Sunday, June 20, 2021

668. ඇදිහැස මතක......



ඇදිහැස (ඇමරිකන් දීමනා හැමට සමසේ)  විස්කෝතු ගැන සති දෙහෙකට වගෙ කලින් මුහුණු පොතේ පෝස්ට් එකක් මම ෂෙයාර් කලා. හුඟ දෙනෙක් ඇදිහැස විස්කෝතු ගැන තමංගෙ අදහස් කියල තිබ්බ. මම ඉතිං ඒ ගැන මගේ මතක තව දුරටත් සටහන් කරන්නයි මේ හදන්නෙ..

එකේ දෙකේ පංතිවලදි ඔය බිස්කට් දුන්නු බවක් මට මතක නෑ. ඒත් තුනේ පංතියෙදි නම් මට හොඳට මතමයි බිස්කට් 3ක් දුන්නා එක ශිෂ්‍යයෙකුට. ඒ කියන්නෙ 1971 අවුරුද්දෙ. අප්‍රේල් නැඟිටීම නොහොත් ජේ.වී.පී. පළමු අරගලය සිද්ද වෙන්නෙත් ඒ අවුරුද්දෙමයි.

ඒ කාලෙ දවසට කාල පරිච්ඡේද නොහොත් පීරියඩ් අටයි. උදේට පීරියඩ් පහයි ඉන්ටිබල් නොහොත් විවේක කාලයෙන් පස්සෙ තුනයි. උදේ 7.30 ට ඉස්කෝලෙ ආරම්භක සීනුව ගැහැව්වම පන්සිල් අරං වැඩ පටංගත්ත. 

එකාමාරට පියුම් අංකල් (ඉස්කෝලෙ කාර්යාල කාර්ය සහායකට අපි කිව්වෙ එහෙමයි) පුස්තකාලෙ බැල්කනියෙ බලු දං වැලකිං එල්ලල තිබ්බ මලකඩ කාච්ච පරණ ලොරි රිම් එකට අඩියක් විතර දිග යකඩ කෑල්ලකිං (ඒකත් ආය දෙකක් නෑ පරණ මයිනර් එහෙකිං හරි ෆෝඩ් එහෙකිං හරි ගලවල අහක දාපු මොකක් හරි ගැජට් එකක්) දහ පාරක් තඩි බෑවම..(හරියටම දහ පාරයි මිනිහ රිම් එකට තඩි බාන්නෙ..අපි ගණං කරල තියනව) අපි කට්ටිය ලී පුටුවලිං දඩි බිඩි ගාල නැඟිටල "යෝවද තම්පව රෝමනු ජේසු..." කියල ඉස්කෝල් මැදිං වැටිල තිබ්බ පාර දිගේ පල්ලෙහාට දුවගෙන එනව..

පීරියඩ් අටට එක පීරියඩ් එකකට විනාඩි 40 බාගෙ පැය 5 යි විනාඩි 20යි. ඉතුරු විනාඩි 40න් දහයක් උදේම පන්සිල් ගන්ට. ඉන්ටර්වල් එකට විනාඩි 20යි. තව විනාඩි 10ක් වෙන්කරල තියනව දෙවෙනි පීරියඩ් එක පටන් ගන්න ඉස්සෙල්ල පන්තියෙ රෙජිස්ටරේ නොහොත් පැමිණීමේ ලේඛනය ලකුණු කරන්ට. ඒක කරන්නෙ පංතිභාර ගුරුතුමා හෝ ගුරුතුමිය. එකේ පන්තියෙ අපේ පංතිය භාරව හිටියෙ ඩොටී පෙරේරා ගුරු තුමිය. දෙකේදි ලියනාරච්චි මහත්මිය. තුනේ මතක නෑ. පහේදි මුදියන්සේ සර්. හයේදි ජයලත් සර්. හතේදි ජයසිංහ සර්. අටේදි පුංචි නිලමේ සර්. නමයෙදි පුංචි අප්පුහාමි සර්..

ඉතිං අර නම් ලකුණු කරන්ට වෙන් කරල තියන මිනිත්තු දහයෙදි පංති බාර ගුරුවරයා හෝ ගුරුතුමිය ඇවිල්ල නම් ලකුණු කරනව. අපේ නම කිව්වම අපි නැඟිටල දකුණු අත උස්සල ප්‍රසන්ට් හෝ ඉන්නවා කියල කියන්න ඕන. එදා ඉස්කෝලෙ ආපු නැති අයගෙ නම් කියනකොට ඒ කිට්ටුව ඉඳගෙන ඉන්න අය නෑ කියල කෑගහනව. 

"ආර්.ඩී. වීරසිංහ"... "ඉන්නවා....."

"ආර්.කේ. රණතුංග..." "ඉන්නවා....."

"කේ.එන්. ඉන්දතිස්ස.."   "ඉන්නවා.."

"ඩී. ඩබ්ලිව්. රූපසිංහ..."  "ඉන්නවා.."

"එච්. කුඩාහෙට්ටි.."  "ඉන්නවා...."

"එස්. ගලප්පත්ති.."  "ඉන්නවා..."

"එන්. ගුණසේකර.."  "නෑ....."

"බී.ඩබ්ලිව්. දසනායක.." "ඉන්නවා.."

"ෆවාස් අන්වර්...." "නෑ......"

අන්න එහෙම.......

ඊටපස්සෙ එදාට පැමිණි සිසුන් ගණන යටින් ලියල සර්ගෙ හෝ මැඩම්ගෙ කෙටි අත්සන දානව. ඊට පස්සෙ ඉතිං එතුමා හෝ එතුමිය නැඟිටල යනව. ඒ එක්කම ඊලඟ විෂයය උගන්වන ගුරුමහතා හෝ මහත්මිය පංතියට එනව.

අපිට පහේ පන්තිය වෙනකල් ඉංග්‍රීසි ඇරෙන්න ඉතුරු විෂයයන් ඔක්කොම ඉගැන්නුවෙ පංති භාර ගුරු මහතාමයි. හයෙන් පස්සෙ තමයි වැඩේ වෙනස් උනේ. 

ඒ කාලෙනෙ ඔය සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුවෙන් විෂයයන් එතකොට විෂය නිර්දේශයන් ඔක්කොම වෙනස් කරල මහ පෙරළියක් කලේ..නව අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ එහෙමයි ඒකට කිව්වෙ..බදියුද්දීන් මහමුද් අධ්‍යාපන ඇමති. ආචාර්ය ප්‍රේමදාස උඩගම අධ්‍යාපන ලේකම්..එයාල තමයි ඔය වැඩ පිළිවෙලේ මූලිකත්වය අරං කටයුතු කලේ..හරි හරි පඳුරු තැලිල්ල ඒ ඇති. 

ඉතිං අර පංතියෙ නාම ලේඛනය ළකුණු කරල ඉවර උනහම ඊලඟට පංතියේ මොනිටර් නොහොත් පංති නායකයට පැවරෙනව බොහොම වැදගත් වගකීමක්..

පංතියෙ ගුරුවරයෙක් නැතිඋනහම ළමයි කෑගහන එක වළක්වා ගන්න එක, එතකොට ගුරු මේසෙට ඉටි රෙද්දක් ගේන එක, කොස්සක් ගේන එක..ඔෆිස් එකෙං චෝක් ගේන එක, කලුලෑල්ල මකන්ට කොට්ටයක් හදාගෙන එන එක, කලුලෑල්ලෙ කලු ගිහිල්ලනම් ලාම්පු දැලියි එඬරු කිරියි කළවම් කරල ගාල කලු ලෑල්ල කළු කරන එක වගෙ රාජකාරිවලට අමතරව මේ වැඩේ තමයි පංති නායකයගෙ වැදගත්ම වගකීම.. 

ඒ කිව්වෙ බිස්කට් පෙට්ටිය ගුරු මේසෙ ලාච්චුවෙං අරගෙන රෙජිස්ටරෙත් එක්ක ඇරගෙන ගිහිල්ල කාර්යාලයෙ ඉස්සරහම තියෙන පොඩි ලොබි එකක් වගෙ කෑල්ලෙ තියල තියෙන මහ විසාල මේසයක් උඩ තියන එක....

ඔය බිස්කට් පෙට්ටිය කියන එක අපේ පංතියෙ නම් තිබ්බෙ බෙලෙක් තහඩුවෙං හදපු මැලිබන් ක්‍රීම් ක්‍රැකර් පෙට්ටියක්. ඕක කලුවෙලා ගන්ඩ දෙයක් නැතුව තිබ්බෙ..ඒකෙ වැඩේ කියන්නෙ අපි පංතියෙං පංතිය ඉහළට යනකොට ඔය බිස්කට් පෙට්ටියත් ඒ එක්කම අලුත් පංතියට අරගෙන යනව. 

