Thursday, December 18, 2014

294. නිල් කට්රොල් මල්.......



 පියුමක් රැගත් ළඳ - අජන්තාවේ සිතුවමකි 

සූව දශකයෙහි මැදභාගයෙහි පමණ දඹුල්ලෙහි කාර්මික විද්‍යාලයක් ඇරඹුනු වහාම මම රැකියාවන්හි නියුක්තවූවන් උදෙසා එහි පැවැත්වෙන බවට රජයේ ගැසට් පත්‍රයෙහි පළකොට තිබූ අර්ධකාලීන වෘත්තීය පාඨමාලාවක් සඳහා අයදුම් කළෙමි. 


අපොස උසස්පෙළ විභාගයෙන් අනතුරුව සැලසුම්කරණය පිළිබඳ එක් අවුරුදු කාර්මික විද්‍යාල පාඨමාලාවක් හැදෑරීමෙන් අනතුරුව මම රැකියාවක් කිරීමට තීරණය කළෙමි. මේ වනවිට මගේ මව්පියන් දෙදෙනාම විශ්‍රාම ලබා සිටියෝය. රජයේ සේවයෙන් ලැබුණු වැටුප හැරුණුකල වෙනත් කිසිදු ආදායම් මාර්ගයක් නොවූ ඔවුන්හට දරුවන් තිදෙනෙකුට ආහාරපාන, ඇඳුම් පැළඳුම් සහ අධ්‍යාපනය ලබාදෙනවාට අමතරව තම පවුල් වෙනුවෙන්ද මාස්පතා යම් වියදමක් දැරීම අනිවාර්ය වූයෙන් සැලකියයුතු මුදලක් මහජන බැංකුවෙහි පවත්වාගෙන ගිය ඔවුන්ගේ හවුල් ගිණුමෙහි කිසිදිනෙක ඉතිරි නොවීය. 



එබැවින් විශ්‍රාම ලැබූ මතු එතෙක් පදිංචිව හුන් රජයේ නිල නිවස ආපසු භාරදුන් ඉක්බිති ඉඳුම් හිටුම් ගැටළුව මතුවන බව දත් ඔවුහු විශ්‍රාම යාමට වසරකට පමණ පෙර තමන් වැර වෑයමෙන් ඉතිරිකොට තිබූ සුළු මුදල සහ ඉඩමක් මිළදී ගැනීම උදෙසා එදවස රජයේ සේවකයින්හට රාජ්‍ය බැංකුවලින් ලබාදුන් ණය මුදල ද උපයෝගී කොටගෙන මවගේ පාරම්පරික නිවස ආසන්නයේම පැරණි මාදිලියේ නිවසක් සහිත කුඩා ඉඩම් කැබැල්ලක් මිලයට ගත්හ. 


1984 වසරෙහි ජූනි මස මුල් සතියේ දිනෙක පුරා සතළිස් වසක රජයේ සේවයට සමුදුන් මපියාණෝ සියළු රජයේ සේවකයින්ට පොදුවූ ස්ථානමාරු ලැබ දිවයින පුරා කල සංචාරයට තිත තබා වසරකට පෙර මිළදීගත් නිවසෙහි අඹුදරුවන්ද කැටුව පදිංචි විය. 

ඒ වනවිට මගේ කුළුඳුල් රැකියාවෙහි නිරතව හුන් බැවින් මම අනුරාධපුරයෙහිම නතර වූයෙමි. කාර්මික විද්‍යාල පාඨමාලාව හදාරන අවදියෙහි දැන හඳුනාගත් මිතුරකුගේ මාර්ගයෙන් ඔහුගේ නිවසට යාබද නිවසෙහි මාස කිහිපයක් ද ඉන්පසු තවත් මගේ කාර්මික විද්‍යාල මිතුරකු හා සමඟ ඔහුගේ බන්ධානාගාර නිළ නිවසෙහිද මම කල් ගත කළෙමි.( දෙවනුව සඳහන් කල මා මිතුරා කාර්මික විද්‍යාල පාඨමාලාව අතරමඟ අතැර බන්ධනාගාර සේවයට එක්වූ බව මෙහි ලා සඳහන් කල යුතුය ) 

මාසය අවසානයෙහි සැළකිය යුතු මුදලක් අතට පත්වුනු එසේම දෙමව්පිය අධීක්ෂණයකින් තොරව ගතවුනු වසර අඩකට ආසන්න ඒ කාලය සිහිපත් වන කල අදටද මසිතේ හටගනුයේ සියුම් සතුටක් හා සමඟ මුසුවුනු කණගාටුවක් වන් හැඟීමකි. 

යන්තමට අකුරු කියවිය හැකි අවධියට එළඹෙන්නාත් සමඟම අතට අසුවන ඕනෑම පොතක් දිවා රාත්‍රී නොතකා කියවීමේ පුරුද්ද හේතුකොටගෙන පුරාණ ඉතිහාස කථා කෙරෙහි මසිත හටගත් නොතිත් ඇල්ම වඩාත් වර්ධනය වූයේ එවකට රට පාලනය කල සිරිමා බණ්ඩාරනායක මැතිණියගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුතු සමගි පෙරමුණු රජය විසින් නව විෂයමාලා නිර්දේශය යටතේ සයවන පංතියෙහි පටන් ඉගැන්වීමට නියම කොට තිබුණු සමාජ අධ්‍යයනය විෂයය හේතුකොටගෙනය. 

නයිල් නදී ශිෂ්ඨාචාරයෙන් ඇරඹී දෙගංමැදි රාජ්‍යය, හොවැංහෝ නදිය අසබඩ පැනනැඟි චීන ශිෂ්ඨාචාරය හරහා මොජෙන්ජෝදාරෝ හරප්පා කරා ඇදී ආ මානව සංවර්ධනය ඉන්පසු ග්‍රීක සහ රෝම සභ්‍යත්වයන් වෙත යොමුවු අයුරු විෂයභාර ගුරුවරයා වූ ජයසේකර මහතා විස්තර කරනු තුදුස් වියේ පමණ පසුවූ අප අසා සිටියේ අයාගත් දෑසිනි. 

සමාජ අධ්‍යයනය විෂයයට අදාල එක් ක්‍රියාකාරකමක් ලෙස ඒ ඒ විෂයය ඒකකයට සම්බන්ධ රූප හෝ වෙනත් යම් චිත්‍ර සටහන් එක් රැස්කොට අලවා අප එකිනෙකා විසින් C.R.‍ ප්‍රමාණයේ පොතක් සකස් කිරීම අනිවාර්ය විය. ( ඒ හැඳින්වූයේ ක්ෂේත්‍ර පොත නොහොත් Scrap Book යන නාමයෙනි. ) 

ප්‍රධාන පොත්හල්වලින් මිළදීගත හැකි ජාතික වීරයින්ගේ රූප අඩංගු පත්‍රිකාව හැරුණු විට වර්තමානයෙහි මෙන් අන්තර්ජාලය මඟින් අවශ්‍ය ඕනෑම රූපයක් එකෙණෙහි බාගත කොට ගැනීමෙහි පහසුකම් පිළිබඳව සිහිනෙන් හෝ අසා නොතිබුණු අප බොහෝවිට කලේ චිත්‍රශිල්පයෙහි දක්ෂ වැඩිමල් සොහොයුරකු / සොහොයුරියක ලවා හෝ මව්පියන්ගෙන් කෙනෙකු ලවා අදාල චිත්‍ර අන්දවා ගැනීමය.මපියා චිත්‍ර ශිල්පයෙහි සැළකියයුතු නිපුණත්වයක් දැක්වූයෙන් ඒ කාර්යය ඔහුට භාරවූයේ නිරායාසයෙනි. 

ඔහු විසින් පැන්සලෙන් ඇඳ ඉන්දියානු තින්තෙන් හැඩ දැමූ සුමේරියානු පූජකවරයෙකුගේ උඩුකය පිළිමයක රේඛා චිත්‍රය මොහොතක් දෑස පියාගත් කල මට දැනුදු මැවී පෙනෙනුයේ දශක සතරක කාලය එක් සැනෙකින් නිමේශයකට හකුළුවා ලමිනි. 

මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජයා විසින් පර්සියාවේ ඩේරියස් රජු තීරණාත්මකව පරාජයකල අර්බෙලා හි සටන පිළිබිඹුවන සිතුවම ද එලෙසම මගේ මතකයෙහි නොමැකෙන ලෙස සටහන්ව ඇත. 

මෙලෙස ඉතිහාසය පිළිබඳව මසිත පිරී ඉතිරුනු අසීමිත ආශාව සහ උනන්දුව නිසාම කුළුඳුල් රැකියාව ලෙස ඉතිහාසය සහ පුරාවිද්‍යාව අධ්‍යයනයෙහි සහ සංරක්ෂණයෙහි නිරත ආයතනයකට සම්බන්ධ වන්නට ලැබීම මම පෙරකල පුණ්‍ය කර්මයක් පළදීමක් ලෙස සැළකීමි. 

අනුරාධපුර අභයගිරි දාගැබ සහ ඒ අවට අක්කර දහස් ගනනක් පුරා පැතිරි සංඝාවාස, විවේක ශාලා, සන්නිපාත ශාලා, රෝහල් ආදියෙන් සැදුම්ලත් අභයගිරි විහාර සංකීර්ණයෙහි සංරක්ෂණ කටයුතුවලට සම්බන්ධව ජීවිතයෙහි අරුණෝදයෙහි ගතකල ඒ වසරකට මඳක් අධික කාලය පසු කලෙක මගේ ජීවිතයෙහි මහත් බලපෑමක් ඇතිකල බව කිවහොත් ඒ කිසිසේත්ම අසත්‍යයක් නොවේ. 

සඳ පහන් රැයක අභයගිරි දාගැබෙහි සළපතල මළුවෙහි එරමිණිය ගොතා හිඳින සඳ, සඳ රැසින් නැහැවී ගිය මළුවෙහි වසර දහස් ගණනකට පෙර සුදුවතින් සැරසුණු සහස් සංඛ්‍යාත උවසුන් උවැසියන් දොහොත් මුදුන් තබා හිටිපියවර සෙල්මුවා පිළිම මෙන් හිඳ සෑය නමදිනු මම දුටුවේ වරක් දෙවරක් නොවේ. එසේ වැඳුම් පිදුම් ලැබූ මේ අසහාය චෛත්‍යරාජයාණන් අද වල් බිහිව නටබුන්ව ගොස් ඇති අයුරු ජීවිතයේ අනිත්‍යය මෙනෙහි කිරීමට අපූර්ව නිමිත්තක් නොවේද? 

මහමෙවුනාවේ කොහොඹ තුරු පත් අතරින් පුන්සඳ එබී බලනා රාත්‍රියක සමාධි පිළිමය ඉදිරිපිට හිඳ බුදු හිමියන්ගේ ශාන්තවූ වත දෙස අනිමිස ලෝචනයෙන් බලා හිඳීමෙන් සිතට දැනෙනා නිරාමිස සුවය මෙදියත වෙන කිසිදු අයුරකින් ලබාගතහැකිවේ යයි මම කිසිසේත්ම නොසිතමි. 

භාරතයෙහි ප්‍රථම අග්‍රාමාත්‍ය ජවහර්ලාල් නේරු තුමා දිවයිනට පැමිණි සෑම විටෙකම සමාධි පිළිමය අසල සුළු කාලයක් හෝ ගත කිරීමට අමතක නොකළේය. 

ඉන්දීය නිදහස් අරගලයේදී බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් සිරගත කල කල්හි ඔහුගේ සිතට මහත් සැනසුමක් ගෙන දුන්නේ සමාධි පිළිමයේ කුඩා අනුරුවක් බව නේරු චරිතාපදානයෙහි සඳහන්වන බව මගේ මතකයේ ඇත. 

