාතික ඒකාග්‍රතාවයේ පෙරගමන්කරු. හරි එතුමාගෙ ධර්මය අනුව කටයුතු කරන්ට ඕනය කියල මේ අපේ දෙමව්පියන්ටත් හිතෙන්ට බැරි නෑ එතනට ගියාම. හරි. ඒක හොඳයි තමයි." මම එසේ සිතමින් හිස මත වූ උපාධි තොප්පිය හරි හැටි සකස් කළෙමි.

"එහෙමනම් ඉතින් යන්න තවත් පරක්කු වෙන්නෙ නැතුව……" මගේ මව පැවසුවාය.

"හරි හරි ඉන්නකො ටිකක්………." මම පහත්ව ඇගේ පායුග ස්පර්ශ කලෙමි. 

"ඇති යන්තං ඔයාට ඒක මතක් වුනා. මම හිතුවෙ ඔයා මට නෙවෙයි අනන්‍යාගෙ අම්මට එහෙම කරයි කියල"

මගේ මව එසේ පැවසූයේ අනන්‍යාගේ මවටද ඇසෙන පමණ ශබ්ද නඟාය. අනන්‍යාගේ මව මගේ මව දෙස වේගයෙන් ඉලක්කය කරා ඇදෙන A.K. 47 රයිපල උණ්ඩයක් හා සමාන බැල්මක් හෙලුවාය. මගේ මවද ඊට ප්‍රතිප්‍රහාර දුන්නාය. 

"මෝහන්දාස් කරම්චාන්ද් ගාන්ධි නොහොත් මහත්මා ගාන්ධිතුමා නැඟිටල ආවත් මේ දෙන්න සමඟි කරන්න නම් බැරිවෙයි වගේ" මම මටම කියාගතිමි. 

"අම්මා ප්ලීස්…..සන්සුන් වෙන්නකො කරුණාකරල…." ආයාචනාත්මකව ඇගේ කනට කොඳුරා මම වේදිකාව අසලට යනු පිණිස එදෙසට හැරුනෙමි.

"මම සන්සුන් වෙලා තමයි ඉන්නෙ. මම හොඳටම සන්සුන්..මෙතන ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ මගේ නෙවෙයි. මේ මැඩ්රාසීන් දන්නෙ නෑ තමන්ගෙ දුවලව පාලනය කරගන්ට. ඒකයි මෙතන තියෙන ප්‍රශ්නෙ..හුහ්...හේමා මාලනීගෙන් පටන් ගත්තම ශ්‍රී දේවි වෙනකල් ඔය ඔක්කොමල බැලුවෙම පන්ජාබ් කොල්ලො අල්ලගන්ට. එව්ව කොහෙද මා එක්ක..බලමුකො අපි මොකද වෙන්නෙ කියල."

මගේ මව කොපමණ ශබ්ද නඟා කථා කලේද යත් අප පෙළෙහි අසුන්ගෙන හුන්  සියලු දෙනාහට ඇගේ වදන් හොඳින් ඇසිණි. වේදිකාව මත සිදුවන නීරස සහතිකපත් බෙදාදීමෙන් හෙම්බත්ව හුන් ඔවුහු වහා ඇස් කන් විවර කොට අප දෙසට හැරුණෝය.

අනන්‍යාගේ මව තොල් සපාගෙන ඇගේ සැමියාගේ ඇළපතට වැළමිටින් ඇන්නාය. අනතුරුව වහා  නැඟීසිටි ඔවුහු අනන්‍යාගේ සොහොයුරාද කැටුව පේළි පහකට පමණ පසුපසින් වූ හිස් අසුන් තුනක් කරා  නික්ම ගියෝය.

364. විමලෙගෙ වාංපතුල් කතා - 37 - නෙතට නුහුරු කඳුළු බිංදු පැදුරට මුහුවෙලා හොරෙන්....

මෙන්න මේ වගෙ එකෙක් තමයි මගෙ ජීවිතේ වෙනස් කලේ.....

"ම්හු, එහෙනං ඉතිං මදුපානෙ අතෑරල දාන්ට තමයි තියෙන්නෙ." අමරෙ එහෙම කියල නැඟිට්ට.