මාස හයකට වගෙ සැරයක් පංතිබාර සර් ඕක දැකල කෑගහනව..."මොනවද ළමයි බලනවල මේ පෙට්ටියෙ හැටි..තමුසෙලට දැං අසනීපයක් හැදෙනව මේකෙ ගේන බිස්කට් කාල..කෝ වීරසිංහ?..අද මේක ගෙදර අරං ගිහිල්ල සුද්ද කරගෙන එනව..තේරුනාද? "

"හරි සර්" මම නැඟිටල ඔලුව පාත් කරගෙන කියනව. ඒ රාජකාරිය මට බාර දෙන්නෙ මම තමයි ඒ වෙනකොට පංතියෙ මොනිටර්. මොනිටර්ල මාසෙං මාසෙට එක එක්කෙනා පත් කරනව. එහෙම පත්කිරීමේ පූර්ණ බලතල තියෙන්නෙ පංති බාර සර්ට..

මම ඉතිං එදා ඉස්කෝලෙ ඇරිල ගෙදර යනකොට බිස්කට් පෙට්ටිය අරගෙන යනව. ගිහිල්ල අපෙ මාමගෙ ආයුද පෙට්ටියෙන් වැලි කඩදහියක් අරගෙන අතුල්ලල අර තියන කලුපාට ඔක්කොම හූරල දානව. ඊට පස්සෙ කාඩ් බෝඩ් එකක් අරගෙන ගානට කපල පෙට්ටියෙ පියනෙයි වටේටයි ගම් ගාල අලවනව. පියනෙ ප්ලැටිග්නම් එකකින් ලොකුවට ලියනව 7 A කියල. ඒ අපේ පංතිය. පෙට්ටිය ඇතුලට අම්මගෙ මැහුං පෙට්ටියෙං අරගෙන සව් කොළත් අතුරනව.

ඒ සව්කොල හැබැයි ඕනනම් දවස් දෙකක් තියෙයි. ඊට පස්සෙ පරණ පුරුදු විදිහට බිස්කට් ඉතිං නිකම්ම පෙට්ටියට දාගෙන එනව. වටේට අලවපු කාඩිබෝඩ් එකත් මාසයක් වගෙ යනකොට අතටම දියවෙල ගැලවිල යනව.

පස්සෙ හැබැයි මෙහෙම දෙයක් උනා. අපේ පංතියෙ හිටිය යාලුවෙක් එයාගෙ තාත්තට ගැරෑජ් එකක් තිබ්බ. මිනිහ මොනිටර් උනහම කලේ බිස්කට් පෙට්ටිය වටේටම ලා නිල් පටට තීන්ත ස්ප්‍රේ කරගෙන ආව..එතනින් පස්සෙ හැබැයි පෙට්ටිය යස අපූරුවට තිබ්බ අවුරුද්දක් දෙකක් යනකල් ලා නිල් පාටින් බැබලි බැබලි..

අර ඔෆිස් එකේ මෙසේ උඩ තැන්පත් කරල තියෙනවනෙ හැම පංතියකම බිස්කට් පෙට්ටි....අපේ පංතියෙ පෙට්ටිය තමයි එතනිං කප් ගහපු ලස්සනම පෙට්ටිය..නම්බර් වන්..අපි බොහොම ආඩම්බර උනා ඒ පෙට්ටිය ගැන..

ඉතිං ඔය බිස්කට් පෙට්ටියෙ තමයි අපේ පංතියට ඇදිහැස විස්කෝතු ගේන්නෙ...අර මම කලින් කිව්වෙ නාම ලේඛනෙත් එක්ක පෙට්ටිය ගිහිල්ල තියනව කියල ඔෆිස් එකේ තිබ්බ විසාල මේසයක් උඩ..ඉන්ටර්වල් එක කිට්ටු කරල අපේ පියුම් අංකල් හෝ ඔෆිස් එකේ ඉන්න වෙනත් ලිපිකරු/කාරිනියක් හරි නාම ලේඛනේ අනුව එදා පැමිණි සිසුන් ගාණට එකාට බිස්කට් තුන ගානෙ වැටෙන්න අර පෙට්ටියෙ පිළිවෙලට බිස්කට් අඩුක් කරනව.. 

පස්වෙනි පීරියඩ් එක ඉවර වෙන්නෙ 11.10 ට..එකොළහ වගෙ වෙනකොට පන්තියෙ උගන්නන සර් හෝ මැඩම් අත් ඔරලෝසුව බලල මොනිටර්ට කතාකරනව..මම මොනිටර් නම් මට.."වීරසිංහ ගිහිල්ල බිස්කට් අරං එන්න..." 

කොහොමත් ඔය බිස්කට් ගන්න යන වෙලාව වරදින්නෙ නෑ..ඒ කාලෙ අපි කවුරු ගාවවත් අත් ඔරලෝසු තිබ්බෙ නෑ..ඉස්සෙල්ලම මම අත් ඔරලෝසුවක් බැඳගෙන ගියේ නමය පන්තියෙ අවසානයෙ තිබ්බ ජා.පො.අ.ස. විභාගෙට..සාමාන්‍ය පෙළ විභාගෙ වෙනුවට අපි වාඩිවුනේ ජා.පො.ආ.ස. විබාගෙට..

පස්වෙනි පීරියඩ් එක පටන්ගෙන විනාඩි දහයක් පහළවක් වගෙ යනකොට පංතියෙම එවුං මං දිහා බලනව..ලඟ ඉන්න එවුං හෙමීට කියනව "ඒයි වෙලාව හරි බං.." කියලත්...සර්ට මේ කසුකුසු ඇහුණම තරහ යනව.."ඉන්නවලකො..මම වෙලාව ආවම කියන්නං..එතකල් මේ පාඩම අහගන්නවල.."

සර් "හරි වීරසිංහ දැං යන්න.." කිව්වම මම ඔෆිස් එකට ගිහිල්ල අපේ ලා නිල් පාට බිස්කට් පෙට්ටිය අරං එනව...ගෙනල්ල සමහරවිට සර්ගෙ මේසෙ උඩ තියනව..සමහර සර්ල "හරි හරි ඔන්න ඕක බෙදල දානව..හැබැයි කන්නෙ එහෙම නෑ.." කියල කියනව..

මම කරන්නෙ පේළියෙන් පේළියට ගිහිල්ල ඒ පේළියෙ ඉන්න ළමයි ගානට එකාට තුනක් ගානෙ බිස්කට් කෙළවරේම ඩෙස්ක් එක උඩ තියනව. එතකොට ළමයි තුන ගානෙ බිස්කට් බෙදා ගන්නව. සමහර දාට බිස්කට් කැඩිලනම් වැඩිපුර හම්බ වෙනව. එක්කෙනාට හත අටක් වගෙත්. එහෙම උනහම අන්තිමට පේලියෙ අයට වාසියි.....

මන්චී විස්කෝතු කර්මාන්ත ශාලාව පටන්ගත්තෙම ඔය ඇදිහැස විස්කෝතු නිෂ්පාදනයට කියල මම අහල තියනව.මැලිබන් විස්කෝතු සමාගමේ වැඩ කරපු තුන් හතර දෙනෙක් එතින් අයින්වෙලා ලු මන්චී ෆැක්ටරි එක දැම්මෙ...

ඇදිහැස කියල ගහල අන්තර්ජාලයෙ සර්ච් කරද්දි මෙන්න මේ කවි පෙලත් හම්බ උනා.ඒකෙත් තියනව ඇදිහැස බිස්කට් ගැන...යෝධ ඇළ, ට්‍රැක් දාසය කියලත් තියන හින්ද බොහෝවිට මේ කවිපෙලේ කියන්නෙ මම කාලයක් වැඩ කරපු බකමූණ ප්‍රදේශය ගැන වෙන්නත් පුලුවෙනි.

ඔබ ගිලී මළ තැන

ඇල කණ්ඩියේ වාඩි වී
පා ඔබා දිය කඳ තුළ බලා සිටියෙමි,
ඔහේ ගලනා යෝධ ඇළ දෙස,
ළමා කල මතකයේ පෙණ කැටිති පාව එන.

වතුර බසිනා තැන ‍පෙනී නොපෙනී සරන,
ගොම්මනේ ගීතය ගයන,
හොල්මන් කුරුල්ලෙකු පැමිණ,
තුඩගින් ගෙනා රාත්‍රිය
යෝධ ඇළ කුඹුක් අතුපතර දවටා
සට සට හඬින්
තටු සලා ඉගිළ යයි.

ඇල කණ්ඩියේ ගව මංකඩක
සිය දහස් ගව කුර සටහනින් මැකී ගිය
එගොඩ වූ බව මිස යළි මෙගොඩ වූ ලකුණු නැති
ළමා පා සටහනකි, දසක ගණනක් පැරණි.

නෑ සියන් කිසිවෙකුත් නැති
ගොපළු කොළුවෙක් මගෑරුණු ගවයෙකු සොයා,
රෑට දෙන රොටී පළුවද දඬුවම විසින් අහිමිව,
රැය පුරා බඩ වැටි අතර සැරි සරා
බිඳී ගිය බැරෑඬි හඬකින් ගවයන්ට අඬ ගසන හඬ
ඇල එගොඩ දුර සිට යම්තමින් තාමත් ඇසෙයි.