මා හා සමකාලීනව සීගිරිය ව්‍යාපෘතියෙහි නේවාසික සැළසුම් ශිල්පී ලෙස සේවය කල සරත් අනුරාධපුර කාර්මික විද්‍යාලයෙහි මට එක් වසරක් ජේෂ්ඨයකි.නොයෙක් නේවාසික වැඩමුළු ආදියට සහභාගිවන කල අප නවාතැන් ගත්තේ සීගිරිය පැරණි පුරාවිද්‍යා සංචාරක නිවාසය පිටුපස පිහිටා තිබූ ඔහුගේ නිල නිවාසයෙහිය. 

මා පිය මිතුර/මිතුරිය, කාලය මෙසේ ගෙවී ගියේය. පුරාවිද්‍යා ආයතනයෙහි සේවයෙන් ඉවත්වූ මම අර්ධ රාජ්‍ය වාරිමාර්ග ආයතනක සේවයක එක්වූයේ ආර්ථිකය මෙන්ම මතු දියුණුවද සැළකීමෙනි. 

මේ වනවිට අප මිලදීගත් පැරණි පන්නයේ නිවසෙහි පදිංචිව හුන් මව්පියෝ එහි සැළසුම සම්පූර්ණයෙන් වෙනස් කොට නව නිවෙසක් ඉදිකිරීමේ කටයුත්තට මුල පුරා සිටියහ. වැර වෑයමෙන් ඔවුන් ඉතිරිකොටගත් මුදල් මේ වනවිට සැලකියයුතු ප්‍රතිශතයක් වැයවී තිබුණෙන් බොහෝවිට නිවසෙහි ඉදිකිරීම් කටයුතු කෙරුණේ මවිසින් ඉතිරිකොට යැවූ මුදලිනි. එබැවින් මේ කියන කාල වකවානුව වනවිට මා සතුව සෑමවිටම පැවතියේ එදිනෙදා වියදමට ද නොසෑහෙන අයුරු ස්වල්ප මුදලකි. එහෙත් රැකියාවෙහි මතු දියුණුව උදෙසාම සහ අනාගත ආයෝජනයක් ලෙස මම දඹුල්ල කාර්මික විද්‍යාලයෙහි පාඨමාලාව හැදෑරීමට තීරණය කලෙමි. 

මා සමඟ සේවය කල මිතුරෝ කිහිප දෙනෙක්ද මා සමඟම පාඨමාලාවට අයදුම් කළෝය.දේශන පැවැත්වෙනුයේ සතියේ දින හතරක සවස්කාලයේ බව අයදුම්කිරීම පිළිබඳ විස්තර පළවූ ගැසට් පත්‍රයෙහි පළවිය.එහෙත් විදුහල්පති තුමා සමඟ සාකච්ඡා කොට පංති පැවැත්වීම සති අන්තයට යොදා ගැන්මට අපි සමත්වීමු. සෙනසුරාදා හිමිදිරියෙහි කඳවුරෙන් පිටත්ව දඹුල්ලට පැමිණ සම්පූර්ණ දවසම පංතිවලට සහභාගීවන අප බොහෝවිට එදින රාත්‍රිය ගත කලේ සීගිරියෙහි අප හිතවත් සරත් හා සමඟ ඔහුගේ නිල නිවාසයෙහිය. 

( සමාවන්න....මෙපවත් ඔබට පැවසීමට අතපසු විය. එකල මා හා සමඟ එකම පුරාවිද්‍යා ආයතනයෙහි සීගිරිය ව්‍යාපෘතියෙහි සේවය කල මා මිතුරු සරත් ද අප සමඟ පාඨමාලාව හැදෑරීමට එක්ව සිටියේය. ) 

පාඨමාලාවෙහි පළමු වසර ගෙවී ගියේ අසුරු සැණෙකිනි. දෙවන වසරෙහිද අඩක් පමණ ගෙවීයන්නට ඇත.එක් සතිඅන්තයක ඉරිදාව පසළොස්වක පොහෝ දිනයකි. සෙනසුරාදා පංති අවසානයේ මගේ මිතුරෝ සියළුදෙන තම නිවෙස් බලා පිටත්වූයේ ඊලඟ සතියේ මුල් දින දෙක හෝ තුන නිවාඩු අනුමත කොටගෙනය. ඒ ආසන්නම බෘහස්පතින්දා මාසික වැටුප ලබාදීම ද මේ නිවෙස් බලා යෑමට ඉවහල් විය. හදිසියේ මපියාණන් රෝගී වූ හෙයින් දින තුනක් නිවාඩු ලබා නිවෙස බලා ගිය මම නැවත සේවයට වාර්තාකලේ ඉකුත් බදාදා බැවින් යලි ගෙදර නොගොස් සෙනසුරාදා පංති අවසානයේ ආපසු වැඩබිම බලා යාමට මම තීරණය කොටගෙන සිටියෙමි. 

" දැං උඹ මොකටද බං මේ රෑ තනියම යන්නෙ? හෙට මොකවත් අත්‍යාවශ්‍ය වැඩක් තියෙනවද? " 

කදුරුවෙල බසයක් බලාපොරොත්තුවෙන් මා හා සමඟ දඹුල්ල මංසන්ධියෙහි රැඳී සිටි සරත් එක්වරම මදෙස හැරී බලා විමසීය. විශේෂිත ආර්ථික මධ්‍යස්ථානය ඇරඹීම හේතුවෙන් දඹුල්ල නොනිදන නගරය යනුවෙන් විරුදාවලි ලැබීම තවත් වසර කිහිපයක් අනාගතයේ වූ එදවස රාත්‍රි හතේ කණිසම ආසන්න වෙද්දී සියළු කඩපිල් දොර ලෑලි වලින් ආවරණය වී තැනින් තැන වැතිර පසුවන අයාලේ යන ගවයින් කිහිප දෙනෙකු හැරෙන්නට දඹුල්ල නගරය නින්දට යන්නේය. 

" එහෙමට අත්‍යාවශ්‍ය වැඩක් කියලනං නෑ මචං..ඒත් මම යන්න හිතුවෙ උඹලගෙ ක්වාටර්ස් එකට ගියාය කියල ආය මොනව කරන්නද? සර්කිට් එකේ තියන දෙයක් කාල බුදියනව මිසක..ආය හෙට උදේ ආපහු යන්ට එපාය අලුතෙන්ම ලෑස්තිවෙලා...හෙහ්,හෙහ්," 

" මේ හෙට පාළොස්වක නේද?අද හඳ පායල තියෙයි නියමෙට..මට මතකයි උඹ ඒ කාලෙ ඉඳල කිව්ව පුරා හඳ පායපු පාළොස්වක දවසක සීගිරිය ගල උඩ පැය තුන හතරක් ඉන්ට ආසයි කියල. ඒ ගැන කොච්චරවත් කතා කලාට උඹට මචං ඒ අත්දැකීම විඳින්ට බැරිවුනානෙ. මොකද කියන්නෙ? අද යමු රෑ සීගිරි නඟින්ට හඳ පානෙ.." 

අනුරාධපුරයෙහි අභයගිරි ව්‍යාපෘතියෙහි සේවය කල සමයෙහි සිටම පුරා සඳ පෑයූ රාත්‍රියක සීගිරි පව්ව තරණය කිරීමට මා තුල වූයේ බලවත් ආශාවකි. ඒ ආශාව වඩාත් තීව්‍ර වූයේ හත් අට වරක්ම ඒ අත්දැකීම ලබාසිටි සරත්ගේ ඒ පිළිබඳ වර්ණනාව ඇසූ අනතුරුවය.එහෙත් පුරාවිද්‍යා ව්‍යාපෘතියේ සේවයෙන් ඉවත්වනතෙක්ම මට ඒ සඳහා අවස්ථාවක් නොලැබිණි. 

" අන්න මල්ලි වැඩේ...යමු..යමු..යමු...මගෙ ඒ කාලෙ ඉඳලම දොළ දුකක්නෙ ඕක...උඹට මතකනෙ.." 

සුරත සරත්ගේ ගෙල වටා යවා ඔහු තරව වැළඳ ගනිමින් මම පැවසූයෙමි. 

" බඩ පුරා බත්කාල සීගිරි නඟින්ට බෑ බං..ඉඳහංකො යන ගමන්ම සර්කිට් එකේ අප්පුහාමි අයියට කියල යමු රොටි හත අටක් හදල ලුණු මිරිසකුත් කොටල තියන්ටෙයි කියල. උණුවතුර බෝතලේට තේ එකකුත් දාගෙන යමු. ආ....මේ ගල උඩ මාර හීතලයි. හුලඟත් එක්ක. උඹට මම දෙන්නං ජර්සි එකකුයි කං වැහෙන්ට බූල් තොප්පියකුයි..." 

හබරණ මාර්ගයේ ධාවනය වූ අප රැගත් පෞද්ගලික බස් රිය ඉනාමළුව මංසන්ධියෙන් දකුණට හරවනවාත් සමඟම සරත් මදෙස හැරී බලා පැවසීය. 

සීගිරිය පැරණි සංචාරක බංගලාව ආචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන මහතා තිස් හෝ හතළිස් වන දශකයේ වසර දහස් ගණනක් පොළව තුල වැලලී තිබූ සීගිරි ආශ්චර්යය යලි මතුකොට ගනු උදෙසා කැණීම් කරන අවධියේ ඔහුගේ නවාතැනයි.එහි ආලින්දයෙහි සිහගිරි පව්ව එක එල්ලේ දර්ශනය වන එක කෙළවරක ඒ මහා පුරුෂයා දවස පුරා කල කැණීම් වලින් වෙහෙසට පත්ව විවේකගත් වේවැලින් වියන ලද කළුවර දික් සඟලා පුටුවක් මා මේ කියන දශක දෙකහමාරකට පෙර ද එහි තිබිණි. 

සඳ කිරණින් නැහැවීගිය සිහගිරිය පර්වත මස්තකයේ මනහර දර්ශනය සිත අමන්දානන්දයට පත්කලේ නිරායාසයෙනි.සීගිරියට නැගෙනහිර දෙසින් සඳ රැසින් නැහැවෙමින් බබලන්නේ පිදුරංගල විහාරයයි.. සීගිරියෙහි වැනි වූ බිතු සිතුවම් බොහෝ ගනනක් එහි ලෙන් වලද ඇතිමුත් ඒවා බොහොමයක් කාලයේ රුදුරු ග්‍රහණයට හසුව විනාශවී ගොසිනි. හාත්පස නරඹමින් සිසිල් සුලඟෙහි පහස විඳිමින් බොහෝ වේලාවක් ගත කල මම ගඩොලින් බැඳි පියගැට පෙල තරණය කොට කාශ්‍යපයන්ගේ මාළිගා සංකීර්ණයට ඇතුල් වූයෙමි. එදවස ආලකමන්දාධිපති කුවේරයින් මෙන් සර්වාභරණ විභූෂිතව කාශ්‍යප රජතුමන් අහසේ දිදුලන විදුලි දහරාවන් සේ ලෙලෙනා රූමත් නාටිකාංගනාවන්ගේ අයස්කාන්ත රැඟුම් නැරඹීමට භාවිතා කලේ යයි ප්‍රචලිත පර්වත මස්තකයේ නැගෙනහිර දෙසට ආසන්නව පිහිටි ශෛලමය ආසනය මත බද්ධ පර්යංකයෙන් හිඳගත් මම උඩ සාක්කුවෙහි වූ කඩදාසියක එතූව ප්‍රවේශමෙන් දිගහැර කලිසම් සාක්කුවෙන් ගත් ගිණිපෙට්ටියෙන් කූරක් ගසා දල්වා ගතිමි. 