නැඟිටල යන්ටත් ගිය මිනිහ මෙන්න දොර ගාව නැවතිල ආපහු හැරුනෙ නැද්ද? "ඒයි මචං නියම බයිට් එකක් නම් තියනව.." 

"ඒ කොහෙද බං?" 

"ඇයි බං අර මඟුල් මේසෙ උඩ බැබළි බැබළි ඉන්න කුකුල් රාජයා?" 

ජීවිතේ එක පොඩි වචන කීපයකින් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙන්න පුලුවන් කියල ඔබ තමුන්නාන්සෙලා පිළිගන්නවද? එහෙම පිළිගන්නෙ නැත්නම් එහෙමත් නැත්නම් එහෙම පිළිගන්ට නිකම් මේ පසුබෑමක් වගෙ තියනවනම් මම මේ කියන්ට යන දේ හොඳට අහගන්ට. ඒ වචන කීපය මගෙ ජීවිතේ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කලා.

මේ ජීවිතේ නෙවෙයි මුළු සංසාර ගමනම වෙනස් වෙන්ට වචන කීපයක් හොඳටම ඇති. උදාහරණයක් ගත්තොත් දන්නවනෙ අර බුදු හාමුදුරුවො බොහෝම ඈත අතීත ආත්මයක අම්මත් එක්ක නැවක යද්දි නැව මුහුදුබත් වෙලා පස්සෙ එතුමා .....ඒ ආත්ම භාවයෙදි එතුමාට බෝධිසත්වයො කියල කියන්ට බෑ. මොකද බෝධිසත්වයෙක් කියන්නෙ මතු බුදුවන්ට පෙරුම් පුරන කෙනෙකුට. මම මේ කියන්ට යන නැව මුහුදුබත් වුනු සිද්ධිය වෙනකොට එතුමා එහෙම මතුබුදුවෙන්ට පෙරුම් පුරන්ට පටන්ගෙන තිබුනෙ නෑ.

ඉතින් ඔන්න නැව මූදුබත් උනහම මෙතුමා තමන්ගෙ අම්මව කර උඩ තියාගෙන දවස් ගාණක් පීනල ගොඩබිමකට ඇවිල්ල අම්මගෙ පණ බේරාගත්ත. ගොඩබිමට පය තිබ්බම අම්මා එතුමාගෙ ඔලුව අතගාල කිව්ව පුතේ උඹ මතු බුදු වේවා! කියල. එතනින් තමයිලු එතුමාට බුදුබව ලබන්ට ඕනය කියල හිතුනයි කියන්නෙ. ඉතින් ඊට පස්සෙ කතාව දන්නව නේ? එතුමා බෝධිසත්වයෙක් වෙලා අනන්ත ආත්ම ගණනක සැරිසරල සාරාසංඛ්‍යය කල්ප ලක්ෂයක් පෙරුම් පුරල අවසානයෙ සම්මා සම්බුද්ධත්වයට පත්වුනා. කල්ප අසංඛ්‍යයක් පුරාගිය ඒ මහා චාරිකාව ඇරඹුනේ අම්මගෙ අර වචන හතර පහ හින්ද.

මගේ ජීවිතේට බලපෑවෙ වචන එකොළහක්…" ඇයි බං අර මඟුල් මේසෙ උඩ බැබළි බැබළි ඉන්න කුකුල් රාජයා? " 

සාමාන්‍යයෙන් පියවි සිහියෙන් ඉන්දැද්දි අපි නොකරණ දේවල් මතින් මත්ව ඉඳිද්දි කරන්ට පෙළඹෙනව. මම ඇත්තටම කිව්වොත් එහෙම දේවල් කරනව බොහොම අඩුයි. අඩුයි කියන්නෙ කරන්නෙම නෑ කියල කිව්වැහැකි. මත්වෙලා ඉන්දැද්දි මම බොහොම කලාතුරකින් තමයි ඔය ද්වන්ද, සමූහ හෝ වීථි සටන් වලට සහභාගි වෙන්නෙ. එහෙම භෞතික මට්ටමින් ප්‍රශ්ණ විසඳගන්න මට්ටමක් දක්වා තත්වය දරුණු වෙන නැත්නම් අවගමනය වෙන ලකුණු පහල වෙනවනම් ඒ වගේම මට ඒ තත්වය විසඳන්ට නැත්නම් සමනය කරන්ට හැකියාවක් නැහැයි කියල හිතෙනව නම් මම කරන්නෙ වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි උපක්‍රමශීලීව පසුබැසීම. ටැක්ටිකල් විත්ඩ්‍රෝවල් කියල කියන්නෙ...අන්න ඒක.