නොගිලී සිටිනු වස් අත්පා ගසන විට
ජලතලය කැළඹෙන හඬ,
මෙගොඩ වූ යමෙකු හතිලමින්
තෙත බරිත රෙදි කඩක් ගසා දමනා හඬ,

කෙවිටෙන් පඳුරකට ගසමින් ළඟ ළඟම පිය මනින හඬ,
නමින්වත් නොදැන හුන් අම්මෙකුට අප්පෙකුට
දුක කියා තනිව ඉකිබිඳි ඒ ළමා කට හඬ,
නෑසු කන්ව නිදි ගත් මගේ සුන්දර ගම්දොර
එදා මෙන් තාමත් නිදයි, සඳ රාත්‍රිය මළවුන්ට වෙන් කර.

ට්‍රැක් දාසයේ සියඹලා ගස යට
ගොඩ දමා තිබිණි මැස්සක් මත
ඒ අනත් දරු මළ කඳ.
කිසිදා නොපිරි කුස, සුසුම් සිර වූ පෙණහළු
යෝධ ඇල වතුරෙන්, රොන් මඩින් පිරී තිබුණෙන්
ගිලී මිය යාමක් ලෙස තීන්දුව පළවිය.

රැස්ව හුන් සියල්ලන් විසිර ගිය පසු,
ඉතුරු වූ එකා දෙන්නා එක්ව,
කුඹුරු යායට ඉහළ රිසිවේසන් කෑල්ලේ වළ දමන්නට
ඔබේ මල කඳ රැගෙන යන විට පසුපස ගෑටුවෙමි,
හඬන්නට කිසිවෙකුත් නොසිටිය අවමගුල් පෙරහැරක.

පාසල් යනෙන මග ගඩාගෙඩි ඇදිහැස විස්කෝතු,
හුවමාරු වුන සුපුරුදු සියඹලා ගස යට,
ගවරැලද පිරිවරා සිනහ සී අත වනන,
ඔබේ රුව දකිනු වස් මොහොතකට අමතකව,
නතර වී බලන කල,
ඒ ගසේ අත්තක, දිරා යන ඔබේ වැරහැලි කමිසය
එකම එක සුදු කොඩිය වී ඔබෙ මළ ගමට එසැවුණු,
රැඳී තිබෙනායුරු දුටුවෙමි, බොහෝ කල් යන තෙක්.

යෝධ ඇල නගන මේ රැළි
සඳ රැයෙක ඔබ දියෙන් මතු වී ඉඳ හිට
කිසිවෙකු දකින්නට පෙර
යළි කිමිදෙනා විට මතුවන කැළැඹුමය.

ඈත සිට විත් පහලටම පාව යන මේ පෙණ ‍පිඬු
යෝධ ඇල පත්ලේ රොන් මඩ අතර සැඟවුණු,
තාමත් බුබුලු ලා මතුවන ඔබේ අවසන් හුස්‍මය.

අජිත් සී හේරත්  2010 මාර්තු

Thursday, June 17, 2021

155. කොරෝනා මතක - 01 ජාල සරණ

    මේ අවුරුදු දෙකට, උපන් දා සිට නොකළ දේවල් කරන්න සිදු වෙලා අපට. තව කොයි කී කාලයක් එහෙම කරන්න වෙයි ද දන්නේ කොරෝනා තමයි. තව කීයක් නම් වර්ෂන් එවන්න හිතාගෙන ඉන්නවා ද වෙන කවුද දන්නේ?

    ළමයින්ට අතවත් තියන්න තහනම් කරලා තිබුණු අපේ ජංගම දුරකතන, දැන් හදිසියකට ඇමතුමක් ගන්නවත් අපේ අතට ගන්න බැරිව ගිහින්. ඒ මදිවට එන ඇමතුම් විසන්ධි කරගෙන, එයාලාගේ වැඩේ කරගෙන යන්න ඉඩ දෙන්න‌ වෙලා. අනේ කාලේ, ගේ ඇතුලෙ ම වාසේ!

    ඒ අතරේ හොඳ දේවල් ද සිදු නොවෙනවා නොවේ. මාර්තු මාසේ දිනෙක මගේ හිතවතියකගේ පියා අභාවප්‍රාප්ත වුණා. ඒ දිනවල සංචරණ සීමා පනවන්න තරම් මේ රටේ කොරෝනා නොතිබුණු නිසා, අවමංග්‍යයට සහභාගි වන්නත්, බණ පැවැත්වුණු දින දවල්වරුවේ ඒ නිවසට ගොඩ වැදී එන්නත් අවස්ථාව සැලසුණා.

    තුන්මාසේ පිංකම තිබුණේ පසුගිය දා. සංචරණ සීමා තදින් ම ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඒ අතරේ මගේ මිතුරියගෙන් මේ පණිවුඩය එනවා.

    "අපේ තාත්තාගේ තුන්මස් දානය වියළි ආහාර පූජාවක් ලෙස පන්සලට පූජා කළා. ඒ වෙනුවෙන් පිං අනුමෝදන් කිරීම හෙට (13 ඉරිදා) පෙ. ව. 11.00ට යොදා ගත්තා. ‌මෙය Zoom ඔස්සේ පැවත්වෙන බැවින් ලින්ක් එක පසුව එවන්නම්. හැකි සෑම ‌කෙනෙකුම සහභාගි වන මෙන් ඉල්ලා සිටිනවා"

    ඉතින් එතරම් දුර නොවන අපි වගේ ම දුර බැහැර ‌ප්‍රදේශ වල වාසය කරන නෑදෑ හිතවතුන් පවා අන්තර්ජාල පහසුකම ඔස්සේ එම අවස්ථාවට සහභාගි වුණා. රටේ මේ තත්ත්වය නොවුණා නම් ඒ සියලුම දෙනා නොවුණත් බොහෝ දෙනෙකු දුර බැහැර සිට මේ අවස්ථාවට සහභාගි ‌වනු පිණිස එයි. ඒත් අදාළ කාරණය කොහොමින් හරි ඉටු වුණා. රට සාමාන්‍ය තත්ත්වයේ තියෙද්දි පැමිණීමට අපහසු අය පවා සහභාගි වුණා. වෙනස්, ආගන්තුක අත්දැකීමක් වුවත් විය යුතු දේ හොඳින් ඉටු වූ බව හැමදෙනා ම වගේ කියලා තිබුණා. අඩුවකට තිබුණා නම් ඒ මුණ ගැසී කතා බස් කිරීමේ අවස්ථාව අහිමි වීම පමණයි. හැබැයි ඒ කියලා නැහැ, හාමුදුරුවන් වහන්සේ සහභාගිවන මාධ්‍ය විවෘත වනතුරු ඔවුන් සියලු දෙනා වාසේ දේසේ කතා කරමින් හිටියා.

    අද කොළඹ ගෝතමි බාලිකා විද්‍යාලය සිය 75 වන සංවත්සරය සමරනවා. උදෑසන 8.30 සිට පෙරවරු 11.00 තෙක් Zoom තාක්ෂණය ඔස්සේ පාසලේ ගුරු මණ්ඩලය, ආදී ගුරුවරුන්, දරුවන්, ආදී ශිෂ්‍යාවන්, දෙමව්පියන් ඇතුලු පිරිස සහභාගිවන උත්සවයක් පැවැත්වුණා. එය Youtube Live ඔස්සේ විකාශය වුණා. එහි දී ප්‍රධාන ආරාධිතයින්, පාසලේ විදුහල්පතිනිය ප්‍රමුඛ ගුරුමණ්ඩලය, කීර්තිමත් ආදි ශිෂ්‍යාවන්, සිසුවියන් ආදී බොහෝ‌ දෙනෙක් සිය අදහස් පළ කළා. ‌හැම දෙනා ම සිය නිවෙස් වල සිට හෝ රාජකාරින් හී නියුතු වෙමින් හෝ ඒ උත්සවයට සහභාගී වුණා. සිය කතාවන් පැවැත්වූවා. වැදගත් ම දේ පිටරටවල වාසය කරන පාසලට සම්බන්ධ වැදගත් කාර්යය භාරයක් ඉටු කරපු පිරිසටත් මේ සඳහා සහභාගී වීමට අවස්ථාවක් ලැබීමයි. විවිධ ප්‍රාසාංගික වැඩසටහන් කිහිපයකුත් එම උත්සවය හැඩ කළා.

Gothami Balika Vidyalaya 75th Anniversary Program



    ඉතින් ඊටත් වඩා වෙන ‌මොනවද කියලයි මට හිතෙන්නේ. ඇඳුමේ පැළඳුමේ, ගමන් වියදමේ, ගමන් මහන්සියේ සිට තව කී නොකී ‌කොතරම් ආකාරයකින් පහසුවක් ද?