ළයපුරා ඉහලට ඇදුනු දුම බොහෝ වෙලා රැඳී සිට ඉක්බිති නාසයෙන් සෙමින් පිටවූයේ මා දෑස් තරව පියවමිනි. සුළං රැල්ලත් සමඟ පැතිර ගිය ඊටම ආවේණික නාසය විනිවිදින කටුක ගන්ධයත් සමඟ යාර දහයක පමණ මෑතින් වූ පොකුණ අසල හුන් සරත් වහා මදෙස හැරී බලා පියගැටපෙල නැඟ එන්නට විය. 

" කොහෙන්ද බං ඔය? " 

පියගැට පෙල මැදදීම ඔහු මහ හඬින් විමසීය. 

" කෑනොගහ මෙන්න මෙහෙ වරෙං බං...මේක මම සර්කිට් එකේ අප්පුහාමි අයියට කියල ගෙන්න ගත්ත. උඹ අර නාගන්ට කියල ගිය වෙලාවෙ. " 

" මල මඟුලයි..උඹත් කරන වැඩ..දැන් අප්පුහාමි අයිය සැක කරයි මාත් මේකට සම්බන්ධයි කියල…" 

" පිස්සුද බං ? අප්පුහාමි අයිය සැක කරන්නෙ නෑ.." 

" ඈ? ඒ කොහොමද උඹ ෂුවර් එකටම කියන්නෙ? " 

" ආය සැක කරන්ඩ දෙයක් නෑ බං .මම ඒ මනුස්සයට කිව්වෙ මෙව්ව උඹටයි කියල…" 

" තොගෙ *******……" 

සරත් මහ හඬින් සිනාසුනේය. ළය පුරා තවත් වරක් ඇදි දුමාරයෙහි බලපෑම දැඩිව දැනෙන්නට වූයෙන් මම ද ඔහු හා එකව හඬ නඟා සිනාසුනෙමි. 

" දියං මටත් උගුරක්….." 

සරත් සුරත දිගුකලේය. කමිසයේ උඩ සාක්කුවට වමතෙහි දබරැඟිල්ල සහ මැදගිල්ල සීරුවෙන් ඇතුල්කොට මම එහිවූ තවත් කඩදාසියක එතූවක් පිටතට ගෙන ඔහු වෙත දිගු කලෙමි. 

" අප්පට සිරි තව එකක් තියනවද? අප්පුව ගේන්නෙ පොල්අත්තාවෙ බඩු..ආය නෑ ඇපලෝ එකොළහ තමයි...හිහ්,හිහ්, " 

පොල්අත්තාව යනු පිදුරංගල විහාරයට නුදුරින් වන මැද පිහිටි කුඩා ගම්මානයකි. හේන් ගොවිතැන මෙන්ම දඩයමද එහි වසන අර්ධ වනචාරී ගැමියන්ගේ ප්‍රධාන ජීවනෝපායන් වූහ.සිහගිරි ගමනට වසර දෙකකට පමණ පසුදිනක තවත් සඳපහන් රැයක පොල් අත්තාවේ වැව අසල වූ හේනක සුවිසල් පළු රුකක තැනූ දඩ මැස්සක හිඳ ගතකල අමතක නොවන රාත්‍රියක සුන්දර මතක සටහන්ද මේ ලියන මොහොතේදී මගේ සිහියට නැඟෙන්නේ නිරායාසයෙනි. 

කෙමෙන් දණිස් වේදනා ගෙන දෙන්නට වූයෙන් මම දණිස් දිගහැර ශෛලමය ආසනයෙහි හොඳහැටි හිඳගෙන පසුපසවූ ගඩොල් බිත්තියට හිස තබා දෑස් විවර කොට එක එල්ලේ හිස් මුදුනට ඉහළින් පායා දිලෙන පුන් සඳ මඬල දෙස බලා සිටියෙමි. කෙමෙන් මා දෑස් පියවෙන්නට වූයේ අනායාසයෙනි. 

තැනින්තැන විශාල රුක් ගොමු වලින් සමන්විත වුවද හිස ගිනිලන තරමේ උණුසුමක් නිකුත් කරමින් දැවෙන තැනිතලා මුඩුබිමක් ඔස්සේ දිවෙනා කරත්ත පාරක් ඔස්සේ ගමන් කරමින් හුන්නේ යොවුන් වියේ අපරභාගයට ලඟාවෙමින් සිටිනා තරුණයෙකි. කිසිසේත් පැහැපත් නොවූ ඔහුගේ ඡවි වර්ණය කළු සහ තළ එලලු අතර වූ වර්ණයක් ගත් අතර ඝණ බැම සඟල සහ මුහුණ පුරා වර්ධනය වූ මුදු ගැසුණු රැවුල ගෙන දුන්නේ ප්‍රතාපවත් එමෙන්ම දුටුවන් සිත්හි එක්වරම තැතිගැන්මක් ඇතිකරවන සුලු පෙනුමෙකි. 

ඉතා කලාතුරකින් දුර බැහැර වන්දනාවක වන් චාරිකාවක යෙදෙන කල්හි ඒකාංශ කොට උරපලා හඳිනා ශ්වේත වර්ණ සළුවක් හැරුණු කල උඩුකය නිරාවණිතව කල්ගත කරනා පුරුෂයින් වසනා මේ දේශයට මේ තරුණතෙමේ ආගන්තුක බව ඔහුගේ උඩුකය ආවරණය වූ මල්කම් කල තුනී රෙද්දකින් නිමවූ කංචුකයකට බොහෝසේ සමාන වූ වස්ත්‍රය කියාපෑවේය.එළෙසම ඔහුගේ දකුණු උරයෙහි රැඳි ඔලගුවක් වන් ඝන රෙද්දකින් නිමවූ පැස, දෙදණ තෙක් ආවරණය වූ සරුවාලය සහ දෙපය වැසුණු පදම් කල සමින් නිමැවුණු පාවහන් යුවල ද ඔහුගේ ආගන්තුක බවට අගුල්පත් තැබීය. 

දාහයෙන් දැවෙනා තැනිතලාව පසුකොට තුරුගොමුවෙන් මනා කොට සෙවණ වූ පෙදෙසකට පිවිසි පුරුෂ තෙමේ මාර්ගය අසලමවූ ගල් තලාවක හිඳගත්තේ තම උරයෙහිවූ ඔලගුවේ බරින් සැහැල්ලු වූයේ හමා එන සිහිල් මඳ නලෙහි පහස විඳිමින් විඩා නිවන්නට වූයේය. 

අනපේක්ෂිත ලෙස ඔහු හිඳසිටි ගල් තලාව පසුපස වන බූටෑව පීරාගෙන කරත්ත පාරට පිවිසියේ මැදිවයසේ පසුවූවෙකි. එක් උරයක රැඳි දුනු හී ඔහු දඩයක්කරුවකු බවද හිස් වූ දෑත අද දින දඩයම් අසාර්ථකවූ බවද කියා පෑවේය. නොහඳුනන අමුත්තා දෙස හකුළුවාගත් දෙබැමින් යුතුව මොහොතක් බලා සිටි අසාර්ථක දඩයක්කාරයා ගල් තලාවෙහි අසුන් ගත්තේ දුනුහී පසෙක තබමිනි. 

"මේ ඇත්තො මීට කලින් දුටු පුරුදු නම් නැතුවා.කොයිබකටද මේ ගිණි මද්දහනෙ? " 

දඩයක්කාරයා විමසූයේ හිස හරවා අමුත්තා දෙස බලා යලි ඉවත බලා හනිමිනි. 

" මම මේ පිදුරංගල ගම් දෙටුවගෙ ගෙදර හොයාගෙන යන්නෙ...තමුංට ඇහැකිද මට ඒ අයිරුව කියන්ට? " 

අමුත්තා ඔලගුවද කරට ගෙන නැඟී සිටියේ වැඩි කතා බහකට නොකැමැතිබව හඟවමිනි. 

" මේ පාර දිගටම ගියාම මහ විසාල නුගයක් හම්බ වේවි. ඒ නුගේ හෙවණෙ ඉඳල දකුණු අහ එක එල්ලේ බැලුවම ගල් බොරැල්ලට ඉහත්තාවෙ මාන හෙවිල්ලල ඇත්තෙ ගම් දෙටුවගෙ නිවහන්නෙ තමා." 

අමුත්තාගෙන් පැහැදිලිව ප්‍රකාශවූ සුහද කතාබහකට වූ නොකැමැත්ත හේතුකොටගෙන නොමනාපයට පත්වූ දඩයක්කාරයා පිළිතුරු දුන්නෙ ඉවත බලාගනිමිනි. 

දඩයක්කාරයාගේ නොමනාපය නුදුටුවාසේ අමුත්තා යලි මඟ වෙත පිළිපන්නේ ගම්දෙටුවාගේ නිවහන වෙතට යුහුසුලුව පියවර මනින්නට වූයේය. 

තවත් අඩ හෝරා අඩක් පමණ ඉක්ම ගිය ඉක්බිති යථෝක්ත වනස්පතිය වෙත ලඟාවූ ඔහුට ගම්දෙටුවාගෙ නිවස්නය දඩයක්කරයා අයිරු පැවසූ අයුරින්ම බොරැල්ල එපිටින් දර්ශනය වූයේය. උරයෙන් ගිලිහී යන ඔලගුව යලි සකස්කොටගනිමින් ආගන්තුකයා සෙමෙන් ගම්දෙටු නිවස්නයේ කඩුල්ල වෙත ළඟා වූයේය. කඩුල්ල එපිටින් වූ ගෙවත්ත පුරා මලින් ගැවසි මල් ගොමු යායකි. වතුසුද්ද, කොබෝලීල, දෑසමන්, සේපාලිකා ඈනොයෙක් මල් ගොමුවලින් හමා ආ මකරන්ද සුගන්ධය ආගන්තුකයාගේ ළය පුරා පිරීගියේ ඔහු මොහොතකට පසුගිය දශක දෙකකට ආසන්න කාලයක් ඔහුගේ නිවහන වූ ආශ්‍රම පරිශ්‍රයට යළි කැඳවා යමිනි. 

දෑස් පියාගත්වනම මකරන්ද සුගන්ධය විඳිමින් හුන් ඔහුගේ දැහැන් එක්වරම බිඳීගියේ නුදුරින් ඇසුණු සිහින් හඬින් ගැයුණු ගීයක හඬිනි. එකෙනෙහිම දෑස් හැර එදෙසට සෙමෙන් හිස හැරවු ඔහුගේ දෙනෙතට ලක්වූයේ ගීයක් මුමුණමින් දෑතින් ඔසවාගත් කුඩා මැටි කළයක් වැන්නකින් කටරොළු මල් යායකට ජලය වත් කරන පැහැපත් යුවතියකි. ලෝහිත වර්ණ රෙදි කඩකින් තුඟු පියයුරු තරව බැඳගත් ඕ දෙදණ යන්තමට ආවරණය වන පරිදි නොයෙක් වර්ණයෙන් රටා මැවුණු වස්ත්‍රයක් හැඳ හුන්නාය. 