දැන් මේ කියන දවසෙ, ඒ කිව්වෙ අදාල දවසෙ, එහෙමත් නැත්තං ප්‍රස්තුත දවසෙ අමරෙ මඟුල් මේසෙ උඩ ඉන්න කුකුළා ගැන කිව්වම මට ඇත්තටම තිබ්බෙ " ඒකා ගේන්නෙ කොහොමද බං? හතර විළි ලැජ්ජාවයිනෙ ඔන්න ඔහෙ දැං බිව්ව මදැයි...යමං තියන දෙයක් කමුකො " කියල කියන්ට. 

ඒත් නරක වෙලාවට ඉබ්බ තුනපහ පිටේ බැඳගෙන...අප්පට සිරි වෙරිම සොරි..එහෙම නෙවෙයි නේද කියන්නෙ? හරි..නරක වෙලාවට කෙල මෝලෙං ඇන්නත් පත්තු වෙනවලු..අන්න එහෙමයි කියන්නෙ...ඉතිං ඒ වගෙ ඒ වෙලාවෙ මගෙ පරිමේය චින්තන හැකියාව මත්පැන් කරණකොටගෙන පරිහානියට පත්වෙලයි තිබ්බෙ. ( My ability for rational thinking had been reduced drastically due to excessive liquor consumption at that particular moment ) සිංහලෙන් ලියල වාක්‍යය අන්තිමට ඒකම ඉංග්‍රීයෙන් කිව්වම පොඩි ගතියක් එනව නේද? ( There sure is a little something when you insert the English translation of what you have written in Sinhala at the end ) එහෙම ලියන ෂානරයෙ නිර්මාතෘ ඇවිල්ල යුද්දෙ කාලෙ දිවයිනේ ආරක්ෂක වාර්තාකාර මහත්තය. මම නම කියන්න අවශ්‍ය නෑනෙ දන්නෝ දනිති. ( Surely I don't need to elaborate, I think those who knows knows)

ඉතිං අමරෙ ඔය ඉබ්බගෙ කතාව කියපුවහම ..ආයෙම සොස් සොරි..අමරෙ කිව්වෙ ඉබ්බෙක්ගෙ කතාවක් නෙවෙයිනෙ. මේසය මතුයෙහි සැවුළාණෝ බැබළෙන සේක කියලනෙ කියන්ට ඕන. රයිට් එතකොට ඉතිං මට හිතුනා අඩේ අමරේ නම් වූ මේ කෙළෙඹි පුත්‍රයා වනාහී පරම සත්‍යයක්ම පවසන්නාහුය. තෙල මංගල්‍ය ඵලකය මත ( එහෙම කිව්වෙ මඟුල් මේසෙ කියන එකට හොඳද? ) බබළනුයේ සොඳින් පිළිස්සූ ඉතාමත් මධුර රසැති සැවුළාණෝ නොවන්නෙම්ද? කිසිවකු හෝ උහු අහරට නොගෙනා පියා ඉතිරිකොට ඇත්තේ අපගේ මේ මධු සාදයහි අවසාන කටගැසුම පිණිසම නොවේදැයි සිතාලාපියා පුරුෂ ධෛර්යය උපදවාගත් ඉක්බිති.....