    අපේ තිදරු පවුලට, උත්සවයකට සහභාගි වෙන්න තියෙනවා කියලා මතක් වෙද්දිත් මට උණ හැදෙන්න එනවා වගේ දැනෙනවා. දරුවෝ එක්කගෙන යන්න ඔනෑ, ඒ ඒ තැන් වලදි කටවල් වලට ඉබ්බන් දමා තබා ගන්න ඔනෑ, බඩගිනි දැනෙන වෙලාවට කෑම වතුර සූදානමින් තියෙන්න ඔනෑ. ඊට පස්සේ මද වේලාවකින් වැසිකිලි පහසුකම් හොයන්න යන්න ඔනෑ. අනේ ඒකට අද! ‌පොඩි දෙන්නා එයාලාගේ වැඩ. මායි දුවයි විතරක් වැඩසටහන බැලුවා. කොච්චර පහසුවක් ද?

    සමහරවිට උත්සවාකාරයෙන් පාසලේ පැවැත්වූවා නම් දරුවන්ට හරි හැටියට නෑසෙන්න ඉඩ තිබුණු බොහෝ වටිනා දේශනයන් අද පැහැදිලි ව අසා ගැනීමේ පහසුකම සැළසුණා. කීර්තිමත් ආදි ශිෂ්‍යාවන්ගේ කතාවන් සම්පූර්ණයෙන්, පැහැදිලි ව අසා ගැනීමට ලැබීම දරුවන්ට තමන් යා යුතු මග පිළිබඳ අදහසක් හිතට ගෙන එනවා.

    රට යහපත් අයුරින් පවතින කාලයක වුණත් ඇයි අපිට මේ වගේ සරළ ව මෙවැනි කටයුතු අහවරක් කරන්න බැරි? ලෝකය ම තම තමන්ගේ සියලු කටයුතු අනිවරතේ සංකීර්ණ කරගෙන කියලා හිතෙන්නේ නැද්ද? වෙලාවකට කල්පනා කර කර ඉද්දි කොරෝනා සමය නිසා කෙතරම් නම් සංකීර්ණ කටයුතු ඉතාමත් සරළ ව කරගන්න මිනිස්සු හුරු වෙලා ද කියලා කල්පනා වෙනවා. ඒ ගැනත් වෙලාවක ලියන්න ඔනෑ.

    අද රාත්‍රීයේ සර්ව රාත්‍රික පරිත්‍රාණ ධර්ම දේශනාවක් Zoom හා Youtube Live ඔස්සේ පැවැත්වීමට ගෝතමී විද්‍යාලය කටයුතු සියල්ල සූදානම් කර අවසන්.

    සිය විදුහලේ 75 වන සංවත්සර සැමරුම වෙනුවෙන් සම්ප්‍රදායට ගරු කරමින් සංවිධානය කළ යුතු ව තිබෙන සියලු කාරණා සමාජ දුරස්ථභාවය පවත්වාගෙන යමින් ඉටු කරමින් රටට ආදර්ශයක් ගෙනා ගෝතමී බාලිකා විද්‍යාලයට අපගේ සුබ පැතුම්!




Tuesday, June 15, 2021

154. වීදි සරන ළය - 01

  

    මේ මවිසින් ඇත්ත පුවත්පතට වසර කිහිපයකට පෙර පරිවර්තනය කළ, ඉංග්‍රීසි බසින් වූ ග්‍රන්ථයක හැඳින්වීම සහ ඊට පසු පළ කෙරුනු ලිපියයි. මුල් රචකයාගේ නිසි අවසරය මත පරිවර්තනය ආරම්භ කෙරුණු මෙම ඉංග්‍රීසි ග්‍රන්ථය, ලිපි පෙළ අවසානයේ සිංහල බසින් ග්‍රන්ථයක් ලෙස සම්පාදනය කිරීමේ බලාපොරොත්තුව අප වෙත වූවත්, ඇත්ත පුවත්පත නතරවීමෙන් පසු එම කටයුත්ත යම් පමණකට අඩාල විය. පසුව නැවතත් පරිවර්තන කටයුත්ත ආරම්භ කෙරුණු අතර ‌මුල පටන් එම ලිපි පෙළ නිදහස් සිතුවිලි පාඨකයින් වෙත ඉදිරිපත් කිරීම අපගේ බලාපොරොත්තුවයි.






ආරම්භක ලිපිය


    පර්යේෂණාත්මක ලේඛනයෙහි නියැලෙන වෘත්තිකයෙකු වන, ඉංග්‍රීසි ජාතික ජෙෆ් එල්ස් (Geoff Ells) මහතා කොළඹ බ්‍රිතාන්‍ය කවුන්සිලයේ වෘත්තීය පුහුණුකරුවෙකු වශයෙන් 2008 සැප්තැම්බර් මස සිට 2013 මාර්තු දක්වා වසර හතරකට අධික කාලයක් සේවයෙහි නියුතුව සිටියේය. ඒ අතරවාරයේදි, කොළඹ නගරයේ මංමාවත් හා ප්‍රසිද්ධ ස්ථාන සම්බන්ධයෙන් සිදු කරන ලද පර්යේෂණ හා නිරීක්ෂණ මතින් රචනා කරන්නට යෙදුණු COLOMBO JUMBO කෘතිය ඇසුරෙන් කළ අනුවර්තනය...


පරවියා සහ කොළ අඹ ගස


    ලන්දේසින්ගේ කොළඹ ලාංඡනයේ අඹ ගසක් සහ එහි වසා සිටින පරවියෙකු දැක්වෙයි. කොළඹ යන නාමය ඉපැද්දීමෙහි ලා මෙම පරවියාට විශේෂ තැනක් හිමිවුණු බව ඇතැමෙකුගේ මතය වේ. එයට හේතුව, පෘතුගීසි බසින් පරවියා “COLUMBUS - කොළම්බස්” යනුවෙන් හැඳීන්වීම නිසාය.


    පෘතුගීසි ජාතික ඉතිහාසඥයෙකු වන “DE QUEYROZ - ඩී කීරෝස්” නැමැති අයගේ යෝජනාව වූයේ කොළඹ - COLOMBO යන නාමය “කොළ-අඹ” යන වදන් එකතු වීමෙන් නිම වී ඇති බවයි.


    17 වන සියවසයේදී, කන්ද උඩරට රජුගේ සිරකරුවෙකු වූ ඉංග්‍රීසි ජාතික රොබර්ට් නොක්ස් ද මෙම කාරණය යම්තාක් දුරට ස්ථීර කරමින් කරුණු ඉදිරිපත් කරයි.


    කොළඹ නගරයේ බටහිරට වන්නට තිබුණා යැයි සැළකෙන, කිසිදා ඵල හට නොගත්, කොළ පමණක් තිබුණු අඹ ගසක් ස්වදේශීකයින් විසින් කොළ-අඹ ගස ලෙසින් හැඳින් වූ බවත්, පසු කාලීන ව කොළ අඹ -> කොළ-අඹෝ බවට හැරෙද්දී, ක්‍රිස්තියානීන් COLUMBUS සිහිකරනු වස් එය COLOMBO බවට හරවා ගන්නා ලද බවත් රොබට් නොක්ස් පවසයි.


    මේ අතර නූතන ලේඛකයෙකු වන හේරත් යන අය තමන්ගේ අදහස මෙසේ බෙදා ගනී.


    “සිංහලයින් කොළඹ හැඳින්වූ ආකාර දෙකක් තිබිණ. කොළොන්තොට සහ කොළ-අඹ යනු ඒ දෙ-ආකාරයයි. කොළ-අඹ ලෙස හැඳින්වූයේ ඒ සුප්‍රසිද්ධ ගෙඩි නැති, කොළ පමණක් ඇති අඹ ගස නිසා වන අතර එම ගස, පරම්පරා ගණනාවක් තිස්සේ කොළඹ කොටුවේ, Commissariat Street - කොමිසාරියෙට් වීදිය ආසන්නයේ විරාජමාන ව සිට, ප්‍රමුඛ බිම් සළකුණක් වශයෙන් ඉතිහාස ලේඛනයන් හී සිය අනන්‍යතාව සළකුණ කර ඇති බව පෙනෙන්නට තිබේ”


කොළොන්තොට


    කොළඹ නාමයෙහි උප්පත්තිය පිළිබඳ පැතිර ගිය තවත් මතයක් ලෙස, එහි මූලාරම්භයට වරායක් හෝ ගංගාවක් හේතු වූ බව පැවසෙන කතාව දැක්විය හැකිය. මුහුදු සංචාරයෙන් පසු යෝනක වෙළඳුන් රට ඇතුලට සිය යත්‍රා ඇතුලු කළේ කැළණි තොට හෙවත් කැළණි ගංගාවේ වරාය තුලිනි. කාලාන්තරයක් තිස්සේ කටවහරින් පැමිණි මේ වදන් කැළණි තොට -> කොළොන්තොට -> කැළැම්බෝ ලෙස වෙනස් වන්නට ඇති බව එම මතය දරණ අයවලුන්ගේ පිළිගැනීමයි. 19 සියවසයේ මුල් කාලයේ දී උපන් බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික දේශාටකයෙකු වන ශ්‍රීමත් එමර්සන් ටෙනන්ට් - SIR EMERSON TENNANT සිය ලේඛනයන් හී කැළණි ගංගාවේ නමින් කොළඹ යන නාමය බිඳි එන්නට ඇති බව පිළි ගන්නා අතර 20 වන සියවසයේ ඉතිහාසඥයෙකු වන එස්. ජී. පෙරේරා පියතුමා වඩා විස්තරාත්මක ව මෙම කාරණය සොයා බලයි. ඔහුට අනුව මෙම නාමය ඉපැද්දීමෙහි ලා හේතු වුණු ගංගාව වෙසෙසින් ම කැළණි ගඟ නොව, එහි අතු ගංගාවක් වන කොළොන් නම් වන ගංගාව විය යුතුය.