අනපේක්ෂිත මේ දර්ශනයෙන් වික්ෂිප්තවූ ඔහු ඇසිපිය නොහෙලා ඈ දෙස බලා සිටින්නට වූයේය.තමා දෙස යමෙකු බලාසිටින බව සවනේන්ද්‍රියයකින් මෙන් වැටහුණු හෙයින්දෝ ඕ කරමින් හුන් කාර්යය නතරකොට හිස ඔසවා බැලුවාය. කිසිදින නොදුටු අමුත්තකු කඩුල්ල අසල සිට තමා දෙස ඇසිපිය කොහෙලා බලා හිඳිනු දුටු ඈඑක්වරම තැතිගත් නමුදු ඒ බවක් නොපෙන්වා කතා කළාය. 

" තමුන් කවුද? මොකද මෙතන කරන්නෙ? මොකක්ද උවමනාව? " 

කොතෙකුත් ඇසිපිය නොහෙලා ඈ දෙස බලා හිඳීම කිසිසේත්ම ආචාරශීලී නොවන බව දත් අමුත්තා එවර කතා කලේ ඉවත බලාගනිමිනි. 

" සමාවෙන්න, වරදක් සිදුවූයේනම්..මම බොහොම දුර බැහැර ඉඳල පැමිණෙන්නෙක්…" 

" එතකොට මෙහි පැමිණියේ කුමන අවශ්‍යතාවයකටද? " 

සුරතෙහි වූ කුඩා කළයක්වන් භාජනය කටරොළු ගොමුව ආවරණය වන පරිදි ඉදිකල ලී මැස්ස මත තැබූ ඕ එසේ විමසූයේ දෙබැම හකුළුවා ගනිමිනි. 

" මා මෙහි පැමිණියේ ගම් දෙටුවා හමුවීමටයි. " 

" ඒ මගේ පියාණන්...ඔහු යම් කාර්යයකට බැහැරක ගොසින්. එහෙත් තව හෝරා දෙකකින් පමණ ආපසු පැමිණෙන බව නිසැකයි. එතෙක් ඔබට පොරොත්තු විය හැකිනම් අර පෙනෙන ඇහැල ගස සෙවණේ තනා ඇති මැස්සක්. එහි ඔබට රැඳී සිටිය හැකියි මපියාණන් පෙරලා පැමිණෙනතෙක්. " 

" එහෙමයි, නැඟණිය. මම ඔබගේ පියාණන් පෙරලා පැමිණෙනතෙක් රැඳී සිටින්නම්. මම බොහෝ දුර බැහැර සිට පැමිණෙන්නෙක්. මට ඔහු හා සමග සාකච්ඡා කොට තීරණයකට එලඹ මිස ආපසු යා නොහැකියි. " 

" ඔබෙන් මෙසේ විමසීම නොතරම් නොවේනම් ඔබට මපියාණන් හමුවන්නට අවශ්‍ය කාරණය මම දැනගැනීමට කැමතියි. " 

" අහෝ ඒ කිසිසේත්ම සැඟවියයුතු යමක් නැහැ. පිදුරංගල විහාරයෙහි ලෙන් වල බිතු සිතුවම් අඳිනු උදෙසා ගම් දෙටුවා සිත්තරෙකු සොයමින් සිටින බව මට සැලවුනා. මා පැමිණියේ ඒ කාර්යය ඉටුකරදීමේ වගකීම මට පවරාගත හැකිබව පවසා ඊට ඔහුගෙන් අවසර ලබා ගැනීමටයි." 

එවර ඈ ඔහු වත දෙස දෑස් ඔසවා බලා සිටියේ මන්දස්මිතියකින් දෙතොල විකසිත වෙද්දීය. 

" ඔහෝ..ඔබ එසේනම් සිත්තරෙක්? ඔබ චිත්‍ර කලාව උගත්තේ කොහිද කියා විමසීමට..නැහැ , නැහැ සමාවන්න..මම එසේ විමසීම අයුතුයි..මපියාණන්ගේ අවශ්‍ය දෑ ඔබෙන් විමසාවි. එසේනම් ඔබ මා මීට ප්‍රථම පැවසී පරිදි අර ඇසළ ගස සෙවණෙහි විවේක ගන්න." 

එසේ පවසා ඕ තොමෝ යලිදු ජල බඳුන අතට ගත්තාය. 

" ඔබට බොහොසේ ස්තූතියි නැඟණියනි..ඔබගේ නම කුමක්දැයි විමසීමට මට අවසර.." 

" මම අහල්‍යා…" 

හිස ඔසවා ඔහු දෙස බලා සිනාසුනු ඈ යලි හිස පහතට නවා කරොළු මල් ගොමුවට ජලය ඉසින්නට වූවාය. 

" අහල්‍යා?? " 

එවදන ඔහුගේ මුවින් පිටවූයේ දුනුදියෙන් නික්මෙන්නාවූ හීයක් මෙනි. යලි හිස එසවූ ඈ උදක් ඔහුගේ වත දෙස බලා සිටින්නට වූයේ විමසුම් බැල්මක් දෙනෙතට නඟා ගනිමිනි. විළියෙන් බරව හිස පහතට නවාගත් ඔහුගේ දෑසට ලක්වූයේ ජලබිඳු පතිතව ප්‍රාණවත්ව එකිනෙකාට රහස් කොඳුරමින් සිනහසෙන්නාක් බඳු නිල් කටරොළු මල් සමූහයකි. 






Wednesday, December 10, 2014

293. විමලෙගෙ වාංපතුල් කතා 24 - මහා අලිසන්දිරි, ජෙන්ගිස් ඛාන්, ආතර් සී. ක්ලාර්ක් සමඟ අලින්ගේ අපේ කතා.......


Arthur C. Clarke - සිතුවම - Denis Gonchar

පහුගිය විමලෙගෙ වාංපතුල් කතාවෙ වරහං ඇරගෙන ඇරගෙන ගියා මිසක්ක එව්ව වහන්ට බැරිඋනා නෙව..රායිට් අද ඔන්න වරහන් වහන දවස. විදින් බ්‍රැකට්ස් තුල....අපිට හතේ පංතියෙ වාණිජ්‍යය විෂය කරපු මැඩම් තමයි එහෙම කියන්නෙ. 

" ළමයි ලියාගන්ට පොත් අරගෙන........ව්‍යාපාරයක් පවත්වාගෙන යාමේදී අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය නියමිත කාලසීමාවකට වරක් රැස්ව...... විදින් බ්‍රැකට්ස් තුල ලියාගන්ට.... තනි අයිතිකරුවකුගේ හිමිකාරත්වයෙන් යුත් ව්‍යාපාරයකදී මෙවන් තත්වයක් බල නොපායි වරහන් වහලා...සාමූහික තීරණ ගැනීම ව්‍යාපාරයෙහි අභිවෘද්ධියට හේතුවේ." 

දැං සූ එක ගැන දෙවෙනි කතන්දරේ..මේක කිව්වෙ අජිතය..අජිතය මතකයිනෙ නේද? අර පිළිස්සූ කුකුළකු නිසා ......කතාවෙ ඉන්නෙ..මගෙ අතිජාත මිත්තරය..අන්න ඒකා.. 

මේ අජිත් ඔය ගෙදර ගිහිල්ල ආයෙම ආපු දවසක හැන්දෑකරේ අපි කට්ටිය මිදුලෙ කොට්ටම්බ ගහ යට රවුමට පුටු තියාගෙන පොඩි සන්තර්පණයක නියැලෙමින් ඉන්දද්දි කියාපු කතාවක්..අජිතයගෙ වචන වලින්ම මෙහෙමයි.. 

" ඒයි අඩේ..මේක අහපල්ලකො මරු කතාවක් බං..අපෙ මාමගෙ හොඳම යාලුවෙක් වැඩ කරනව සූ එකේ.....මිනිහ තමයි මාම දැක්කිං මේ කතාව කියල තියෙන්නෙ. බොලාට මතකද දැනට මාස හතර පහකට ඉස්සෙල්ල සූ එකේ අර අලි සෙල්ලං වලදි ඇත් ගොව්වෙක් අලියගෙ කට ඇතුලට ඔලුව දාගෙන ඉන්දැද්දි එක පාරට අලිය ඔලුව හපල මිනිහ මලා..." 

ඇත්තටම එහෙම සීන් එකක් ඒ දවස්වල වුනානම් තමයි. අලිය ඔලුව හපල ඇත්ගොව්වෙක් මලා. 

ඉතිං අජිත කේසකම්බල කිව්ව විදිහට ඒ සූ එකේ අලි කතාව මෙහෙමයි, අජිත කේස කම්බල දන්නව නේද? බුදු හාමුදුරුවන්ගෙ කාලෙ හිටපු ෂඩ් ශාස්තෘ වරුන්ගෙන් එක්කෙනෙක්. ෂඩ් කියන්නෙ හය, තොටගමුවෙ ශ්‍රී රාහුල හාමුදුරුවන්ට කිව්වය කියන්නෙ ෂඩ් භාෂා පරමේෂ්වර . එහෙම විරුදාවලියක් දීල තියෙන්නෙ එතුමා භාෂා හයක් පරතෙරටම ඉගෙන ගත්තු හින්දය කියලයි කියන්නෙ.ඒ භාෂා හය ඇවිල්ල සංස්කෘත, ප්‍රාකෘත,මාගධි, පෛසාචි,සෞරසේනි සහ අපබ්‍රංස. 

" මේ යකා මොන අපබ්‍රංසයක් කියවනවද මංද...." එහෙම කියල මට පස් පඩංගුවෙ බණින්ට එහෙම ලෑස්ති වෙනවනං ඊට කලින් අපබ්‍රංස කියන්නෙ මොකක්ද කියල දැනගෙන ඉන්ට එපාය. අපබ්‍රංස කියන්නෙ ඒ දවස්වල උතුරු ඉන්දියාවෙ පැවතිච්ච ශාස්ත්‍රීය භාෂාවක් කියලයි කියන්නෙ. උගතුන් පඬිවරුන් අතර ශාස්ත්‍රීය කටයුතු සඳහාම භාවිතාවුනු වටහා ගැනීමට බොහොම අමාරු භාෂාවක් කියලයි කියවෙන්නෙ. තේරුංගන්ට අමාරු දෙයක් ඇහුණම ඒ මොන අපබ්‍රංසයක්ද ඒ? කියන්නෙ ආන්න ඒ හින්දයි. 

තේරුම් ගන්ට අපහසු දෙයකට උදාහරණ හැටියට අපි අතර තව භාවිතාවෙන වදනක් අංඩර දෙමළ.." මේ උඹේ අංඩර දෙමළ මට තේරෙන්නෙ නෑ. කියන දෙයක් සිංහලෙං කියපං " එහෙම අපි කියනවනෙ.ඒ වචනෙ ඇවිල්ල තියෙන්නෙ මෙහෙමයි. ඉන්දියාවෙ තමිල්නාඩුවට උතුරෙන් තියෙන්නෙ ආන්ද්‍ර ප්‍රදේශ් ප්‍රාන්තය. එහෙ භාෂාව ඇවිල්ල හිට තෙළිඟු. ආන්ද්‍ර ප්‍රදේශ් සහ තමිල්නාඩු මායිම කිට්ටුව වාසය කරන ආන්ද්‍ර ප්‍රදේශ් වැසියො කතාකරනවයි කියන්නෙ තෙළිඟු සහ දෙමළ මිශ්‍ර භාෂාවක්. ආන්ද්‍ර දෙමළ නොහොත් අපේ මුතුන් මිත්තන්ගෙ කටට හුරු විදිහට අංඩර දෙමළ වෙලා තියෙන්නෙ අන්න ඒ මිශ්‍ර භාෂාව. අපි අතරෙ ඒ වචනෙ පැතිරුණෙ කොහොමද කියල නම් ස්ථිර අදහසක් නෑ මම දන්න විදිහට. ඒත් ලංකාවට සුද්දංගෙ කාලෙ වෙලඳාමට හෝ තේ වතුවල වගෙ රැකියාවට එහෙම ආපු ඒ ආන්ද්‍ර දෙමළ කතාකරන මිනිස්සු හින්ද ඔය ව්‍යාවහාරය පැතිරුනයි කියල හිතන්ට ඉඩකඩ තියෙනව. නුපුරුදු දෙමළ භාෂාවක් කතා කරන මනුස්සයෙක් ගැන කියන්ට " ඒ මිනිහගෙ අංඩර දෙමළ මට තේරෙන්නෙ නෑ බොල " කියල කියන්ට ඇති මුලින්ම. 