ඔය වෙලාවෙ කරුමෙ කියන්නෙ මට ඔය වැඩේ හෙණ ඇඩ්වෙන්චර් එකක් නැත්නම් වීරක්‍රියාවක් වගෙ කියලයි හිතුනෙ. ඔන්න ඉතිං හෙමිහිට නැඟිටල ගියා අජිත්ලගෙ ගෙදර පිටිපස්සෙං. අමරෙත් මා එක්කම ඇවිල්ල ගෙදර කුස්සියෙං එළියට බහින තැන තිබ්බ ජම්බෝල ගහක් ( ජම්බෝල දන්නව නේ?..අර අඟල් නමයක් වගෙ විස්කම්බෙ තියන විසාල දොඩං වගෙ ගෙඩි. පැහුණම ඇතුලෙ තියනව ලා රතුපාට රේණු. ඇඹුල් මිශ්‍ර පැණි රහක් තියෙන්නෙ. පොතු ගහල රේණු ගලවලා සීනි සුට්ටක් ඉහළ ගත්තම පුදුම රසක්..ආ..සමහර පළාත්වල මහ නාරං කියලත් කියනව ) ඔය ජම්බෝල ගහ යට නැවතුනා. 

" මේ උඹ පලයං මම මෙතන ඉන්නං " අමරෙ එහෙම කිව්ව.

මාත් ඉතිං ආය මොනවද චෝදනාවලට උත්තර දෙන්ට බ.දූ.ව.වි.ජ.කො.ස. එකට කකුල් අද්ද අද්ද යන මරාස් තුමා වගේ කොරිඩෝවට නැඟල ගෙට එබිකං කලා. ( බදූවවිජකොස = බරපතල දූෂණ සහ වංචා විමර්ශන පිළිබඳ ජනාධිපති කොමිෂන් සභාව ) 

" මේ අපගේ දයාබර දියණිය අද මේ පතිකුළයට යන මංගල මොහොතේ..............." 

මංගල මහ සබාව පැවැත්වෙනව වගේ..පිටිපස්සෙං අජිතයලගෙ ගෙදර මැද සාලෙට යන්ට තියෙන්නෙ දෙපළු දොරක්. තඩි කොස් කඳකින් ඉරවල දෙපැත්තෙ උඩ ඉඳල පහළටම කැටයම් එහෙම දාල පොලිෂ් කරල තිබ්බ ඔය දොර ඒ වෙනකොට හායි ගාල ඇරල දාල තිබ්බෙ.

සාලෙ මැද තිබ්බ මඟුල් මේසෙ ඒ වෙනකොට ( මේසෙ කිව්වට එතන මේස තුනක් එකට තියල තිබ්බෙ ) දොර ගාවම බිත්තිය අයිනට ඇදල මංගල මහ සබාවට ඉඩ ගන්ට. එලි පෙහෙලියෙ මඩු කූඩාරං යට තිබ්බ මරණාධාර සමිතියෙං ගෙනාපු යකඩ පුටු එක පණහක් හැටක් මැද සාලෙ පේළියට තියල එව්වයෙ අජිතයලගෙ නෑදෑ සනුහරේ ඉඳගෙන ඉන්නව ඊස් මීස් නැතුව. තව විස්සක් තිහක් විතර ඒ ඔය වයසිං ලාබාල උදවිය බිත්ති අයිනට වෙලා හිටගෙන ඉන්නව.

මඟුල් මේසෙ උඩ වැඩ ඉන්නව රන්වන් පාටින් දිලෙනා බදින ලද්දාවූ හෝ පුලුස්සන ලද්දාවූ සැවුළාණෝ. මම දොර උලුවස්සට හේත්තුවෙලා ඒ දිහා බලා හිටිය. සුජිතා අක්කයි මනාල තෙමේයි ඉන්නව කවිච්චියක ඉඳගෙන. අර පිටිපස්සෙ මල් සැරසිලි කරල තියෙන්න ඔය වෙඩිම්වල. ජෝඩුව ඉඳගෙන එහෙම ඉන්නෙ. අන්න ඒක ( සෙටි බැක්ද ෆුල් බැක්ද මොකක්ද නේද ඕකට කියන්නෙ? ) 

" ඇත්ත වශයෙන්ම මේ අද හැදෙන අපේ තරුණ පරම්පරාවට යහපත් කුටුම්බ රක්සනයක් කරගෙන යායුතු අන්දම පිළිබඳව වචන ස්වල්පයක්..........." 