    “බොහෝ අයට මග හැරුණු කාරණයක් තිබෙනවා. කොළඹ හැඳීන්වීමේ දී සාහිත්‍යමය කටයුතු වලදී භාවිතා වන නම කොළොන්තොට වත්දී මට නිතර කල්පනා වුණු දේ නම්, ගිංතොටින් මුහුදට ගලා බහින්නේ ගිංගඟ නම්, කලුතරින් (කලුතොට) මුහුදට ගලා බහින්නේ කලුගඟ නම්, කොළොන්තොටින් මුහුදට යන ගංගාව ඉන්තේරුවෙන් ම කොළොන් ගඟ විය යුතු නොවේද යන්නයි” එසේ නම් කොහෙද මේ සැබෑ ම කොළොන්තොට?


    එයට පිළිතුර යෝජනා කරන්නේ කීර්තිමත් ලාංකිකයෙකු වන ශ්‍රීමත් පෝල් ඊ පීරිස් මහතා විසිනි.



    “සිංහලයින් විසින් එකල කොළොන්තොට යනුවෙන් හඳුන්වන ලද්දේ, වර්තමානයේ දී උතුරින් බංගසාල වීදීයෙන් ද, නැගෙනහිරින් හතරවන හරස් වීදියෙන් ද, දකුණින් මැලිබන් වීදියෙන් ද, බස්නාහිරින් ඉදිරි වීදියෙන් ද (Front Street - මල්වත්ත පාර), වටව ඇති, පිටකොටුව සීමාවෙන් හරි අඩකට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ආවරණය කරනා ඒ බිම්කඩයි. එකල එහි උතුරු හා දකුණු සීමා ජලයෙන් ද, බස්නාහිර සීමාව හා නැගෙනහිර සීමාවෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් වගුරු බිම් වලින් ද වට ව තිබුණා යැයි සැළකේ.”

Friday, June 11, 2021

153. අපි බිය වෙමු

    අපි බිය වෙමු.

    කොරෝනා සෑදීමෙන් ‌මියෙන්නට සිදුවේයැයි බිය වී අපි ප්‍රවේසම් වෙමු.

    කොරෝනාවෙන් මියෙන්නට වේ යැයි බියෙන් අපි එන්නත් ලබා ගතිමු. දැන් දෙවන එන්නත නිසි කලදී ලැබේදැයි නොලැබේදැයි යන අනියතය පිළිබඳ කල්පනාවෙන් පසුවෙමු.

    ඒ අතරේ එන්නත ලැබූ සෑම දෙනා ම වසර දෙකක් තුල මියෙතැයි සමාජ ජාල ඔස්සේ කෙස් ගස් දෙකඩ කරන තර්ක සහිත ව අහවල් විශ්ව විද්‍යාලයේ අහවල් මහාචාර්යයවරයා පැවසුවේ යැයි ලිපි සංසරණය වන අයුරු අපි දකිමු.

    නැවත අපි බිය වෙමු.

    වසර දෙකක්? ඔව් වසර දෙකක්!

    වසර අසූවක් ජීවත් වන්නට සිතා, කොරෝනාවෙන් මියෙන්නට බියෙන්, එන්නත් ලබා ගත් අපි ‌වසර දෙකකින් ‌මියෙන්නේලූ. ඉතින් අපි නැවත කම්පා වෙමු.

    ඒ තොරතුර නිවැරදි යැයි ගත්ත ද, අවම තරමින් අපට වසර දෙකක වගකීම් සහතිකයක් ලැබී තිබේ! ‌කෙනෙක් කොක්හඬලමින් පවසති.

    ඉරණම කියයි නම් මහමග සිඟන්නට‍
    උරුමකම් කිව හැකි ද රජගෙයි ඔටුන්නට

    අයියෝ! අවුරුදු දෙකයි! අවුරුදු දෙකයි! කියමින් විස්සෝප වෙමින් ඉන්නා අතරේ ඒ කියන ඊනියා වසර දෙක සම්පූර්ණ කරගන්න හැකිවේදැයි කවුරු නම් දනී ද?

    සුගිය දා වැහි වතුර ගංගාවලට පිරී, ගංගාවන් පිටාර ගලා, නාය ගොස්, පස් කඳු කඩා වැටී බොහෝ පිරිසක් මිය ගියහ.

    ඒ අයත් අපි වගේ ම කොරෝනාවෙන් මියෙන්නට බියෙන් සිටින්නට ඇති.

    පාරේ වාහන නොමැති, සංචරණ සීමා යුගයේ අධික වේගයෙන් වාහන ධාවනය කොට අනතුරට පත් වී කිහිප දෙනෙකු මිය ගොස් තිබේ. වසරේ වැඩි ම රිය අනතුරු සිදු වූ මාසය!

    ඒ අයත් අපි වගේ ම කොරෝනාවෙන් මියෙන්නට බියෙන් සිටින්නට ඇති.

    කොරෝනාවෙන් මියෙන්නට වේ යැයි බියෙන්, ප්‍රවේසම් වී එන්නත් ලබාගෙන දිවිය රැකගන්නට සිතද්දි, ඊටත් වඩා භයානක අවසානයක් අප වෙනුවෙන් මග බලා සිටී දැයි අපි නොදනිමු.

    ඉතින් අපි නොහඳුනාගත් අනතුරකට, ඒ අනතුරට පසු තවත් අනතුරකට, ඊටත් පසු වෙනත් අනතුරකට ආදී වශයෙන්, සදාකාලිකව ම බියෙන් සැඟවෙමින්, දුවමින් පසුවෙමු.





Monday, June 7, 2021

152. කාලය - අපි 80 දශකයේ තරු කැකුළියන් ද, 90 දශකයේ තරු කැකුළියන් ද?


    කාලෙන් කාලෙට විවිධ ගැහැනුන් මිනිසුන් අප ඇසුරට පත් වෙලා, සමහර අය ටික කලකින් මග දි නවතින අතරේ තවත් අය කාලාන්තරයක් හිත මිතුරුකම් පවත්වමින් රැඳී ඉන්නවා.

    සමහර කෙනෙක් යාවජීව සාමාජිකත්වයේ නිතර පෙනි පෙනී ඉන්න අතරේ තවත් කෙනෙක් පෙනී නොපෙනී ඉන්නවා.

    ඒ අතරේ නොපෙනී හිටියත් හිතවත්කම් වල වෙනසක් නොවන පිරිසකුත් ඉන්නවා.

    අන්තර්ජාලයේ සැරිසරන්න ගත්ත මුල් කාලයේ මීට අවුරුදු 10කට 15කට එපිට පටන් ගොඩනැගුණු එවැනි මිතුරු පිරිසක් තවමත් පෙනී නොපෙනී, ඉඳහිට මතුවෙවී, රැඳී ඉන්නවා. ඔයින් එක්කෙනෙක් ඒ පිරිසේ හිටපු කාන්තාවන් ව හැඳින්වූයේ, 70 දශකයේ තරු කැකුළියෝ, 80 දශකයේ තරු කැකුළියෝ ආදී වශයෙන්.

    පොඩි කාලේ ඉස්කෝලේ ගියා වගේ මතකයක් මට තියෙනවා. ඒ අතරේ ඉගෙනගත්තා වගේ මතක සමහර දේවල් ඉඳ හිට අවශ්‍ය තැන්වල දී මතුවෙන අවස්ථාත් තියෙනවා. ඒ වගේ මතකයේ රැඳුනු දෙයක් නිසා ඉහත කී භාවිතය වැරදි බව මට වැටහුණා. ඒ ඉගෙන ගත්තා වගේ මතක පාඩමට අනුව මං අයිති වෙන්න ඔනෑ 90 දශකයේ තරු කැකුළු ‌කුලකයට. ඒත් මේ අප‌ේ උගත් මිත්‍රයා භාවිතා කළේ 80 කුලකය. ඔය සාවද්‍ය භාවිතය ගැන මං ඒ අපේ සමුළු වලදි ටයිප් කළාදත් කොහෙද! වැඩක් වුණා කියලා මතක නම් නැහැ.