හරි ආපහු යමු ෂඩ් ශාස්තෘ වරු ගාවට. පූරණ කස්සප, මක්ඛලී ගෝසාල, අජිත කේසකම්බල,කකුධ කච්ඡායන, සංජය බෙල්ලට්ඨිපුත්ත, නිගණ්ඨ නාතපුත්ත තමයි ඒ හය දෙනා.....හයේ හතේ වගෙ බුද්ධ ධර්මය විෂයට අපි ඔය නම් කට පාඩම් කලා. ඒ එක් එක්කෙනා දේශනා කල ධර්මය ගැන විස්තරේකුත් එක්ක. 

ෂඩ් ශාස්තෘවරු වගේම තමයි බුදු හාමුදුරුවන්ගෙ කාලෙ දඹදිව තිබුණු සොළොස්මහා ජනපදත් අපිට කටපාඩම්….අංග, මගධ, කාසි, කෝසල, වජ්ජි, මල්ල, චේදි, වතස, කුරු, . පංචාල,, මච්ඡ, සුරසේන , අස්සක, අවන්ති, ගන්ධාර, කාම්බෝජ …… 

ෂඩ් ශාස්තෘ වරුන් අතර අවසානයට කියවුණු නිඝන්ඨනාත පුත්ත ඇවිල්ල ජෛනාගමේ නිර්මාතෘවරයා. වර්ධමාන මහාවීර කියලත් එතුමාට කියනවා. දිගම්බර නොහොත් නිර්වස්ත්‍ර සහ ශ්වේතාම්බර නොහොත් සුදු පැහැ වස්ත්‍ර පමණක් අඳින කියල පස්සෙ කාලෙක ජෛනාගම කොටස් දෙකකට බෙදුනා. 

හතේ අටේ පන්තියෙදි වගෙ මුලින්ම කියවපු දවසෙ ඉඳල තාමත් මම හරිම කැමති පොතක් ඇවිල්ල ජයසේන ජයකොඩි මහත්මයගෙ " අමාවැස්ස"..ඔය අමාවැස්ස පොතේ එක තැනක තියනව බුදුන් වහන්සෙයි, වර්ධමාන මහාවීර තුමායි මුහුණට මුහුණ හමුවුණු අවස්ථාවක්. 

ඇත්තටම එහෙම දෙයක් කවමදාකවත් නොවෙන්ට ඇති.ඒත් ලේඛකයාගේ වරප්‍රසාදය ( Writer's Privilege) කියන්නෙ ඒක. ඇත්තටම කිසිම දිනක නොවුනු දෙයක් උනත් කිසි ප්‍රශ්නයක් නැතුව ලියන්ට පුලුවනි. තම තමන්ගෙ පරිකල්පන ශක්තිය විහිදෙන පරාසය තමයි එකම සීමාව. 

ආතර් සී. ක්ලාර්ක් මහත්මයගෙ සුප්‍රසිද්ධ සිව් ඈඳුතු විද්‍යා ප්‍රබන්ධය මතකනෙ, 2001 A Space Odyssey, 2010 Odyssey Two 2061 Odyssey Three සහ 3001 The Final Odyssey. 

එස්. එම්. බන්දුසීල මහත්මයගෙ විශිෂ්ඨ පරිවර්තනය, 2001 අභ්‍යාවකාශ වීර චාරිකා, ඒ වගේම කිසිදවසක අමතක වෙන එකක් නැහැ. මිනිස් පරිණාමයේ අතරමඟ සංධිස්ථානයක සුවිශේෂී භූමිකාවවකට පණදුන් අර්ධ වානර අර්ධ මනුෂ්‍ය හඳයා ( මුල් නවකතාවෙ Moon Watcher ).... ඒ වගේම තම සිතට එකඟව කටයුතු කිරීමට නොහැකිවීමෙන් හටගත් අධික ආතතිය දරාගත නොහැකිව තම මිනිස් සගයින් මරාදැමීමට උත්සාහ කරන සවිඥාණික පරිගණකය HAL 9000...කවදාවත් අමතක වෙන එකක් නෑ. 

( සිතට එකඟව කටයුතු කල නොහැකිව ආතතියට පත්වූ තව කෙනෙක් ගැන මතකයි නේද? හෙට අනිද්දට ආයෙම ඒ ආතතිය එන්ට බොහෝ දුරට ඉඩ තියෙනව....හෙහ්,හෙහ්, ) 

ඒ මොනව වුනත් බන්දුසීල මහත්මයගෙ ගැඹුරු මුහුද පරිවර්තනයට මම වඩාත් කැමතියි. ආචාර්ය ඩෙස්මන්ඩ් මොරිස්ගෙ The Naked Ape සහ Human Zoo පොත් දෙක නිරුවත් වානරයා සහ මනුසත් උයන යන නම් වලින් පරිවර්තනය කලෙත් බන්දුසීල මහත්මය. 

2001 Space Odyssey කථා මාලාව වගෙ ජනප්‍රිය නොවුනත් ක්ලාර්ක් මහත්මය ඈත අභ්‍යාවකාශයෙන් පැමිණෙන අපට වඩා බොහෝ දියුණු ජීවීන් පිලිබඳව තවත් කථා මාලා දෙකක් ලිව්ව. Rendezvous With Rama කථාවෙන් ඇරඹුනු රාමා කථා මාලාව පොත් හතරක් පුරා දිවෙනවා. Rama ii, Garden Of Rama සහ Rama Revealed අනුයාත පොත් තුන.රාමා කථාමාලාවෙ අවසාන පොත් තුන ක්ලාක් ලිව්වෙ Gentry Lee එක්ක හවුලෙ. 

තම ජීවිතයේ අවසාන කාලයෙදි ක්ලාක් මහත්මය ස්ටීවන් බැක්ස්ටර් එක්ක එකතුවෙලා ලිව්ව Time's Eye තුන් ඈඳුතු කථාව ඔහු ලියපු අනෙක් විද්‍යා ප්‍රබන්ධ කථා මාලාව.Time's Eye : A Time Odyssey පළවෙනි එක. දෙවෙනි එක Time Odyssey Two : Sunstorm , අවසාන කොටස Time Odyssey Three : Firstborn 

ඉතිං ලේඛකයාගේ වරප්‍රසාද ( Writer's Privilege ) ගැන කිය කිය ඉඳල ආතර් සී. ක්ලාක් ගැන වැල්වටාරං කියවන්නෙ මොකද කියල ප්‍රශ්නයක් නම් මේකයි ඒකට හේතුව. ඔය අන්තිමට කියපු Time's Eye කථා මාලාවෙ තියනව අපූරු යුද්ධයක් ගැන. මහා අලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජයා සහ ජෙන්ගිස් ඛාන් අතර මේ මහා සංග්‍රාමය සිද්ධ වෙන්නෙ බැබිලන් නගරය අසල. මහා අලිසන්දිරි අදිරාජයා හිටියයි කියන්නෙ ක්‍රි.පූ. 350 විතර. එතකොට ජෙංගිස් කාන් ගොයිය ක්‍රි.ව. 1200 වගෙ. ඒ අතර කාල පරතරය අවුරුදු 1500 වගෙ වෙනව. 

1860 ගණන් වල ඉන්දියාවෙ හිටපු බ්‍රිතාන්‍ය යුද සේනාංකයක් සහ 2037 වසරෙ එක්සත් ජාතීන්ගේ සාම හමුදාවට අනුයුක්තව රාජකාරි කරන බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවෙ ලුතිනන්වරියක් මහා ඇලෙක්සැන්ඩර්ට මේ සටනෙදි උදව් කරනව.මේ අභූත සිද්ධීන් මාලාව වෙන්නෙ අර මම කියපු බොහොම පැරණි සහ ඉතා දියුණු පිටසක්වල ජීවීන් ( ඔවුන් හැඳින්වෙන්නෙ Firstborn යන නමින් ) කාලය සහ අවකාශය එකිනෙක උඩ යට හරවල පෘථිවියෙ එකම අවස්ථාවෙ මිනිස් වර්ගයාගෙ ඉතිහාසයෙ විවිධ අවස්ථා නැවත නිරූපණය කරනව වගෙ දෙයක් කරන නිසා. ඒ අනුව පෘථියේ එකම විට සමාන්තරව ඕස්ට්‍රලෝපිතකස් මානවයින්, බැබිලෝනියානුවන්, ඇසිරියන් වරුන්, 19 වන සියවසේ ඉන්දියාවෙ සිටි බ්‍රිතාන්‍ය සේනාංකයක්, 2037 එක්සත් ජාතීන්ගෙ සාම හමුදාවට අනුයුක්ත නිලධාරීන් කණ්ඩායමක් වගේම මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් සහ ජෙන්ගිස් ඛානුත් උරෙන් උර ගැටී වාසය කරනව. 

මේ අද්භූත තත්වය හැඳින්වෙන්නෙ කාල ඛණ්ඩතාවය නැත්නම් Time Discontinuity හැටියට. අර ඉතාමත් දියුණු පිටසක්වල ජීවින් නැත්නම් Firstborn කට්ටිය මෙහෙම කරන්නෙ මිනිස් වර්ගයාගෙ පරිණාමයේ විවිධ අවස්ථා එකමවර නරඹල ඔවුන්ගෙ හැසිරීම අධ්‍යයනය කරල සුරක්ෂිතව ගබඩා කරල තබා ගන්ට. එහෙම කරන්නෙ ඔවුන් තීරණය කරල තියනව මිනිස් වර්ගයා සහමුලින්ම සමූලඝාතනය කොට දැමිය යුතුයි කියල. 

අප්පටසිරි ගජ නැන්දට කජුමද...නරකම නෑ නේද අජිතය සූ එක ගැන කියපු කතාව කියන්ට ඇවිල්ල තලපු පඳුරු තැලිල්ල. ඔහෙල ඔය පස් පඩංගුවෙ බැන්නට ඒකටත් තියෙන්ට ඕන පොඩි මෙව්ව එකක්...ඒ කිව්වෙ උපන්ගෙයි හැකියාවක් වගෙ එකක්...හෙහ්,හෙහ්, ...නැතිය කියනවද? 

රයිට් පහුගිය කතන්දරේ වරහං තියනව වහන්ට තුනක්..ඒ මෙහෙමයි...එක කොණ්ඩ කුරුල්ලන්ගෙ කතාව ..දෙක ...ඔළු කන අලියගෙ කතාව...තුන සූ එකේ ඇත් ගොව්වගෙ ඔලුව හපපු අලියගෙ කතාව. 

හරි ඉස්සෙල්ලම කොණ්ඩ කුරුල්ලංගෙ කතාව. 