දේශකය දෙනව කැරකිල දෙකට නැමිල. ඔහොම කට්ටිය ඉන්නව මයික් එකක් පේන්ට බැරි උදවිය. එයාලට කියන්නෙ ස්වකීය කටහඬ ඇසීමේ නොතිත් ආශාවෙන් පෙළෙන්නන් කියල. Those who has an insatiable desire to hear their own voices.

"රති කෙළි යෙදීමෙන් අබරණ ලා සැදීමෙන් දරුවන් වැදීමෙන් ‍‍වෙසෙති අඟනෝ නො තිත් වීමෙන්" එහෙම තියෙන්නෙ කාව්‍යශේඛරයෙ. රචකයා තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හිමි. එහෙම කියන්ට එතුමා දන්නෙ කොහොමද කියල නම් ප්‍රශ්ණයක් තමයි. 

එතකොට " මාල වළලු නොතිත් අයට අපි අමතක වෙලා ගිහින් " කියල කියන්නෙ ලූෂන් බුලත්සිංහල සහ එඩ්වඩ් ජයකොඩි.

" ඒයි යකෝ……….." දත්මිටිකාගෙන උනත් අමරෙ එහෙම කිව්වෙ යන්තමට මට ඇහෙන්න විතරයි…

" හිමි ගමනක් ගොසින් ...ගෙට ආ කලට සතොසින්....." දේශක තෙමේට මේ ලෝකෙ වගේ වගක් නෑ. 

මම හැරිල බැලුව.." මඟුලක් කරනවද? ඕකත් අරගෙන වරෙං බං …." අමරෙ ආයෙම නයෙක් වගෙ පිම්බා.

මඟුල් මේසෙ බිත්තිය අයිනටම තල්ලු කරලයි තිබ්බෙ කියල මම මුලින්ම කිව්වනෙ. එතෙන්ට යන්ට තිබ්බෙ පුටු පේලි දෙකක් වගෙ ඉස්සරහට ගිහිල්ල ආයම වමට හැරිල තවත් පුටු දෙකක් අතරිං තිබ්බ ඉඩ ප්‍රමාණයෙන් පැත්තට හැරිල රිංගල වගෙ ගිහිල්ල. ඒ පුටු පේළි දෙකේම හිටියෙ කෙල්ලො වගයක්. ෂික්, වෙන වෙලාවක නම් ඔය අස්සෙ ගිහිල්ල කුකුළ ගන්ට තියා හිතන්නෙවත් නෑ. 

ඒත් කාලෙ නරක් උනහම අවුරුදු දෙකකට කලින් ජනාධිපතිවරණෙ තියල අර කවුද නැඩ හාදය කෙළෝ ගත්ත වගෙ දෙයක් වෙන්ට තියේනං වළක්කන්ටම බෑ. මජ්ජ පමා දස්ටානා සීන් එක හින්ද මට ඒ වෙලාවෙ පෙනුනෙ අර කුකුල් දණ්ඩා විතරමයි.රේස් දුවන අස්සයින්ට අර දානෙ බ්ලින්කර්ස් කියල වට පිට මොකවත් නොපෙනි දිනුම් කණුව විතරක් පේන්න ඇස් ආවරණ. අන්න එව්ව දැම්ම වගේ.

" විසාකා සිටුදුව පතිකුලයට යන වෙලාවෙ එතුමීගෙ පියාණන් දුන්නු අවවාද....." 

හහ්..විසාකාව ගැන ඒ පාර කියන්නෙ.." සූ සැට බරණින් සැරසීලා..නා කපනා වැසි වැටෙන වෙලේ……….." මට ඉබේටම ඒ ගී පද තොල මැතිරුනා.

පුටු පේලි අතරින් හරහට යන්ට තනද්දි වාරු නැතුව වගෙ ගිහිල්ල යන්තමට පුටු ඇන්දක් අල්ලගෙන මම කෙලින් වෙච්චි. " විසාකා තොමෝ පැමිණි විලාසින් මට ඉන්නට බෑ නිසංසලේ. " 

මම අර ගිනි මද්දහනෙ වැරදිල ගේකට රිංගල අර බිත්තියෙයි මේ බිත්තියෙයි හැප්පි හැප්පි පිහාඹන කොස්ඇට වවුලෙක් වගේ එහෙ මෙහෙ තැවරි තැවරි යන දිහාවෙ පුටු වල ඉඳගෙන ඉන්න අංගනාවියො ඉස්සෙල්ල කටවල් ඇරගෙන බලා හිටිය. ඒ එක්කම හිකි හිකි ගෑවිල්ලෙ හිනැහෙන්ට ගත්ත. ඒ තේඋඩිච්චියො හිනාවුනාට මයෙ මොකෝ? මං උංගෙං ආය හිර අහන්ට යනවය? අනෙහ්..හිනාවෙන්ට බැරිනං...