    පස්සේ මෑත කාලයේ දී අපේ, ප්‍රාග් ‌‌‌අයිතිහාසික (වචනය ටයිප් කරගන්න මතක නැහැ) යුගයේ පටන් බ්ලොග් ලියන හිතවතෙක් මුහුණු පොතේ, ඒ මා වැරදියි කියා කියන භාවිතය ම යොදා ගනිමින් ලිපියක් පළ කර තිබුණා. එහි දී මම ඒ ගැන ප්‍රතිචාර දැක්වූවා ම ඔහු පුදුම වුණා. අන්තර්ජාලය පිරික්සුවා ම ඔහු නිවැරදි බව හැඟෙන ලිපි මටත් හමු වුණා. මං ඉක්මනට-හිමිහිට පැත්තකට වුණා.



    වර්තමාන තත්ත්වය

    දුවගේ 7 වසර ගණිතය I කොටසේ 6 වන පාඩම, කාලය. පාඩමේ 3 වන පිටුවේ මෙන්න මෙහෙම තියෙනවා.

උපුටනය

* දශක

වසර 10ක කාල පරිච්ඡේදයක් දශකයක් ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. 1948 වර්ෂය සලකමු. එම වර්ෂය අයත් දශකයේ ප්‍රථම වසර වන්නේ 1941 වසර යි. එම දශකයේ අවසන් වසර වන්නේ 1950 වසර යි.

ක්‍රි.ව. 1 සිට - ක්‍රි.ව. 10 තෙක් පළමු දශකය වේ.

ක්‍රි.ව. 11 සිට - ක්‍රි.ව. 20 තෙක් දෙවන දශකය වේ.

ක්‍රි.ව. 1811 සිට - ක්‍රි.ව. 1820 තෙක් 182 වන දශකය වේ.

ක්‍රි.ව. 1951 සිට - ක්‍රි.ව. 1960 තෙක් 196 වන දශකය වේ.

ක්‍රි.ව. 2011 සිට - ක්‍රි.ව. 2020 තෙක් 202 වන දශකය වේ.

එනම් 1941 - 01 - 01 දින වේලාව 00:00 සිට 1950 දෙසැම්බර් 31 වැනි දින වේලාව 24:00 දක්වා ඇති කාලය දශකයකි. ‌මෙම දශකය 195 වන දශකය ලෙස ද හඳුන්වනු ලැබේ.

උපුටනය අවසන්

ඉතින්, නමසිය අසූ එකට පසු ඉපැදුනු අය 80 දශකයේ තරු ද, 90 දශකයේ තරු ද?

Sunday, January 31, 2021

667. පුවක් එෂැණිං - 63 - God works in mysterious ways & තණමල්විල කොල්ලෙක්...සීසන් - 2


ලික්ටන්ස්ටයින් සිතියම


God works in mysterious ways…

අපේ නන්දෙ සාර් වැඩ කරන්නෙ කාටවත් හිතාගන්ටවත් බැරි විදිහට..කුරුත හස්ත දූරදර්සී රාජ්ජිය නායකයෙක් කියන්නෙ අන්න අපේ නන්දෙ සාර් වගේ අය..

දැං බලමු එතුමා මේ පහුගිය සුමානෙ කොරපුදේ..ලික්ටන්ස්ටයින් කියල සුට්ටං රටක් එක්ක තානාපති සබඳතා පිහිටුවා ගන්ට කැබිනට් අනුමැතිය ගත්ත..දැං පොඩ්ඩක් බලමු එහෙම කරපු එකේ පල පොරෝජනේ මොකද්ද කියල..

ලික්ටන්ස්ටයින් රටේ මුලු භූමි ප්‍රමාණය වර්ග කිලෝ මීටර් 160යි. ජනගහනය 38,000ක්ද කොහෙද..ඉතිං ඔය හැමවෙලේම සාර්ගෙ වැරැද්දක්ම හොයන අපතයො නං එක එක කඩප්පුලි කතන්දර කියයි අහවල් දේකටද මෙහෙම සුට්ටං රටක් එක්ක තානාපති සබඳතා පිහිටුවා ගන්නෙ? ඔතන වෙන මොනව හරි යටි කූට්ටු වැඩක් තියනව..අරකද ..මේකද කියල.. නන්දෙ ඔහොම කලේ අරකටය මේකටය කියල..නෑ..එතුමා එහෙම කලේ අපේ රටේ මිනිස්සුන්ගෙ විසේසයෙන්ම සිස්ස සිස්සියාවන්ගෙ සාමාන්‍ය දැනුම එතකොට බූගෝලීය දැනුම දියුණු කිරීමේ පරම පවිත්තර චේතනාවෙං..

ඒක වෙන්නෙ මෙන්න මෙහෙමයිි..දැං ඔය ලික්ටන්ස්ටයින් එක්ක තානාපති සබඳතා පිහිටුවා ගත්ත කියල දැනගත්තම අපි කවුරුත් හොයල බලනව නෙවද මොකද්ද බොලේ මේ රට? කොහෙද මේක තියෙන්නෙ? මොකද්ද මේ රටේ වැදගත්කම කියල එහෙම නේද?

ඉතිං එහෙම හොයල බැලුවම මම දැනගත්ත ලික්ටන්ස්ටයින් කියන්නෙ Doubly landlocked countries කියන ජාතියෙ රටක් කියල. එහෙම Doubly landlocked රටවල් ලෝකෙටම තියෙන්නෙ දෙකයි..කොටිම්ම මම මේ දැං පැය බාගයක් වෙනකල්ම දැනගෙනවත් හිටියෙ නෑ Doubly landlocked countries කියල රටවල් ජාතියක් මේ ලෝකෙ තියනවයි කියලවත්.

Land locked country කියල කියන්නෙ යම් රටක සම්පූර්ණයෙන්ම ගොඩබිමින් වටවෙලා තියෙනවනම්... ඒ කියන්නෙ වෙන විදිහකට කිව්වොත් මුහුදක් හෝ සාගරයකට මායිම් නොවන රටක්..එතකොට Doubly land locked country කියන්නෙ ඒ රට වටේට තියන රටවලුත් Land locked countries උනහම. ලෝකෙම එහෙම රටවල් දෙකයි තියෙන්නෙ..ලික්ටන්ස්ටයින් සහ උස්බෙකිස්තානය..

අන්න බලන්න නන්දෙ හින්ද අපේ දැනුම කොයිතරං නම් දියුණු වෙනවද කියල..දැං සිරස ලස්සපති එකට උනත් බය නැතුව ගිහිල්ල අපිට උත්තර දෙතෑකි.

රැස්පොට් සාර්...ඔබට දුන් මනාපය වෙනුවෙන් කිසිදු දුකක් කණගාටුවක් මසිතෙහි කොහෙත්ම නැත.




තණමල්විල  සාර්ගේ ගැමි ආතල් එක පැවැත්වුනු
පොල් අතු මාළිගය



තණමල්විල කොල්ලෙක්...සීසන් - 2

"සාර්.."

"මොකද අයිසෙ?"

"සාර් අර නැගෙනහිර ජැටියෙ ප්‍රස්නෙ දුරදිග යනව වැඩියි..වරායෙ සේවකයො අකුරට වැඩ කිරීමේ ව්‍යාපාරක් අරගෙන යනවනෙ .."

"ඉතිං..?"

"ඉතිං කියන්නෙ ඒ වැඩේ හින්ද රටට සෑහෙන පාඩුවක්නෙ.. ඒ හින්ද ඒ ගැන හෙට අපි කතාකරල අවසන් තීරණයකට එමුද?"

"පිස්සුද අයිසෙ? හෙට මට තණමල්විල යන්ට තියනව.. "

"ඒ මොකටද සාර්? "

"ඒ මොකටද කියල අහන්නෙ? එහෙ පුදුම ප්‍රස්න ගොඩක්නෙ අයිසෙ තියෙන්නෙ..එව්ව වහාම විසඳන්ට ඕන.."

"ඒ කිව්වෙ සාර්? මේ වරායෙ ප්‍රස්නෙටත් වඩා වැදගත් ප්‍රස්නද තණමල්විල එව්ව? "

"එහෙනං එහෙනං..එහෙ මිනිස්සුන්ට ගංජා නීතිගත කරල ඕනය කියනව...හෝතඹුවො කුකුළො මරාගෙන කනව කියනව..එතනිං ගිහාම මාවවුලන් රෑ පුරාම රංචු ගැහිල මීගස් යට මී වැහි වහිනවයි කියනව.."

"හරි හරි ඇත්ත නේන්නං..වරායෙ ප්‍රස්නෙ වගේද එව්ව?..."

"අන්න තමුසෙට තේරුනා..අනික මම හෙට කොහොමත් යන්න ඕන..එහෙ ගහල තියනව අලුත්ම පොල් අතු මඩුවක්..මාර ගාම්බීරයි අයිසෙ..කණුවල පිදුරු අඹරල ඔතල..ෂෙහ් බලන්ට එපාය…"

"අම්මප?....නියමයිනෙ.."