හේ කුරුල්ලයි කොණ්ඩ කුරුල්ලයි අලිගැට පේර ගහේ කොල අතු අස්සෙ ඉඳගෙන කා කොටා ගන්නව. ඔය අස්සට කිරිල්ලියෝ දෙන්නත් ආපි. මෙවුං හතර දෙනාම පොල් පොදියට කොටා ගන්ට ලෑස්ති උනේ නැද්ද? එක පාරටම ගේ කුරුළු පිහාටු, කොණ්ඩ කුරුළු පිහාටු දසත විසිරුවාගෙන මුං හතර දෙනා එක පොදියට කඩා වැටිච්චි අප්පච්චිගෙ උකුල උඩට...උන්දැ කලබොල වෙච්චි පාර දනිපනි ගාල නැඟිටිච්චි. ඒ නැඟිටිල්ලට ඉඳගෙන උන්නු පුටුව විසික්ක වෙලා ගියා එතනම පිටිපස්සෙ තිබ්බ කෝප්ප කොල පඳුරගාවට. 

අප්පච්චිට තරහ ගිය පාර එහෙම්මම ගෙට ගියා පොතත් අරගෙන මොනවදෝ තොල මතුර මතුර, 

අපෙ අත්තම්මට හිතට හරිම නෑ මේ වෙච්චි දේ...ඔය අපෙ අත්තම්ම ඉන්නව නේද? අහ්..ඉන්නව නේද කියල නෙවෙයිනෙ කියන්ට ඕන..හිටිය නේද කියලයි..හරි ඔය අපෙ අත්තම්ම හිටිය නේද? අප්පච්චිට පුදුම ආදරයක් තිබ්බෙ.උන්දැගෙ බෑණා තමයි. ඒත් පුතෙකුට නැති ආදරයක් තිබ්බෙ. 

අම්ම ඔය හිටපු ගමං හිනා වෙවි කියනව " මෙයාට අම්මගෙ ආදරේ බලාපල්ලකො. අද මේ ගෙදරට ආපු මනුස්සයෙක් නං එකත් එකටම හිතන්නෙ ඔහේ පුතා මම ලේළි කියල..." අප්පච්චියි අත්තම්මයි දෙන්නම ඒ කතාව අහල හිනාවෙනව. 

හැබැයි අපරාදේ කියල කියන්ට බෑ මයෙ නැන්දම්මත් මට පුදුම ආදරයක් තිබ්බෙ. .ඔය අපෙ උන්දැ බොහොම වෙලාවට මගෙ කරේනෙ ඉන්නෙ. එව්වට අම්මා කැමතිම නෑ. පරණ උදවියනෙ ඉතිං ....ඒ එයාලගෙ ආකල්ප, එයාල හැදිච්චි විදිහ...අපි දෙන්න ඉතිං ඔය කුස්සියෙ බංකුවෙ ඉඳගෙන හවස තේ බොද්දි එහෙම අරුන්ද නිකමටවත් මගෙ කරට එහෙම හේත්තු උනොත් අම්ම රවනව.. 

" චුට්ටි දුව.ව.ව.. ....මොකද ඔය? ඔය පුතාගෙ කරේ නඟින්ට හදන්නෙ? ඔය බංකුවෙ ඉඩ මදිනං මේං මෙහෙට එන්ට " එහෙම කියල එයා ඉන්න පොඩි බංකුවෙ පැත්තකට වෙලා ඉඩ දෙනව. 

" අනේ අම්ම ඉන්ට ඕං ඔහොම.... බොරුවට කෑ නොගහ " එහම කියල අපේ උන්දැ තවත් මගෙ කරේ නඟිනව. 

දවල්ට කාල අපි දෙන්න ඔන්න යනව පොඩි ඇලට් එකක් දාන්ට. ඇඳට ගියාට මට එසැණින් නින්ද යන්නෙ නෑ. පොතක් හරි පත්තරයක් හරි සුට්ටක් කියවන්ටම ඕන. මම ඉතිං ඔව්ව කරනවට එයයි කැමති නෑ. 

" මොකද අනේ කරන්නෙ? මෙතනත් පොතක් ගත්තද? " කියල මගෙ උරෙස්ස දිහාට තුරුළු වෙනව. අම්ම කාල දවල්ට බුදියන්නෙ නෑ. ඔය වෙලාවට සාලෙ ඉඳගෙන අප්පච්චිගෙ ඉරිච්චි සරමක්, කමිසයක් එළලනව වගෙ මොකක් හරි කරනව. 

අම්ම සාලෙ ඉන්නව කියල මම දන්නවනෙ. අම්මට ඇහෙන්ටත් එක්ක මම කාමරේ ඉඳලම කෑගහනව " මොකක්ද අනේ මේ කරේ නඟින්ට එන්නෙ? පොඩ්ඩක් ඉන්නකො පැත්තකට වෙලා..." ඕක ඇහිල අම්ම සාලෙ ඉඳලම බණිනව අපෙ උන්දැට " චුට්ටි දුව..අනේ හැබෑට මොකද වෙලා තියෙන්නෙ?..එක විදිහකට ඉන්ට බැරි හැටියක් මම කියන්නෙ " 

" බොරු අම්මෙ ඔය...මම නැඟපු කරක් නෑ..අම්මටත් මෙයා කියන ඔක්කොම ඇත්ත. හරි ඉන්ටකො මම යනව එහා කාමරේට. එතකොට බැරිය නිදහසේ ඉන්ට ඕන විදිහට.." අපෙ උන්දැ මට රවාගෙනම ඇඳෙන් බහින්ට හදනව එයයිගෙ කොට්ට දෙකත් දෑතට අරගෙන...

" හරි හරි ඔහොම ඉන්ට ඔහොම ඉන්ට ..ආය ඔච්චර තරහ ගන්ට ඕනය ඕකට " මම එහෙම කියල එයාගෙ අතිං අල්ලල නතර කර ගන්නව. 

ඉතිං ආයෙම චුට්ටි කාලෙට යමු...අප්පච්චිට නිදහසේ පොත පොත බලාගන්ට හැටියක් නැතිවීම ගැන ඔන්න අත්තම්මට හරිම හිතට විස්සෝපයි. පහුවදා මම ඉස්කෝලෙ ඇරිල ඇවිදිල්ල කාල බත් ඇට හරහ වැටෙනටත් ඉස්සර ඔන්න උන්දැ මට කතා කරනව. 

" සුට්ටි පුතේ කාල ඉවරනං එන්ටකො අපි දෙන්න පොඩි වැඩක් කරන්ට.." 

" මොකක්ද අත්තම්මෙ? " 

" එන්ටකො මම කියඤ්ඤං..." 

" අර අනෝද ගහට හේත්තු කරල තියන ඉණි මඟ ගන්ටකො. ....පුතාට පුලුවනිද? මාත් පැත්තකිං අල්ලන්ටද? " 

" නෑ අත්තම්මෙ මට පුලුවනි. " 

ඔය ඉතිං අවුරුදු දොළහ දහතුන වගෙ වයසනෙ. වැඩිහිටියො වෙන්නෙ කොයි වෙලාවෙද කියල හීන මව මව ඉන්න කිසිම දෙයක් බෑ කියන්නෙ නැති කාලෙ නෙව. රට අඹ පිටපළු දෙහෙකට හරහට පටි ගහල හදල තිබ්බ ඒ ඉණිමඟ සෑහෙන බරක්. ඒත් කොහොම හරි කොට කළිසම එහෙම උස්සල ඇඳගෙන මම ඔය ඉණිමඟ උහාගෙන ගියා අත්තම්ම පිටිපස්සෙ. 

" මෙතනට හේත්තු කරන්ට...." උන්දැ අපේ ගරාජ් එකේ පිට බිත්තිය පෙන්නල කිව්ව. එහෙම කියල මගෙ අතට පරාළ ඇනේකුයි මිටියකුයි දුන්න. 

" දැන් බොහොම පරිස්සමට ඉණිමග දිගේ නැඟල අර බිත්තියෙ මැද හරියෙන් වගෙ වහලෙට වැහෙන තැනක් බලල මේ ඇණේ ගහන්ට බාගයක් විතර යටට බහින්ට. " 

" මොකටද අත්තම්මෙ? " 

" ඇණේ ගහන්ටකො ...ඊට පස්සෙ මම කියන්නං.." 

ඇණේ ගැහුවට පස්සෙ උන්දැ මගෙ අතට දුන්න මුදවපු කිරි ගෙනාපු සාමාන්‍ය තරමෙ වගෙ මුට්ටියක්. අම්මගෙ එක අයිය කෙනෙක් හිටියෙ ත්‍රිකුණාමලේ. වැඩකලේ දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවෙ. ඉස්කොලෙ නිවාඩු කාලෙ එහෙම එයාල අපෙ ගෙදර එනකොට මුදවපු කිරි මුට්ටි හතර පහක් ගේනව. ඒ එයිං එකක් ඔය. 

" මේ මුට්ටිය එල්ලන්ටකො ඔය ඇණේ.." 

මම මුට්ටිය එල්ලල බැස්ස. මුට්ටිය පතුලෙ තිබ්බ හිලක් හදල... 

" මේ කාටද අත්තම්මෙ? කොණ්ඩ කුරුල්ලන්ටද? ගේ කුරුල්ලන්ටද? " 

" කාට හරි කමක් නෑ. දෙගොල්ලටම තියෙන්නෙ එක ගෙදරක් හින්දනෙ උං කා කොටා ගන්නෙ..දැං ගෙවල් දෙකක් තියන හින්ද දෙගොල්ල සමාදානෙං ඉඳීවි…" 

හැබෑටම එදායිං පස්සෙ ගේ කුරුළු - කොණ්ඩ කුරුළු යුද්දෙ සදහටම ඉවරයක් වුනා. අළුත් ගෙදරට කොණ්ඩයො ජෝඩුව ආව. ගේ කුරුල්ලො පරණ ගෙදර තනි අයිති කාරයො වුනා ආයෙමත්.අප්පච්චි නිවී සැනසිල්ලෙ අලිපේර ගහ යට පුටුව තියාගෙන පොත් පත්තර බැලුව. 

අප්පච්චිට කෑගල්ලෙන් අනුරාධපුරේට මාරුවක් හම්බවෙලා අපි ගෙවල් ඇරල යනකලුත් කොණ්ඩයො ජෝඩුව ගරාජ් එකේ බිත්තියෙ පරාල ඇණෙං මං එල්ලපු ගෙදර පදිංචි වෙලා හිටිය. 

" දුවේ අපි යන දිහාකට මෙවුනුත් අරගෙන යමුද? " 

ගෙවල් අතෑරල යන්ට කලින් දවසෙ රෑ පිඟං බඩු, වීදුරු එහෙම පිදුරු අතුරල පකිස් පෙට්ටිවල පරිස්සමට අඩුක්කරමින් උන්නු අම්මගෙන් එහෙම ඇහුවෙ අත්තම්ම. 

" උං ගෙනියල බෑ අම්මෙ. ඔය නුපුරුදු දිහාස් වලට ඔය සත්තු අරං යනවට වඩා හොඳයි උංට පුරුදු තැනම මෙහෙ හිටියාවෙ. " අම්ම කිව්ව. " පුතා තව පිදුරු ටිකක් අර අතන රම්පෙ ගහ ගාව තියෙන පිදුරු ගොඩෙන් අරං එන්ට. ඇඟේ ගාගන්ට එහෙම එපා ඔන්න. ඔව්ව කහන්ට ඇල්ලුවම ඉන්ට බෑ ආය…" 

ගේ කුරුළු වරහන ඔන්න හරි හොඳද? 

රායිට් වරහන්ස් නම්බර් ටූ..ඔළු කන අලියගෙ කතාව.... 

ඔය ඔළු කන අලියා නොහොත් a.k.a. ඔළු කන්නාගෙ කතාව මෙහෙමයි. වියළි කලාපෙ හේංවල පඹයි හදනවනෙ සකලයො අඹවන්ට. ( සකලයො අඹවනවා = කුරුල්ලො එළවනවා ) ඔය සකලයො අඹවන වැඩේ පොඩි කාලෙ මගෙ රාජකාරිවල ප්‍රධාන අංගයක් වෙලා තිබ්බෙ. 