" විසාකාව ඔබ මා දුටු බුදු සිරිතේ..යසෝදරා ඔබ මා දුටු බුදු සිරිතේ " 

යන්තමට පුටු ඇන්දක් අල්ලගෙන නැමිල සැවුලානෝගෙ අණ්ඩක් සුරතින් අල්ල උස්සල ගත්ත. ඒ අහල පහල ඔක්කොමල දැන් හැරිල මගෙ දිහා බලාගෙන..මොන මඟුලක් බලනවද බොලව්..මෙහෙ නෙවෙයි අන්න අරෙහෙ ඉස්සරහ බලාපල්ල. " මහමායා ඔබ මා දුටු බුදු සිරිතේ……….මා දුටු බුදු සිරිතේ………" 

අර දේශකයගෙ දේශනාවත් දැන් ඇහෙන්නෙ නෑ. ඒක ඉවර වෙලාද නැත්තං ඒ මනුස්සයත් කටත් ඇරගෙන මා දිහා බලං ඉන්නවද මන්ද..හරි හරි ඒ මොක හරි..ආපු වැඩේ කරගත්තනෙ. කුකුල් රාජයා මගෙ අතේනෙ. හෙහ්..ඕන කෙහෙල්මලක් පණං අටයි..කියල ආවා වගේම මාරු වුනානං හරි කුකුළත් අරගෙන. රායිට්..පරෙස්සමෙං..මේ පුටු ඇන්ද වමතිං අල්ලගෙන අතනට දකුණු කකුල තිබ්බ. හරි තව පියවර දහයයි දොරටුව ගාවට..නවයයි..අටයි..හුටා..කෝ බොල කුකුළා???? කෙළිය නේද? මේකා ලිස්සල ගිහිල්ල බිමට වැටුන නේද? 

" ඊයි..අනේ මේ මගෙ ඇඳුම ඉවරයි..අනේ ඒ..ඒ... " 

මල ජංජාලයයි..කුකුළ බිමට වැටිල නෑනෙ නේද? කෝ මූ? ආ මේ ඉන්නෙ මේ ළමිස්සිගෙ ඔක්කෙ. හුහ්..පේනවද මගෙ කුකුළත් හොරෙම්ම අරගෙන ඉන්න අපූරුව විතරක් මේ මහගෙ..දෙනව මෙන්න මෙහාට...

" සොරි...සොරි...සොරි……කුකුළ ලිස්සුවනෙ....තෙල් වැඩියි…... ඒකයි… " I Think that explains everything OK?

කුකුලව ආයෙම දකුණු අතිං අරගෙන මම ඒ පාරනං ආයම කිසි අවුලක් නැතුව එලියට පැනගත්ත. අමරෙ කෝ? මේකා නෑනෙ පේන්ටවත්..ම්ම්ම්..මොකක්ද අර මංගල සබාව පැත්තෙං මහ ගාල ගෝට්ටියක් ඇහෙන්නෙ? දෑවැද්ද මදිය කියල මනමාලයහෙ පැත්තෙ උදවිය වලියට ඇවිල්ල වත්ද? අඩෝ එහෙම කොහොමද? සුජිතා අක්ක වෙනුවෙන් අපි ඕනම වෙලාවක රෙඩි අපි ඇවිල්ල අජිතයගෙ යාලුවො..බොක්ක හොඳය?...පට ගාල තව එකක් දාගෙන ගිහිල්ල බලන්ට ඕන අජිතය කොහෙද කියල...මේ ඌට අපේ උදව් ඕන වෙලාව..එතකොට කුකුළා?...ආය කෙහෙල්මල් කුකුළෙක්..කුකුළා වගේද අජිතය?...