"එහෙනං එහෙනං..මම කිව්ව මට පිදුරුවලිං ඔටුන්නකුත් හදල තියන්ටෙයි කියල..ඒත් එහෙ සංවිදායක මන්ඩලේ ඒකට ඒ හැටි කැමැත්තක් නෑ…"

"එහෙමද? "

"ඒකනෙ..අනික අයිසෙ ප්‍රස්න අහන්ට කොල්ලො කට්ටියක් වෙනම සූදානං කරල තියනව.. සුම්බර එහෙම ඔලුවෙ ඔතල..ආතල්ම වැඩේ කියන්න් උං ප්‍රස්න අහන්නෙ විසාල පලු ගහක් උඩ හදපු අට්ටාලයක් උඩට නැඟල.."

Tuesday, January 19, 2021

666. උඳුපියලිය මල්….....



උඳුපියලිය මල්

අපේ ගේ ඉස්සරහ තියනව පොඩි තණකොළ පිටැන්නක්. පිට්ටනියට පිටැන්න කියන්නෙ දකුණෙ ඈයො නොහොත් ගෝල් ග්ලැඩියේටර්ස්ල. පනිට්ටුව, සාළුව එව්ව දකුණෙ ඈයො බාවිතා කරනවයි කියල හැමෝන්ම දන්න වචන නෙව. සෑනා කියල දකුණු රටේ කස්ටිය සතෙකුට කියනව අහල තියද ඔහෙල?

පිටැන්න කිව්වට මේ අඩි පහක් වගෙ පළල එතනින් ගිහාම අඩි හතළිහක් වගෙ දිග කෑල්ලක්. පර්චස් දොළහක් අරගෙන ඒකෙනුත් පර්චස් තුනක් විතර ගෙදරට එන පාරට ගියාම ඉතුරු කෑල්ලෙ ගේ හදපුවහම ඔය ඉතිං මිදුලක්ය කියල ඉතුරු වෙච්චි හරිය තමා..මක්ක කොරන්නෙයි?

ඉතිං පහුගිය දවසක උදේ අටාමාරට විතර මම ඔය පිටැන්නෙ ඇවිද ඇවිද හිටිය එහාට මෙහාට. අර සක්මන් කරනව කියන්නෙ. "සක්මන් කරන මලුවේදී බැඳි හාද...දස්කොන් මගෙ නමට ජීවිතෙ දෙනවාද?"...ඔය දස්කොන් හිටියයි කියන්නෙ හඟුරන්කෙත..පහුගිය අවුරුද්දෙ දෙසැම්බර් 22 වෙනිද මම තවත් මිතුරන් හතර දෙනෙකුත් එක්ක ගියා හඟුරන්කෙත ඔය දස්කොන් හොයාගෙන..දස්කොන් හොයාගෙන කිව්වට ඇත්තටම ගියේ ගල් බෝලයක් හොයාගෙන...හෙහ්..හෙහ්..ඒ කතාව මෙහෙමයි...

ඔය උඩරට රාජධානිය තිබ්බ කාලෙ රාජද්‍රෝහී චෝදනාවට වැරදි කාරියන් වෙන රදළ කුලයේ කාන්තාවන්ට දුන්නු දඬුවම තමයි දියේ ගිල්වා මරණයට පත් කිරීම..
අර ඇහැලේපොල කුමාරිහාමි එහෙම මැරුවෙ කකුලට ගලක් බැඳල බෝගම්බර වැඩේ ගිල්ලවල  කියලනෙ කියන්නෙ...ඉතිං ඔය එහෙම වැඩවලට පාවිච්චි කරපු ගල් බෝලයක් හඟුරන්කෙත තියනවයි කියල ඒක හොයන්නයි අපි ගියේ..

නිදිගේ පංචතන්තරේ ලියන නිමල් ගොයියයි, ප්‍රා උන්නැහෙයි, නිදිගෙ අතිජාත මිත්‍රයෙක් වන නෙවිල් ලොක්කයි..එතකොට ඕස්ට්‍රේලියාවේ වෙසෙන සිරිබිරිස් මලයයි..අපි කට්ටිය තමයි ඔන්න ඔය ගල් බෝල එක්ස්පෙඩිෂන් එකට ගියේ..මාර ජොලි ගමන ඒක...ගල් බෝලයක්නං අපිට හොයාගන්ට බැරිවුනා..නිදි අවුරුදු විස්සකට වගෙ ඉස්සර එහෙම එකක් දැකල තියනව ඔය දස්කොන් ගැන හොයන්ට හඟුරන්කෙත ගියපු වෙලාවක..

සිරිබිරිස් ලංකාවට ආපු වෙලාවක (සිරිබිරිස් හොඳ එකා..ඕකා තමයි අර සිබිල් වෙත්තසිංහ මහත්මිය හම්බවෙන්න ගිහිල්ල මම පොඩි කාලෙ එතුමියගෙ තදබල රසිකයෙක්ය එහෙම කියල එතුමියගෙ කුඩහොරා පොතේ "ආදර රවි පුතාට.." කියල සටහනක් එහෙම ලියවගෙන මට ගෙනත් දුන්නෙ..) ඉතිං ගිය දෙසැම්බරේ සිරා ලංකාවට ආපු වෙලාවෙ මාව බැහැ දකින්නම ඕනය කියපු පාර නිදියි ප්‍රායි දෙන්න තමයි ඔය නුවර එන ගමන ලෑස්ති කරල තියෙන්නෙ..ඒ පාර දඹුලු සහ තලගොයි වගේ ඒත් එක්කම අර ගල් බෝල ගැනත් හොයමුකො බලන්න කියලයි හඟුරන්කෙත ගියේ.

හරි කොහොම හරි එදා තකහනියක් ගියාට ගල් බෝල හම්බවුනේ නම් නෑ. පස්සෙ අපි අපේ ගෙදර ඇවිල්ල පොඩි අඩියක් ගහන අතරෙ  උඩරට ඉතිහාසය පිළිබඳ ප්‍රාමාණික විද්වතෙක්වන ප්‍රාගෙ යාලුවෙකුගෙන් කෝල් කරල ඇහුවම කිව්වෙ එහෙම දෙයක් ගැන නම් අහල නැතය, බොහෝවිට ඔය බොහොම සුමටව මට්ටම් කරපු ගල් බෝලනම් එකත් එකටම කාලතුවක්කු උණ්ඩ වෙන්ට ඇතිය කියල. පස්සෙ අපිටත් හිතුන එහෙම තමයි වෙන්ට ඇත්තෙ කියල. අනික කාගෙ හරි කකුලක බැඳල දියේ ගිල්ලපුවහම  ඔය ගල්බෝලෙ එදා ඉඳල වැවේ හරි ගඟේ හරි ඒ ගිල්ලවපු තැන ජලාසයෙ පතුලෙනෙ තියෙන්නෙ. එහෙම එකක් ඔය විදිහට සුමටව බෝලයක් වගෙ හදන එකේ කිසිම තේරුමක් නැතිය කියලත් අපි කතා වුනා.

හැබැයි අනික අතට එහෙමම කියන්ටත් බෑ. දැං බලමුකො ඔය අනුරාධපුරේ එහෙම පරණ සංඝාරාමවල තියෙන කැසිකිළි. මුත්‍රා කරන්ට පාවිච්චි කලාට එව්වයෙ තියෙන කැටයම් දැක්කම පිස්සු හැදෙනව.ඒ කාලෙ ඉතිං රාජ අණනෙ. අරම කරපිය මෙහෙම කරපිය කියල රජ්ජුරුවො කිව්වම "හා ඒ මොකටද? ඒකෙ කිසිම තේරුමක් නෑනෙ.." අය එහෙම කියන්ට පුලුවන්ය. "එහෙයි දේවයන් වහන්ස" කියල කියපු හැටියට කරන එකයි තියෙන්නෙ. 

හරි ඔය අපේ හඟුරන්කෙත චාරිකාව ගැන ලියන්ටම ඕමනය කියල එදා ඉඳලම හිතගෙන ඉන්නව ඔන්න බලමු ඒකෙත් හැටි හරියටම අවුරුද්දකුත් ගියා තාම ඒ වැඩේ කෙරුනෙ නැහැ නෙව. වෙලාවකට මට හිතෙනව ඒ කාලෙ වගෙ රජ කෙනෙක් ඉඳල "එම්බල ලියාපිය ඒ විස්තරේ දවස් තුනක් ඇතුලත. නැත්තං තගේ හිස ගසා දානවා බල දැනගිය..." කියල රාජාඥාවක් නිකුත් කලානම් ඔන්න බොහෝවිට වැඩේ කෙරෙයි..හරි හරි පුලුවන් ඉක්මනට ඒ විස්තරේ ලියන්නම්කො..