ඒ කාලෙ හාල් ප්‍රවාහනය තහනම් උනාට වී ප්‍රවාහනය තහනම්ද නැද්ද කියල මට හරියට මතකයක් නෑ. හාල් පොල්ල කියල පාර හරහට පොල්ලක් දාල හාල් නිෂ්පාදනය කරන ප්‍රදේශවල ඉඳල එන බස් නවත්තල පරීක්ෂා කලාය කියල කියනව ඒ දවස්වල. මම එහෙම එකක් දැකල නෑ කවමදාවත්. හාල් හොරෙං අරං ආවය කියන්නෙ වට්ටක්ක ගෙඩියක පොඩි කූඤ්ඤයක් වගෙ කෑල්ලක් කපල අයිං කරල එතනිං වට්ටක්කෙට හාල් පුරවනව. ආයෙම අර කූඤ්ඤෙ ගහල සිදුර වහලලු හාල් අරගෙන ආවය කියන්නෙ. 

අපිට අම්මලගෙ කුඹුරු වලින් එහෙම වී ගේනව අවුරුද්දකට පාරක්. ඔය වී තම්බන ව්‍යාපෘතිය කෙරුනෙ අත්තම්මගෙ ප්‍රධානත්වයෙන්. ඒ වගේම තමායි මාස හයකට වගෙ වරක් කෙරෙන පොල්තෙල් හිඳීමේ කර්තව්‍යය. රයිට් වී තැම්බිල්ල සහ එතනිං ගිහාම පොල්තෙල් හිඳිල්ල ගැන දෙවනුව කියන්නං නැත්තං අර සෙසු වරහන් දෙක වහන්ට අද බැරිවෙන සයිස් එකක් තියෙන්නෙ.දැනටම ඔන්න වදන් දෙදහ පැනල....හෙහ්,හෙහ්, 

රයිට් බෑක් ටු ට්‍රැක්... ස්ටෝරි අබවුට් ද හෙඩ් ඊටර්..... 

රයිට් දැන් මේ ඔළු කන්නගෙ කතාව මෙහෙමයි. මේ අලිය මනුස්සයෙක් මැරුවම ඔලුව හපනවලු. ඒ තිරිසනා ඔහොම පුරුදු වෙලා තියෙන්නෙ කොහොමද දන්නවද? හේන්වල පඹයින්ගෙ ඔලුවට දාන්නෙ පරණ මුට්ටියක්නෙ. එක හේනක ඔය මුට්ටියෙ තිබ්බලු මීයක් බැඳල. මේ අල්ලිස් උන්නැහැ දවසක් රෑ ඔය හේනට කඩා වැදිල මිනිහෙක්ය කියල හිතාගෙන අර පඹය බිම දාල පෑගුව. ඒ කරල ඔලුව වගෙ තියන මුට්ටිය හපල බැලුවම අම්මටසිරි මූට මීපැණි කැවුන...අල්ලිසාට නේද මාර ආතල්..ඉතිං මේ සතා හිතුවෙ මිනිස්සුංගෙ ඔලු ඇතුලෙ පැණි පුරවල තියෙනවය කියල. එදා ඉඳල මේ යස්සය මනුස්ස පරාණයක් දැක්කද නාලාගිරිය බුදු හාමුදුරුවො පස්ස පාරෙ එලෙව්ව වගෙ දුවගෙන ඇවිල්ල මනුස්සය මරල ඔලුව හපල බලනව. ඒත් එහෙම දෙතුන් පාරයි උන්දැට කරන්ට හම්බ උනේ. ආමි එකෙන් වෙඩි තියල ඒකා මරල දැම්ම. වෙන මොනව කරන්ටද? 

රායිට් දෙවන වරහන්ද එලෙස වසා දමනු ලැබිණ. ඔන්න දැන් තුන්වන නොහොත් අවසාන වරහන...අජිතය කියාපු සත්තෝද්දියානෙ අර සර්කස් පෙන්නද්දි ඇත් ගොව්වගෙ ඔලුව හපපු අලියගෙ කතාව... 

හරි අජිතය කතාව කිව්වෙ මෙහෙමයි.. 

" ඒයි උඹල දන්නවනෙ අර මාසෙකට වගෙ ඉස්සර අලි සර්කස් එකේදි ඇත් ගොව්ව ඔලුව කට ඇතුලෙ දාගෙන ඉද්දි අලිය හපල ඒ මනුස්සය මලා…" 

" ඔව් බං ඔය සීන්ස් එක ගියානෙ පත්තරවල එහෙම මුල පිටුවෙම්න වගෙ..ඉතිං?.." 

" පස්සෙ බං සූ එකේ කට්ටිය කරල තියෙන්නෙ අර අලියව කකුල් හතරටම දම්වැල දාල පැත්තක බැඳල දාල. කාටවත්ම හරි අයිඩියා එකක් තිබිල නෑ මේ වගෙ වෙලාවක මොකද කරන්ට ඕන කියල...ඉතිං ඔහොම සතියක් දවස් දහයක් විතර ගියාට පස්සෙ කලින් සත්තු වත්තෙ අධ්‍යක්ෂ වෙලා ඉඳල දැං විශ්‍රාම ගිහිල්ල සිංගප්පූරුවෙද කොහෙද සත්තුවත්තෙ උපදේශක විදිහට වැඩකරන පොරක් ආවලු සත්තුවත්තට. මනුස්සය මේ නිවාඩුවට ලංකාවට ආපු ගමන. " 

" ඉතිං? ඉතිං?..ඊට පස්සෙ? විශ්‍රාමලත් අධ්‍යක්ෂ මොකද කියල තියෙන්නෙ? " අපි කේසකම්බලයව කුල්මත් කලා. 

" ඉඳපංකො කියන්න හෙහ්,හෙහ්, පොර ආවම කට්ටිය වටවෙලා මේ සීන් එක කියල..අනේ සර් බලන්ටකො වෙච්චි වැඩේ කොමළි විල්බට් අයියගෙ ඔලුව හපල උන්දැ මලානෙ..මෙන්න මෙහෙමයි..අන්න අරමයි…" 

" ඒ පාර පරණ ලොක්ක කිව්වලු ඇයි ළමයිනේ එහෙම සතෙක් වැරැද්දක් කලාම කරන්ට ඕන දේ දන්නෙ නැද්ද? සතාට තේරුම් කරල දෙන්ට ඕන ඒ කරපු වැඩේ වැරදියි කියල..... ඒ කොහොමද සර් ඒක කරන්නෙ? කට්ටියම වටවෙලා ඇහුවලු.....ඒකට කරන්ට තියෙන්නෙ ඒ වෙලාවෙම ඒ සතාට රිදෙන්ට දඬුවම් කරන එක. එතකොට ඌ තේරුම් ගන්නව මේ වැඩේ ආයම කරන්ට හොඳ නෑ කියල. සත්තුන්ගෙ මනස වැඩකරන්නෙ එහෙමයි." 

සත්ව මනෝ විද්‍යාව හදාරල නැතිවුනාට අපෙ අත්තම්ම ඔය තියරි එක අපූරුවට දන්නව.අපෙ ගෙදර කාලෙන් කාලෙට බල්ලො හිටිය සෑහෙන්ට. හොඳ වර්ගයෙ කියල සම්මත ඇල්සේෂන්, ජර්මන් ෂෙපර්ඩ්ලගෙ ඉඳල වල්සේෂන්, දඩෝරි ෂෙපර්ඩ්ල දක්වා. මුලින්ම චුට්ටි එවුන් කාලෙ හේ ඇතුලෙ එවුන් ජරා කලාම අත්තම්ම කරන්නෙ එතනටම ඌව අරගෙන ගිහිල්ල පොඩි කෝටුවකින් රිදෙන්ට පාරක් දෙකක් ගහන එක. හැබෑටම ඒ දඬුවමෙන් පස්සෙ ඌ ඒ වැඩේ කරන්නෙම නෑ ගේ ඇතුලෙ. දුවනව මිදුලට....හෙහ්,හෙහ්, 

රයිට් බෑක් ටු අජිත කේසකම්බලස් ස්ටෝරි.. 

" ඉතිං බං අරම උපදෙස් දීල අර පරණ ලොක්ක ගියාලු යන්ට. පස්සෙ ඇත්ගොව්වො ටික එකතුවෙලා සාකච්ඡාවක් පැවැත්තුවලු. ඒ කරල තීරණය කලාලු සති දෙකක් වගෙ පහුවුනාට කමක් නැත. පරණ ලොක්ක කියපු විදිහට ඒ ප්‍රතිකර්මය අදම ක්‍රියාත්මක කරමුය කියල. බෙටර් ලේට් දෑන් නෙවර් කියන කතාවත් සම් ටයිම්ස් ඔය ඇත් ගොව්වො අහල එහෙම තියෙන්ට ඇති. " 

" ඉතින්? මොකෝ එවුං කොරල තියෙන්නෙ? " මම නොඉවසිල්ලෙං ඇහුව.... 

" මෙවුං හතර පස් දෙනෙක් එකතුවෙලා කරල තියෙන්නෙ දෙකේ දෙකේ පොළු අරගෙන ගිහිල්ල ඒ වෙලාවෙම අර අලියට හොඳටම ගහල." 

" මාර බඩුනෙ ..වැරැද්ද කරල සති දෙකකට පස්සෙ ගහල හරියනවය? අර ලොක්කගෙ තියරියෙන් කිසි වැඩක් වෙලා නෑ එතකොට අන්තිමට " මම එහෙම කිව්ව... 

" නෑ බං ලොක්කගෙ තියරිය අකුරට වැඩ කරල…" අජිතය කියපි. 

" ඈ..ඒ කොහොමද? " 

" අර අලියට තඩිබාන වෙලාවෙ ඌ උක්ගස් වගයක් කකා ඉඳල තියෙන්නෙ. එදා ඉඳල උක්ගහක් දැක්කත් ඌ පණ කඩාගෙන දුවනවලු වලිගෙත් උස්සගෙන රටෙත් නොහිට…" 

Wednesday, December 3, 2014

292. සුබ ගමන් ෆිලිප් හියුස්.. Good Bye Phil!!

Phillip Hughes

ඕස්ට්‍රේලියාවේ ෂෙෆීල්ඩ් පළිහ සඳහා පැවැත්වෙන අන්තර් ප්‍රාන්ත තරඟාවලියේ නිව් සවුත් වේල්ස් සහ දකුණු ඕස්ට්‍රේලියා කණ්ඩායම් අතර තරඟය පසුගිය නොවැම්බර් 25 වෙනිදා සිඩ්නි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගනයේදී ඇරඹෙද්දී ඒ තරඟය සුවිශේෂී තරඟයක් වෙතැයි කිසිවකු නොසිතන්නට ඇති. දකුණු ඕස්ට්‍රේලියානු කණ්ඩායම කාසියේ වාසිය ලබා පළමුව පන්දුවට පහර දීමට තීරණය කලා. ඔවුන් වෙනුවෙන් ආරම්භක පිතිකරුවකු ලෙස පිටියට පිවිසියේ ෆිලිප් හියුස්. පස්වරු 2.23 වන විට ඔවුන්ගේ කඩුළු දෙකක් බිඳවැටී ලකුණු සංඛ්‍යාව 136 ලෙස සටහන් වෙද්දී බවුන්සර්  පන්දුවක් හිසේ වැදීමෙන් හියුස් තණතිල්ල මත සිහිසුන්ව ඇදවැටෙනවා. වහාම ඔහු රෝහල්ගතකොට සැත්කමකට භාජනය කලද දින දෙකක් සිහිසුන්ව ගතකල ෆිල් සිහිසන් නොලබාම මියයනවා.



මේ ඔහු අවසන් වරට සහභාගීවූ තරඟයේ ලකුණු සටහන එහි ෆිලිප් හියුස්ගේ නමට ඉදිරියෙන් සටහන් වනුයේ නොදැවී ලකුණු 63 යනුවෙනි.ලකුණු පුවරුවෙහි එසේ සටහන් වුවද ෆිල් හියුස් ක්‍රිකට් ලෝකයෙන් පමණක් නොව සමස්ත ලෝකයෙන්ම සමුගෙන අවසන්.

Sheffield Shield
New South Wales v South Australia
Match drawn
First-class match | 2014/15 season
Played at Sydney Cricket Ground
25,26,27,28 November 2014 (4-day match)
South Australia 1st innings  R B 4s 6s SR
PJ Hughes not out 63 161 9 0 39.13
MJ Cosgrove c O'Keefe b Lyon 32 68 6 0 47.05
CJ Ferguson c †Haddin b Bollinger 28 41 4 0 68.29
TLW Cooper not out 5 22 0 0 22.72
Extras http://i.imgci.com/spacer.gif
(lb 6, w 1, nb 1)
8
Total (2 wickets; 48.3 overs) 136

Did not bat TM Head, TP Ludeman†, J Botha*, JM Mennie, A Zampa, CJ Sayers, DJ Worrall
Fall of wickets 1-61 (Cosgrove, 23.4 ov), 2-122 (Ferguson, 40.1 ov)
Bowling M R W Econ
MA Starc 3 24 0 2.4 (1nb)
DE Bollinger 1 32 1 3.2 (1w)
NM Lyon 5 31 1 2.06
SA Abbott 3 29 0 3.05
SR Watson 1 5 0 1.66
SNJ O'Keefe 0 9 0 9


ඔහුගේ අවමංගල්‍ය උත්සවය අද ඔහුගේ උපන්ගම වන නිව් 
සවුත් වේල්ස් හි මැක්ස්විල් ප්‍රදෙශයේදී පැවැත්වෙනු ඇති.



ෆිලිප් මියගියේ ඔහුගේ 26වන උපන්දිනයට දින තුනක් තිබියදීයි.


Good Bye..Phil!!!!! May you have the chance to play a longer innings wherever you are….


ක්‍රිකට් පිටියේ සිදුවන අනතුරු වලින් මියයාම් එතරම් සුලභ නොවුනත් ඔබ සිතන තරම් දුලබද නැහැ. ෆිලිප් මියයාමෙන් දින තුනකට පසු පසුගිය නොවැම්බර් 30 වන දින ඊශ්‍රායලයේ පැවති අන්තර් සමාජ ක්‍රිකට් තරඟයකදී පන්දුව හිසේ වැදීමෙන් විනිසුරුවරයකු මියගියා. ඔහු Hilel Avasker. ඊශ්‍රායෙල් ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ හිටපු නායකයෙක්.


අසූවන දශකයෙ මුල් භාගයේදීත් මෙවන් මරාන්තික අනතුරක් සිදුවූවා ශ්‍රී ලංකාවෙදි.ඒ ඩී.එස්. සේනානායක විදුහල් කණ්ඩායමේ ක්‍රීඩකයකුවූ මලික් අලස් මියයාම... ඩී.එස්. සේනානායක විදුහලේ සහ ගේට්වේ අධ්‍යාපන ආයතනවල නිර්මාතෘ ආර්.අයි.ටී.අලස් මහතාගේ පුතෙකුවූ ඔහු අරවින්ද ද සිල්වාගේ සමකාලිකයෙක්. 

ඉන්දීය ක්‍රීඩක රමාන් ලම්බා බංග්ලාදේශයේ අන්තර් සමාජ තරඟයක පන්දු රකිද්දී පන්දුව හිසේ වැදීමෙන් මියගියා. ඒ 1998 පෙබරවාරි 23 වනදා. 

පකිස්තාන් ක්‍රීඩක වසීම් රාජා සහ එංගලන්ත ක්‍රීඩක විල්ෆ් ස්ලැක්...ඔවුන් මියගියේ ක්‍රිකට් පිටියේදීවුවත් ඒ මරන වලට සෘජුවම ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව සම්බන්ධයැයි කියන්නට අපහසුයි. වසීම් හෘදයාබාධයකිනුත් විල්ෆ් හඳුනානොගත් රෝගයකිනුත් මියගියායැයි කියලයි සඳහන් වන්නේ. 

ක්‍රිකට් පිටියේ සිදුවූ මෙවන් මාරාන්තික නොවූවද දරුණු ගණයේ ලා සැලකිය හැකි අනතුරු බොහෝයි. 1975 පෙබරවාරි මාසයේ නවසීලන්තයේ වෙලිංටන් නගරයේ පැවැත්වුනු එංගලන්ත- නවසීලන්ත ප්‍රථම ටෙස්ට් තරඟයේදී නවසීලන්ත අවසන් පිතිකරු එවන් චැට්ෆීල්ඩ් එංගලන්ත පිලේ වේග පන්දු යවන පීටර් ලීවර් එවූ පන්දුවක් නලලේ වැදීමෙන් මරණාසන්න තත්වයට පත්වූවා. සිහිසුන්ව ක්‍රීඩාපිටියේ ඇදවැටුනු ඔහුගේ දිව ගිලී ස්වසන මාර්ගය අවහිරව මොහොතකට හෘදය ක්‍රියාකාරිත්වයද ඇනසිටි බව වාර්තා වෙනවා. වර්තමානයෙහි මෙන් එදවස ක්ෂණික වෛද්‍ය පහසුකම් විරලවූ අතර ඉවාන් ගේ ජීවිතය බේරී ඇත්තේ එංගලන්ත කණ්ඩායමේ භෞතවේදඥවරයා වහා ඔහුට කෘත්‍රිම ශ්වසනය ලබාදීම හේතුකොටගෙනයි. 

1975 වසරේ ප්‍රථම ලෝක කුසලාන තරඟාවලියේ ශ්‍රී ලංකාව සනභාගීවූ දෙවන තරඟය ඕස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිවයි. ඉලක්කයවූ ලකුණු 329 හඹායන ශ්‍රී ලංකාව තරඟට පරාජය වූයේ ලකුණු 52 කින්. එහෙම උනෙත් සුනිල් වෙත්තමුණි සහ දුලීප් මෙන්ඩිස් ජෙෆ් තොම්සන්ගේ පන්දු ප්‍රහාර හමුවේ තුවාල ලබා පිටියෙන් ඉවත්වූ නිසයි. 

ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම නියමිත පන්දු වාර 60 තුලදී කඩුළු 4 දැවී ලකුණු 276 
ලබා ගන්නවා. 



වැදගත් - තොම්සන් යනු දැනට ලොව බිහිවූ වේගවත්ම පන්දු යවන්නා වන අතර 1975 වසරේ පර්ත් නගරයේ පැවති ඕස්ට්‍රෙලියා - බටහිර ඉන්දීය දෙවන ටෙස්ට් තරඟයේදී ඔහු පැයට සැතපුම් 100.6 වේගයකින් පන්දු යැවූ බවට ගණනය කොට තිබෙනවා. ( මෑත කාලීන වේග පන්දු යවන්නන්ගෙන් තොම්සන්ගේ වේගයට ආසන්නව පන්දු යැවූයේ පකිස්ථානයේ ෂොයේබ් අක්තාර් පමණි. එක් වරක් ඔහුගේ වේගට පැ. සැ. 100 ලෙස ගණනය කොට ඇත. ) 

Thomson
කඩුලු අතර දුර යාර 22 පමණක් වන විට ඔහුගේ අතින් ගිලිහෙන පන්දුව පිතිකරු කරා ළඟාවීමට ගතවන කාලය කොපමණ විය හැකිද? අසුරු සැණක් යනුවෙන් සඳහන් වන්නේ එවැන්නකට විය නොහැකිද? තොම්සන්ගේ පන්දුව පිතිකරු කරා ලඟාවීමට ගතවන්නේ තත්පර 0.45 පමණයි. ඒ කාලය ඇතුලත් පිතිකරු පන්දුව දර්ශනය කොට එය බවුන්සරයක්ද, යෝකරයක්ද,  යන්න උපකල්පනය කොට  ඊට සුදුසු පහරක් තීරණය කොට පන්දුවට පහරදිය යුතුයි. එදවස ආරක්ෂිත හිස් වැසුම්, Thigh Guard සහ Arm Guard නොතුබුනු අතර තම කඩුල්ල සහ ඒ හා සමඟම ජීවිතය බේරාගැන්මට පිතිකරුවා අත තිබූ එකම ආයුධය නම් අඟල් 4.25 පලලින් යුතු පිත්ත පමණකි.


Sri Lanka Innings ( target 329 runs from 60 overs )




R B 4s 6s SR
SRD Wettimuny Retired hurt 53 102 7 0 51.96
ER Fernando† bThomson 22 18 4 0 122.22
B Warnapura st†Marshb Mallett 31 39 5 0 79.48
LRD Mendis retired hurt 32 45 5 0 71.11
APB Tennekoon* bIM Chappell 48 71 6 0 67.6
MH Tissera cTurnerbIM Chappell 52 72 7 0 72.22
AN Ranasinghe not out 14 18 3 0 77.77
HSM Pieris not out 0 3 0 0 0
Extras (b 6, lb 8, w 8, nb 2) 24
http://i.imgci.com/spacer.gif

Total (4 wickets; 60 overs)   276

Did not bat ARM OpathaDS de SilvaLWS Kaluperuma

Fall of wickets 1-30 (Fernando), 2-84 (Warnapura), 2-150* (Mendis, retired not out), 2-164* (Wettimuny, retired not out),3-246 (Tennekoon), 4-268 (Tissera)
Bowling M R W Econ
DK Lillee 0 42 0 4.2
JR Thomson 5 22 1 1.83
AA Mallett 0 72 1 6
KD Walters 1 33 0 5.5
MHN Walker 1 44 0 3.66
GS Chappell 0 25 0 6.25
IM Chappell 0 14 2 3.5




ඒ දවස්වල ඔය මොකක් හරි විදේශීය සඟරාවක තිබිල මම කියවපු කතාවක් මේක.

සුනිල් වෙත්තමුනි රෝහලට ඇතුල් කරද්දි ඔහුගෙන් මෙහෙම ඇහුවලු වෛද්‍යවරයා. "What happened to you? "


" I was hit..."

"  By whom? "

" His name is Thomson "

මේක අහගෙන ඉඳල ඒ ලඟ හිටපු පොලිස් නිලධාරියෙක් එතනට එනවලු.. 

" Do you want to press charges? "

ලෝක ශූරතා තරඟාවලියට පෙරාතුව පැවැත්වුනු 1974-75 අළු බඳුන තරඟාවලියට කලින් පුවත්පතකට තොම්සන් මෙහෙම කියල තියනව. 

" I like hitting people with the ball. When the ball is in my hand and I am running up to bowl the ball in my hand becomes a weapon..a weapon to hit batsmen with. "

ඉතිං අර සඟරාවෙ අහල තිබ්බෙ මෙහෙමයි මට මතක විදිහට. 

When a bowler publicly admits that his aim is to hit batsmen and injure them and when eventually  he do just that can't an injured batsman press charges? After all causing grievous bodily harm with intention is a criminal offence even if it happens in Cricket... 

An interesting thought…don't you think so?

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...