හරි ආය එමුකො අපේ ගේ ඉස්සරහ පිටැන්නට. මම කිව්වනෙ පිටැන්නෙ මම සක්මන් කරමින් හිටියයි කියල. ඔය පිටැන්නෙ අර මොනවද ඕස්ට්‍රේලියන් තණකොළද මැලේසියන් තණකොළද කියල ජාතියක් වවල තිබ්බට දැං ඒ තණකොළ අතර සෑහෙන්න උඳුපියලියත් වැවිල තියනව. ඒ අතර තව රටේ නැති වල පැල ජාතියි ඇඹුල් ඇඹිලිය එහෙමත් වැවෙනව. මම ඉතිං සති දෙහෙකට විතර සැරයක් ඇඟට ව්‍යායාමෙකටත් එක්ක හොඳයිනෙ කියල ඔය වැවිල තියෙන අනවශ්‍ය පැළෑටි අතිම්ම ගලවල දානව.පොඩි තණකොළ කපන මැසිමක් තිබ්බට අතිං ගලවල දාන එක ලේසියි. ඇඟටත් හොඳයි.

හැබැයි ඉතිං විනාඩි හතර පහක් නැමිල වල් ගලවනකොට දණිස් දෙක කැක්කුං අල්ලනව. ඒ වෙලාවට පොඩ්ඩක් කොන්ද දිගඇරගෙන එහෙම ඉඳල ආයම වැඩේ පටං ගන්නව..වැඩේ කියන්නෙ දණිස් එතකොට කොන්දට එහෙමත් මගේ වයසමනෙ..ඒකයි අවුල..මක් කරන්නෙයි ඉතිං?

හරි අර මම සක්මන් කරමින් හිටියයි කිව්වෙ උදේ පාන්දර උඳු පියලිය ගොල්ලක වැටිච්චි පිණි මතින් සක්මන් කරන එක හොඳයි කියනව නොයෙක් ලෙඩ රෝගවලට..ඇත්තද නම් මන්ද..වැඩේ ආතල් හින්ද මම ඉතිං ඔහෙ කොරනව...

ඉතිං පහුගිය දවසක මම උදේම ඔය උඳුපියලිය ගොල්ලෙ සක්මන් කරන්ට ආහම මෙන්න යකෝ මුලු පිටැන්නම දම්පාට සුට්ටි සුට්ටි මල් වලින් පිරිල..ඒ ඇවිල්ල උඳුපියලිය මල්..බලන්ට ලස්සනයි..ඒ දම්පාට මල් අතරෙ පාන්දර වැටිච්චි පිණි කැට දිලිසෙනව උදේ ඉර අව්ව වැටිල..ඔහොම පුංචි පුංචි මල් පිපිච්ච පිට්ටනියකට ඉංගිරිසියෙන් කියන්නෙ බ්ලූම්ෆීල්ඩ් (Bloomfield) කියල...(උඩ පින්තූරෙ බලන්ටලාකො...)

බ්ලූම්ෆීල්ඩ් කියල ක්‍රිකට් ක්ලබ් එකක් තියනව දන්නව නේද? 77,78,79 කාලෙ විතර අපේ ප්‍රියතම ක්‍රිකට් ක්ලබ් එක ඇවිල්ල ඔය බ්ලූම්ෆීල්ඩ් එක. ඒකට ප්‍රධානම හේතුව බ්ලූම්ෆීල්ඩ් එකට ක්‍රීඩා කරපු ක්‍රීඩකයින් බහුතරයක් ආදි නාලන්දීයයන්. බන්දුල වර්ණපුර, ලලිත් කළුපෙරුම, ජයන්ත සෙනෙවිරත්න..අපි ඒ කාලෙ සති අන්තයෙ බ්ලූම්ෆීල්ඩ් මැච් එකක් තියනවනං කොහොම හරි ටියුෂන් ක්ලාස් කට් නොවෙන්ට පැය දෙකක් වත් ගිහිල්ල මැච් එක බලනව. අපිට ඒ කාලෙ හරිම ප්‍රශ්ණයක් තිබ්බ මේ බ්ලූම්ෆීල්ඩ් කියන වචනෙ තේරුම මොකක්ද කියන එක....

හැබැයි ඉතිං ඔය කොච්චර බ්ලූම්ෆීල්ඩ් ටීම් එක ගහන මැච් බැලුවත් බ්ලූම්ෆීල්ඩ් කියන වචනෙ තේරුම නම් අපි දැනගෙන උන්නෙ නෑ කිව්වම මොකද?

අන්තර්ජාලෙ තියා ජංගම දුරකථනවත් නොතිබිච්ච ඒ කාලෙ ඔය වගෙ නොදන්න වචනෙක තේරුම වගෙ දෙයක් දැනගන්ට තිබ්බ එකම ක්‍රමේ තමයි ඒ ගැන මනා අවබෝධයක් තියෙන වැඩිහිටියෙක්ගෙන් නැත්නම් ගුරුවරයෙක්ගෙන් අහල දැනගන්න එක. අර බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති බහුශ්‍රැත පඬිවරු කියල පරණ පොත්වල කියන්නෙ..ආන්න එහෙම කෙනෙක් හොයල අහල දැනගන්න එක..

අන්තර්ජාලය හින්ද ඇත්තටම දැන් ඒ බොහෝ ඇසූ පීරූ බහුශ්‍රැත උදවියට තියන තැන නැතුව ගිහිල්ල..අන්තර් ජාලය - තොරතුරු සුපිරි මාවත (ඉන්ටෙර්නෙට් - Information superhighway) අන්න එහෙමයි 1993 විතර අන්තර්ජාලය ලංකාවට ආපු දවස්වල අන්තර්ජාලය කියන්නෙ මොකක්ද? ඒකෙං ගන්න පුලුවන් ප්‍රයෝජන මොනවද? කියල හඳුන්වල දුන්නු ජාතික රූපවාහිනී වැඩසටහනක අන්තර්ජාලය හඳුන්වල දුන්නෙ. 

වැඩ සටහනේ නම "අන්තර්ජාලය ඔබේ නිවසට" මෙහෙයවූයේ ටී.එම්.ජී.චන්ද්‍රසේකර... ඒ දවස්වල මට මතක විදිහට රූපවාහිනියෙ වැඩ සටහන් සම්පාදකවරෙයෙක්. එයාට තමයි අර මතකද ආචාර්ය මර්වින් සිල්වා රූපවාහිනියට පැනල යකා නටල ගැහුවෙ එහෙම. ඒ වෙනකොට එයා රූපවාහිනියෙ ප්‍රවෘත්ති අධ්‍යක්ෂ ද කොහෙද...

හරි ආයම බ්ලූම්ෆීල්ඩ් එකට ආවොත් අපි අන්තිමට ඒ වචනෙ තේරුම අහගත්තෙ අපේ ඒ දවස්වල ඉංග්‍රීසි මාස්ටර් මිස්ටර් නෙල්සන් මෙන්ඩිස් මහත්මයාගෙන්. අපි එක අවුරුද්දක් (අවුරුද්දක් කිව්වට මාස හතරක් විතර ඇත්තම කිව්වොත්) ඒ ලෙවල් වෙනුවට සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුවෙ නව අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති අනුව හඳුන්වා දීපු ජාතික උසස් අධ්‍යාපන සහතිකපත්‍ර පංතියෙ ඉගෙන ගත්තනෙ. ඒකට කෙටියෙන් කිව්වෙ H.N.C.E. කියල. විෂයයන් අටක් තිබ්බ. ඉංග්‍රීසිත් එක විෂයයක්. අපිට ඉංග්‍රීසි ඉගැන්නුවෙ නෙල්සන් මෙන්ඩිස් මහත්මයා. එතුමා වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ දක්ෂ ක්‍රිකට් පුහුණුකරුවෙක් විදිහට. ඒ කිට්ටුවම වගෙ එතුමා ගුරු සේවයෙන් ඉවත්වෙලා සිංගර් ශ්‍රී ලංකා සමාගමේ මෙහෙයුම් කළමණාකාර වගෙ තනතුරකට ගියා. එතුමාගෙ වැඩිමහලු සහෝදරය තමයි ආනන්දෙ උගන්නපු ලයනල් මෙන්ඩිස් මහත්මයා.

ඔන්න බලමු තණකොළ පිට්ටනියෙ පිපිල තිබ්බ උඳුපියලිය මලෙන් පටන්ගත්තු කතන්දරේ අන්තිමට කොහෙ කොහෙ ගිහිල්ලද නතර උනේ? නැද්ද?..මෙහෙම කතා ලියන එකට සමහර උදවිය පඳුරු තලනවයි කියලත් කියනව.. ඒත් මම වඩාත්ම කැමති අර තිස්ස අබේසේකර මහත්මය එතුමාගෙ හරිම අපූරු පොතකට දාල තියන නම දාන්න මේ වගෙ කතන්දර ශෛලියකට.."අයාලේ ගිය සිතක සටහන්."..හෙහ්..හෙහ්...හෙහ්..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...